You are currently browsing the tag archive for the ‘…ἐν τῷ φωτί Σου ὀψόμεθα φῶς’ tag.

Νώντας Σκοπετέας

«Μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καί διώξωσι καί εἴπωσι πᾶν πονηρόν ῥῆμα καθ᾿ ὑμῶν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ. χαίρετε καί ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθός ὑμῶν πολύς ἐν τοῖς οὐρανοῖς»

(Ματθ. ε΄, 11-12)

Ομιλεί  ο Χριστός μας στο όρος των μακαρισμών και μας κατηχεί αιωνίως. Δείχνει τους δρόμους της αληθινής ευτυχίας τους δύσβατους και ανηφορικούς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νώντας Σκοπετέας

…Νύχτωσε για τα καλά και κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια ως την αυλή του Μοναστηριού . Το γλυκό ημίφως απ τα καντηλάκια του Καθολικού είναι τόσο αρκετό για να λάμψει εκείνος ο μικρός περίγυρος ουράνια , ηλιοστάλακτα .

Ανεβαίνουμε στο δωμάτιό μας δίπλα ακριβώς στο Αρχονταρίκι . Οι λάμπες σκορπάνε το ομορφότερο φως σε όλους τους χώρους .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νώντας Σκοπετέας

Ξέρω πως τα λίγα λόγια που ακούγονται στην εκπομπή  κάθε εβδομάδα απ τα ραδιόφωνα στα ….ερτζιανά του Θεού , δεν μπορούν να εμποδιστούν από παγωμένους  τοίχους , ερμητικά κλειστά παράθυρα και σφαλισμένες πόρτες …

Μπορούν να φτάσουν παντού …ακόμα κι εκεί που ο νους του ανθρώπου δεν βάνει …Κάποια μέρα περνάγαμε χωρίς να το καταλάβω καλά- καλά , με τ αυτοκίνητο μπροστά από τέτοια σπίτια  μ έναν Παππούλη…κι εκείνος έκαμε τον Σταυρό του …

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νώντας Σκοπετέας

Έρχονται και μας βρίσκουν τούτες τις ώρες που οι ψυχές γονατίζουν μπροστά σε ό,τι ταπεινό τις θέλγει και τις δακρύζει , μορφές  που στα σίγουρα κάποτε τις  απαντήσαμε.

Γέροντες με αργόσυρτα βήματα και αδύναμες βραχνές φωνούλες έξω από χωριού φωτισμένη Εκκλησιά , που ακόμα το λιβάνι την θαμπώνει και αντηχούν στους θόλους της οι ύμνοι της Θεού Γεννήσεως :

Θεὸς ὢν εἰρήνης, Πατὴρ οἰκτιρμῶν, τῆς μεγάλης Βουλῆς σου τὸν Ἄγγελον…. Μυστήριον ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον!

Η αλήθεια και η ζωή μας σε ήχο πρώτο πανηγυρικό!

-Καλή μέρα Παππού ! Χρόνια πολλά! Και του χρόνου! Την ευχή σου!

Χαμογελά ο Γεράκος και περνούν από μπροστά του Χριστούγεννα δυσκολεμένα, ξυπόλητα , στερημένα, μα πάντα χαρούμενα! Τα νοσταλγεί , μα δεν λυπάται που φτάνει λίγο-λίγο  στα στερνά. Προσμένει τα αιώνια! Της δοξολογίας τους ατελεύτητους καιρούς!

Να και η γραία με το τσεμπέρι , η κερού που βγαίνει τελευταία . Μια γιορτή η ζωή της! Οι Άγιοί της και οι μεγάλες μέρες οι λαμπροστόλιστες.

Αγρύπνια και προσμονή με το φως του καντηλιού  ως το πρώτο χάραμα και ελέησον για τους αγαπημένους  σε γη και ουρανό… Στα σκοτάδια βήματα μετρημένα και απαράλλαχτα  απ το καλντερίμι του Σωτήρα ως την πόρτα Του.

Φωτίζει το τέμπλο και τα προσκυνητάρι. Δεν αφήνει κανέναν παραπονεμένο! Τίποτα δεν ξοδεύεται , όλα αλλού θα πληρωθούν! Θ’ ανάψει την μεγάλη σόμπα ίσα να σπάσει το κρύο της νυχτιάς και θα περιμένει τον παπά και τον ψάλτη να φανούν!

Χρόνια τώρα η ίδια μυσταγωγία των ταπεινών ανενδεών διακόνων, μα και  το ίδιο σκίρτημα όταν η εικόνα του Ευαγγελισμού στην ωραία πύλη θα ανοίξει διάπλατα για να ακουστεί το Ευλογητός!

Πάλλευκες  μορφές που καρτερούν τις ομορφότερες αλήθειες, τα μυστήρια της ακλόνητης της πίστης τους! Καλοσυνάδα  που δεν βαρυγκόμησε ποτές της  και  μόνο αγάπη πρόσφερε ως αντίδωρο  στην περιφρόνηση της σκληρής καρδιάς τούτου του άπιστου κόσμου , του λογικού, του μορφωμένου και πολυμέριμνου.

Δυο τέτοιες Γερόντισσες θα συναντήσουμε στην σημερινή μας εκπομπή.

Η θειά –Λυγερή απ τις Κυκλάδες και η Γραία Ρηνιώ από τον Ψηλορείτη. Η αγαπημένη συγγραφέας μικρών και …μεγάλων παιδιών, η Άννα Ιακώβου τις φέρνει εδώ μπρος μας!

Εκείνες οι Γερόντισσες ποτέ δεν αρνήθηκαν τη χαρά των παιδιών , την αθωότητα , την Βασιλεία των Ουρανών που κουβαλούσε  η αύρα τους και η καθαρότητά τους !

Τι κι αν δεν είχαν ποτέ τους παρά ,  για να τους γεμίσουν τις χούφτες   ! Τους γέμιζαν τις καρδιές με καλοσύνη και τους γλύκαιναν τα στόματα με το περίσσευμα της ελπίδας τους  το μελωμένο !

Μακάρια και αυτά τα παιδιά που στάθηκαν μια παραμονή  έξω απ την παλιά  την πόρτα. Ζουν αιώνια στις προσευχές κείνων των αποκαμωμένων μορφών που   αιωνίως στον Κύριο  θα στέλνουν για όλα τους  , τα αμέτρητά τους μνήσθητι …

Την ευχή σας Γερόντισσες! Άραγε να υπήρξατε ποτέ; Μα τι ρωτάω! Εδώ μπροστά μας είναι , είπαμε! Και μας χαμογελούν με εκείνο το χαμόγελο του Παραδείσου , και μας εύχονται: Και του χρόνου καμάρια μου! Και του χρόνου!

Νώντας Σκοπετέας
Απόσπασμα από το βιβλίο με τίτλο : «Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν»
και από την εκπομπή με τίτλο :
Οι Γερόντισσες των Χριστουγέννων
όπου και διαβάζεται το βιβλίο με τίτλο :
Γιορτινά Αφηγήματα της Άννας Ιακώβου . ( εικονογρ.Αγγελικής Δελεχά /εκδ.Άθως παιδικά )

Εικόνα από: noctoc-noctoc

Πηγή: …ἐν τῷ φωτί Σου ὀψόμεθα φῶς

το «σπιτάκι της Μέλιας»

Νώντας Σκοπετέας

Πες μας μπαμπά για τα Χριστούγεννα …για την Φάτνη τον Ιωσήφ την Παναγίτσα και το Χριστούλη ,τους Μάγους και τ ΄Αστέρι …

Πάντα αυτές τις μέρες οι ψυχές μας γλυκαίνουν , ζεσταίνονται , μετράνε αντίστροφα ως το ξημέρωμα των Χριστουγέννων .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νώντας Σκοπετέας

Έψαχνα να βρω χρηστή ευχή για το νέο έτος να δώσω στον ταλαίπωρο εαυτό μου, μέσα σε αυτό το άγνωρο και σχεδόν αποκρουστικό πνευματικό τοπίο, όπου στις πλείστες των περιπτώσεων η αληθινή χαρά και Το Φως, φαίνεται να πασχίζουν σαν τον θαλερό Δαυίδ να κατανικήσουν τον κακόδοξο προκλητικό Γολιάθ της κυνικής έπαρσης και της απολυταρχικής επιβολής, του σκοταδιού και της πλάνης που όλα τα έχει διπλωματικά μεθοδεύσει και ατσαλάκωτα στρεβλώσει … δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ. (Ἰω. ις΄ 2) .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νώντας Σκοπετέας

Ξημερώνει Χριστούγεννα … Η βελέντζα βαριά θερμαίνει όσο γίνεται τα παιδικά ονείρατά μας . Το τρίξιμο της πόρτας ακούστηκε απ τις τέσσερις.Ήταν η μάνα με το μαγκάλι …

Τ ΄άφησε πλάι στο παράθυρο να σπάσει λίγο το κρύο του μικρού μας δωματίου .Τα κεφάλια μας χωμένα, ούτε που τολμάνε να συναντηθούν με την παγωμένη ατμόσφαιρα …

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Νώντας Σκοπετέας

Πῶς ἐβιάσθη κ᾽ ἐσήμαινε τόσον ἐνωρίς, ὁ παπα-Μανωλὴς ὁ Σιρέτης, τὴν ἀκολουθίαν τῶν Χριστουγέννων;
 Ἢ ὕπνον δὲν θὰ εἶχε, ἢ τ᾽ ὡρολόγι του εἶχε σταματήσει, ἢ τὸ ξυπνητήρι του τὸν ἐγέλασε.
 Ἄλλες χρονιὲς ἡ καμπάνα ἐβαροῦσε τέσσερες ὧρες νὰ φέξῃ, 
τώρα ἐχτύπησε βαθιὰ τὰ μεσάνυχτα….
( Αλ.Παπαδιαμάντης . Η Ντελησυφέρω .Απόσπασμα) 

Ήτανε κάποτε μια Μάνα . Κι είχε πολλά παιδιά καμωμένα , αμέτρητα . Από μωρά τα μάζευε γύρω της και τους μιλούσε , και τους διάβαζε και τους διηγιόταν . Με γάλα γλυκό και μέλι φρόντιζε την θρέψη τους .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νώντας Σκοπετέας

Είναι κάποια  λάθη στη γλώσσα του λαού μας,  που ακούγονται τόσο τρυφερά , τόσο αγνά , τόσο όμορφα , τόσο πηγαία , τόσο αναγκαία για τις ψυχές που τα απολαμβάνουν….

Είναι η Θεία Χάρις που κάνει τούτα  τα λάθη να μην φαίνονται μόνο , μα να είναι αυτά τα σωστά ! Να γίνονται παράδοξα ο κανόνας !

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νώντας Σκοπετέας

Από εκείνον τον Δεκέμβριο κάθε χρόνο στις 8, Θεία Λειτουργία και ένα Αγιορείτικο κόλλυβο κάτω από την εικόνα του Κυρίου στο τέμπλο, με έναν Σταυρό φτιαγμένο περίτεχνα με ζάχαρες χρωματιστές και το όνομα Εφραίμ!

Τους πρωτοείδα από το ψαλτήρι που στεκόμουν, την πρώτη χρονιά όλους μαζί, την οικογένειά τους, και συμπέρανα πως κάποιος δικός τους άνθρωπος είναι που θυμούνται και τη μνήμη του τιμούν…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ