You are currently browsing the tag archive for the ‘1944’ tag.

Λεπτομέρεια από το μνημείο για τα θύματα των ναζί, στο Μαυσωλείο στο Δίστομο Εικόνα από:www.2steps.gr


Για τη σφαγή του Διστόμου γράφτηκαν αρκετά βιβλία και θα γραφτούν ακόμα πολλά. Η προσέγγισή μας θα ήταν ελλειπής αν στηριζόταν αποκλειστικά σε κάποιο ή σε κάποια από αυτά.

Προτιμήσαμε την αφηγηματική, παραστατική και συνάμα βασισμένη στα κεντρικά γεγονότα,  προσέγγιση του παρακάτω υλικού που είναι αποσπάσματα από το κείμενο που συνέγραψε ο Διστομίτης Στάθης Σταθάς, με την ευκαιρία κυκλοφορίας τριπτύχου για τα πενηντάχρονα της σφαγής του Διστόμου, το 1994.

«…Στις 10 Ιουνίου 1944 ο τόπος μας γνώρισε μία από τις αγριότερες σφαγές που έγιναν ποτέ στον κόσμο. Διακόσιοι δεκαοκτώ συμπολίτες μας θανατώθηκαν από τους Ναζί του Χίτλερ χωρίς να μάθουν ποτέ το γιατί.

Ανάμεσα σ’αυτούς ανήμποροι γέροι, έγκυες γυναίκες, αβάπτιστα μωρά πρόσφεραν το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας, την ειρήνη, τον πολιτισμό. «

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:taxidistignosi.wordpress.com

 Στις 12 Οκτωβρίου 1944 , αρχίζει η αποχώρηση των γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων Κατοχής απο την Αθήνα ενώ επίκειται η είσοδος των πρώτων ελληνικών και συμμαχικών δυνάμεων στη πόλη .

Λίγο όμως προτού εργκαταλείψουν την πόλη οι δόλιοι και άνανδροι κατακτητές προσπάθησαν να τιμωρήσουν για μιά ακόμα φορά την Ελλάδα και τον Ελληνικό λαό υπονομεύοντας διάφορες εγκαταστάσεις που ήταν απαραίτητες για την στοιχειώδη λειτουργία της πόλης

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παιδιά  δημοτικού σχολείου αποτύπωσαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους σε ένα γράμμα που έγραψαν για την Ηρώ.

Ερέτρια, 26 Οκτωβρίου 2010

Αγαπητή Ηρώ

Ήθελα να σε ρωτήσω πώς άντεξες όλα αυτά που σου έκαναν οι Γερμανοί. Πιστεύω πως εκεί που βρίσκεσαι θα είσαι καλύτερα. Σε παρακαλώ, αν βρεις τον παππού μου, πες του ότι είμαστε όλοι καλά και να μη στεναχωριέται. Σε ευχαριστώ πολύ αγαπητή μου Ηρώ.

Με αγάπη

Αγγελική-Άννα Μπαλάκα

********

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:www.antiwarsongs.org

Αφήγηση Γιάννη Μπασδέκη, Δίστομο

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ για το Δίστομο σαν να ήταν μαυραγορίτες, με αυτοκίνητα πολιτικά, πήραν ρούχα από τους κρατουμένους και ντυθήκανε. Από πίσω ακολούθησε φάλαγγα, κι άλλη μία ερχόταν από την Άμφισσα.

Στο δρόμο σκοτώσανε, πριν φτάσουν στο Δίστομο, γυναικόπαιδα: τη Σφουντούρου τη Φλωρού, τη μάνα της, τον Γιάννη τον Λεμονή… Δηλαδή σκοτώσανε ανθρώπους πριν φτάσουν στο Δίστομο.

Συλλάβανε δώδεκα λεβέντες στα χωράφια τους, που δουλεύανε, και τους είχανε για ομήρους, απάνω στ’ αυτοκίνητα. Φτάνοντας εδώ, στο Δίστομο, ρώτησαν τον πρόεδρο, τον παπά –αυτά τα έμαθα μετά, δεν τα έζησα εγώ προσωπικά, γιατί βρισκόμουν έξω από το χωριό– αν είχαν περάσει αντάρτες απ’ εδώ. Τους είπανε «Ναι, περάσανε. Πήραν αυτή την κατεύθυνση» και τους έδειξαν κάποια κατεύθυνση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι