You are currently browsing the tag archive for the ‘Ἅγιον Ὅρος’ tag.

Η ΚΥΡΑ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΔιακρινόταν γιά τήν βαθειά της εὐλάβεια στά πράγματα τῆς ἐκκλησίας, τήν ὑπομονή καί τό φίλεργο. Προερχόταν ἀπό ἕναν ἅγιο πατέρα, τόν ὁποῖο οἱ συμμορίτες ἔπνιξαν στό Αἰγαῖο, κρεμώντας στόν λαιμό του μεγάλη πέτρα, γιατί εἶχε γιό στόν στρατό.

Μετά ἀπό μέρες βρέθηκε τό λείψανό του ὄρθιο στήν θάλασσα, ὅπως τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Ἤτανε μάννα πέντε παιδιῶν.

Δέν κάθισε ποτέ στό τραπέζι νά πιάση ψωμί, χωρίς κόπους καί ἱδρῶτες. «Γέροντά μου» καί «Θεοκτιστέ μου» ἦταν οἱ προσφωνήσεις της. Τό ἀγαπητικό αὐτό «μου» ἦταν πάντα
κάτω ἀπό τήν γλώσσα της. Ὁ σύζυγος, κομμάτι σκληρός καί μεμψίμοιρος, δέν ἄφηνε περιθώρια γιά πολλές χαρές.

Κάπου – κάπου μᾶς ἔπαιρνε καί κάποιο τηλέφωνο.

– Τί κάνεις, κυρά- Σταυρούλα;

– Προσπαθῶ νά ἀναπληρώνω τά ὑστερήματα, τά κενά τῆς νύφης, γιά νά μήν ὀργίζεται ὁ πεθερός καί δημιουργῆται παροξυσμός στήν οἰκογένεια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι