You are currently browsing the tag archive for the ‘Ἱ. Ν. Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Μοσχάτου’ tag.

Εὐεργετινός, Τόμος Α΄

Ἔλεγαν γιά τόν ἀββᾶ Σισώη ὅτι, ὅταν πλησίασε ὁ θάνατός του καί οἱ πατέρες κάθονταν κοντά του, ἔλαμψε πολύ τό πρόσωπό του καί τούς εἶπε: «Μόλις ἦρθε ὁ ἀββᾶς Ἀντώνιος».

Σέ λίγο εἶπε: «Τώρα ἦρθε ἡ χορεία τῶν προφητῶν».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Πορφύριος

Γιά νά διατηρήσουμε τήν ἑνότητά μας, θά πρέπει νά κάνουμε ὑπακοή στήν Ἐκκλησία, στούς Ἐπισκόπους της.

Ὑπακούοντας στήν Ἐκκλησία, ὑπακούουμε στόν ἴδιο τόν Χριστό. Ὁ Χριστός θέλει νά γίνουμε μία ποίμνη μέ ἕνα ποιμένα.

Νά πονᾶμε γιά τήν Ἐκκλησία. Νά τήν ἀγαπᾶμε πολύ. Νά μήν δεχόμαστε νά κατακρίνουν τούς ἀντιπροσώπους της.

Στό Ἅγιον Ὄρος, τό πνεῦμα πού ἔμαθα ἦταν Ὀρθόδοξο, βαθύ, ἅγιο, σιωπηλό, δίχως ἔριδες, δίχως καυγάδες καί χωρίς κατακρίσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΟ ΨΩΜΙ

Μίλτος Σαχτούρης (1919-2005)

Ἕνα τεράστιο καρβέλι, μιά πελώρια φραντζόλα ζεστό ψωμί

εἶχε πέσει στό δρόμο ἀπό τόν οὐρανό,

ἕνα παιδί μέ πράσινο κοντό βρακάκι καί μέ μαχαίρι

ἔκοβε καί μοίραζε στόν κόσμο γύρω,

ὅμως καί μία μικρή ἕνας μικρός ἄσπρος ἄγγελος

κι αὐτή μ᾿ ἕνα μαχαίρι ἔκοβε καί μοίραζε

κομμάτια γνήσιο οὐρανὸ

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιῶργος Θεοτοκᾶς

Ὁ κόσμος σκλήρανε πολύ, σκλήρανε, ξεράθηκε και ἄδειασε. Πέρασε τά ὅρια.

Μικρές καλοσύνες, ἐδῶ κι ἐκεῖ, ἕνας Χριστιανός πάντα ὑπάρχει τρόπος νά προσφέρει, μά ὁ κόσμος δέν σώζεται πιά.

Ὁ κόσμος αὐτός χάθηκε, ὅποιος ἔχει τά μάτια ἀνοιχτά τό βλέπει καί τό παίρνει ἀπόφαση, μιά γιά πάντα.

Χάθηκε μές στήν ἀλαζονεία τῶν ἐπιστημῶν του, μές στήν ἀπανθρωπιά τῶν μηχανῶν του, μές στήν φρενίτιδά του πού τήν λέει πρόοδο, στό ἀέναο στριφογύρισμά του στό κενό, δίχως ἕρμα, δίχως σκοπό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ζεῖ στόν ἄνθρωπο καί δρᾶ μέσα του καί γύρω ἀπ’ αὐτόν διά τῶν ὑπολοίπων θεϊκών ἀρετῶν καί τῶν Ἁγίων δυνάμεων.

Μέσα ἀπ’ αὐτές ἐμφανίζεται, πραγματώνεται, συγκεκριμενοποιεῖται· εἶναι τά ἔργα της, οἱ μαρτυρίες της, ἡ ἀληθινότητά της.

Ὡς πρός αὐτήν τήν θεανθρώπινη δραστηριότητά της καί ἀληθινότητά της ἐκείνη διακρίνεται ἀπό τίς ὑπόλοιπες ἐπονομαζόμενες ἀγάπες, ψευδοαγάπες: τίς ἀφηρημένες,τίς πρόσκαιρες, τίς φαντασμένες, τίς οὑμανιστικές, τίς ἀνθρωποειδεῖς.

Ἡ ἀγάπη εἶναι ἀληθινή, ὅταν πράττει γιά τούς ἀδελφούς ὅλα τά εὐαγγελικά ἔργα: τήν δικαιοσύνη, τήν ἐλεημοσύνη, τήν προσευχή κ.λπ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης

Παιδί μου, ὁ καρπός τῆς ἡσυχίας πού ἐπιδιώκεις εἶναι νά ἐπιδιώκεις νά βλέπεις τούς ἄλλους ὡς ἁγίους, ὡς ἀγγέλους. 

Ὅταν βλέπεις στούς ἄλλους ἐλαττώματα καί ἰδίως στόν Γέροντά σου, νά ξέρεις ὅτι ἔπεσε ἡ πνευματική σου ζωή, ὑποβιβάστηκε, καί χρειάζεται πολλή μετάνοια καί αὐτομεμψία.

Ὅταν βλέπω καί κρίνω μέσα μου τούς ἀδελφούς μου, νά ξέρω ὅτι δέν πάω καλά…

Πρέπει νά πιστέψω καλά μέσα μου, ὅτι ὁ κάθε ἀδελφός εἶναι καλός καί ἅγιος καί μόνο ἐγώ εἶμαι ὁ πιό ἀχρεῖος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι