Ιάσων Ιερομόναχος

Κοίταζα σήμερα το πρωί στη Λειτουργία το Άγιο Δισκάριο: στο κέντρο το μεγάλο κομμάτι του Άρτου που θα γίνει Σώμα Χριστού.

Δεξιά, το τριγωνάκι που συμβολίζει την Παναγία, αριστερά τα εννέα τριγωνάκια που συμβολίζουν όλους τους Αγίους. Κάτω απ’ το Σώμα του Χριστού, το τριγωνάκι του επισκόπου και οι μερίδες, δεξιά των ζωντανών, αριστερά των κεκοιμημένων.

Για κάθε όνομα που πάμε στην Εκκλησία, ζωντανού ή νεκρού, βγαίνει μια μερίδα. Όλοι αυτοί που μνημονεύσαμε ανήκουν στην Εκκλησία που ολάκερη βρίσκεται πάνω στο Άγιο Δισκάριο.

Στις μερίδες λοιπόν συναντιούνται άνθρωποι που δε γνωρίζονται μεταξύ τους. Άλλοι που γνωρίζονται και είναι τσακωμένοι ή δε μιλιούνται μεταξύ τους. Άλλοι που έχουν τον ίδιο πόνο και πρακτικά δε ξέρει ο ένας με τον άλλον για να τον μοιραστούν.

Στο δισκάριο δεν συνυπάρχουμε. Στο δισκάριο ουσιαστικά υπάρχουμε βρισκόμαστε δηλαδή κάτω από την κοινή αρχή (υπό+ άρχoμαι) που δεν είναι άλλη από τον Ιησού Χριστό, του οποίου το Σώμα βρίσκεται στο κέντρο του Δισκαρίου. Αρχηγός μας είναι Αυτός γιατί Αυτός τη ζωή μας δίνει.

Εδώ είναι η Βασιλεία του Θεού: στο Άγιο Δισκάριο.

Κανένας δεν έχει διεκδικήσεις να φανεί περισσότερο από τον άλλον. Εδώ είναι ο Χριστός, εδώ και η Ειρήνη.

Η Θεοτόκος, οι Άγγελοι, οι Άγιοι, οι Ζωντανοί και οι Κεκοιμημένοι που ζουν και υπάρχουν επειδή άρχει ο Δεσπότης Χριστός που δεν είναι ιδέα: είναι ζωντανός. Άρτος που απ’ τον Ουρανό κατέβηκε για να μη πεθάνει κανείς για να υπάρχουμε αιώνια κι εμείς μ’ Αυτόν, αθάνατοι στη Βασιλεία Του.

Πηγή: Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου του Νέου Θηβών

το «σπιτάκι της Μέλιας»

violet flower smiley