You are currently browsing the tag archive for the ‘Xiromero Press’ tag.

Παλιά η μάνα, η μάνα αγρότισσα, όταν πήγαινε στο χωράφι, έπαιρνε και τα παιδιά της μαζί γιατί δεν είχε που να τ’ αφήσει! Τα “φόρτωνε” στο γάιδαρο και ξεκινούσε!

Έπαιρνε ακόμα και το μωρό της -το στερνό!
Τότε οι γιαγιάδες, μάνες και πεθερές, ήταν κι αυτές νέες και είχανε δικές τους δουλειές στα χωράφια και δεν μπορούσαν να τα κοιτάξουν !

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κώστας Πετρόπουλος

Στις ονομαστικές γιορτές- τα γιορτάσια όπως τα λέγαμε- τα σπίτια ήταν ανοικτά απ το πρωί και δέχονταν τις επισκέψεις.

Σε μας τα παιδιά τα είχαν έτοιμα τυλιγμένα τα γλυκά και τα πρόσφεραν στην πόρτα όπου και ευχόμασταν, και τρέχοντας φεύγαμε γρήγορα για άλλο σπίτι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η εικόνα είναι προσφιλή τουλάχιστον σε όσους γνώρισαν φτωχικά παιδικά χρόνια, μεγάλωσαν στο χωριό με το παππού και τη γιαγιά,στο πέτρινο πατρικό σπίτι όπου ολα είχαν μια γλυκιά αρμονία!

Σε εκείνη την ηλικία σαν παιδιά δεν είχαμε την σημερινή άνεση των παιδιών να έχουμε μεγάλο χαρτζιλίκι ,να έχουμε κινητό να έχουμε οτι καινούριο κυκλοφορεί σε τεχνολογία,

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αυτή η εικόνα αντιπροσωπεύει αυτό που λέμε πραγματικά μια εικόνα χίλιες λέξεις, σε κάθε σπίτι τα παλιά χρόνια τα χρόνια τα όμορφα και τα φτωχικά υπήρχε στην είσοδο η χαρακτηριστική κορνίζα καθρέφτης όπου η μάνα κρέμαγε μια καλή πετσέτα και έγραφε την λέξη καλημέρα, ποτέ δεν καταλάβαινα τότε την ύπαρξη της, ήταν να προυπαντίζει τον επισκέπτη, η απλά σαν ντεκόρ του σπιτιού που χρησιμοποιούσε η μάνα,

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παληγεώργος Γεώργιος

Τα τεντζερέδια, σαν κάλαρε ο καιρός, έβραζαν απά στις πυροστιές σε κάποια γωνιά της αυλής ή στη μπασιά του ξυλόφουρνου πούχε πάσα φαμελιά να φουρνίζει το ψωμί.

Τις Κυριακάδες εξάπαντος κρέας, εξόν μέρες σαρακοστές. 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τότε που κυκλοφορούσαμε ξυπόλητοι με ένα σορτσάκι κάτω από τον ήλιο …

Τότε που αν δεν γυρνούσαμε σπίτι μες το χώμα και τη σκόνη ήταν αξιοπερίεργο, όχι το αντίθετο….

Τότε που τα θέλω μας χώραγαν σε μία μέρα…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τρύφων Νάκος Κορδονούρης

Υπάρχουν κάποιες ανθρώπινες μορφές που μπορεί οπτικά να μην τις πιάνει το μάτι σου…δεν είναι άνθρωποι της προβολής, του πλούσιου λόγου. Έχουν όμως κρυφά χαρίσματα, πλούσια καρδιά, πλούσιο συναισθηματικό κόσμο….

Καταλαβαίνει κανείς το μεγαλείο τους, όταν τους ζυγώσει κοντά…από τα μάτια τους, τα μάτια της ειλικρίνειας, της κατανόησης, από το αληθινό τους χαμόγελο, από την αύρα τους…περισσότερο όταν έχει την τύχη να τους ζήσει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δεν υπάρχει πιο όμορφο πραγμα να ξυπνάς το πρωί στο χωριό,,ειδικά χειμωνιάτικες ημέρες,,να ανάβεις το τζάκι με ιεροτελεστία.. να ψήνεις στην χόβολη των ελληνικό καφέ να μοσχοβολάει το σπίτι.. και να απολαμβάνεις ζεστές τηγανίτες,,

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο πρώτος σκοπός της ποδιάς της γιαγιάς ήταν να προστατεύει τα ρούχα από κάτω,

αλλά επίσης της χρειαζόταν και σαν γάντι για να βγάλει το φλεγόμενο ταψί από το φούρνο.

Ήταν υπέροχο όταν στέγνωνε τα δάκρυα των παιδιών και σε ορισμένες περιπτώσεις καθάριζε τα βρώμικα προσωπάκια τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όσοι έχουμε μεγαλώσει σε χωριό έχουμε νωπές στην μνήμη μας εικόνες από την παιδική μας ηλικία,μια από αυτές είναι και το πηγάδι στο χωριό…

Πόσες και πόσες φορές δεν βγάλαμε νερό με το τσίγκινο κουβά [σιατίλι] να ξεδιψάσουμε…και εκείνο το νερό ήταν καθαρό γάργαρο δροσερό και σε ξεδίψαγε σε ανανέωνε λες και ήπιες το νέκταρ των θεών..

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι