Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Ο καθαρός σκοπός κάθε πιστού που σηκώνει τον σταυρόν του Κυρίου μας πρέπει να είναι η αγάπη προς τον Χριστόν.

Εάν όλος ο βίος του χριστιανού υπάρξη μαρτυρικός, μέχρι και αυτού του τέλους του, δεν δεικνύει τίποτε αντάξιον μπροστά σε Εκείνον που «πρώτος ηγάπησεν ημάς».

Να λοιπόν, που ο άνθρωπος είναι οφειλέτης όλης της χριστιανικής αύταπαρνήσεως, όσην έδειξεν η ιστορία από της παρουσίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τί γίνεται όμως;

Εξ αγαθότητος δίδει ο φιλανθρωπότατος Σωτήρ μας δωρεάν την Χάριν Του, καθώς γράφει κατά πλάτος εις τον Πνευματικόν Νόμον ο Αββάς Μάρκος.

Η Χάρις αυτή, όχι ως αμοιβή, αλλά ούτε και ως ο επιδιωκόμενος σκοπός, αποτελεί το σημαντικώτερον δείγμα της απλανούς πορείας μας, την πιστοτέραν μας ενίσχυσιν και πληροφορίαν και γενικά χωρίς αυτήν όλα είναι αμφίβολα και σκοτεινά.

Και όμως εξακολουθεί να είναι χάρις και ουδέποτε αμοιβή.

Η αναλογία της αισθητής παρουσίας της Χάριτος του Θεού εις την αγωνιζομένην ψυχήν δεν είναι το μέτρον της αξίας των κόπων της, αλλά η ανάγκη της ενισχύσεως της από την πατρικήν πρόνοιαν του Χριστού μας εις την θέσιν και την κατάστασιν που βρίσκεται.

Μη νομίζετε ότι κάθε πράξις που γίνεται κατά Θεόν είναι απόβλητος ή αμφίβολος, όταν δεν συνοδεύεται με την αισθητήν παρουσίαν της Χάριτος Του.

Εδώ βαδίζομεν «διά πίστεως και όχι διά είδους» και μακαρίζονται «οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες».

Γερ. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, «Θείας Χάριτος Εμπειρίες»

Αντιγραφή για το «σπιτάκι της Μέλιας»

Ο ΤΗΡΩΝ
Μηνιαία Ἔκδοση Ι.Ν. Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος
Ἔτος 12ον – Τεῦχος 11ο – Αὔγουστος 2019

Εικόνα από: Pinterest

το «σπιτάκι της Μέλιας»