You are currently browsing the tag archive for the ‘Ψυχοσάββατο’ tag.

Θυμάμαι πάντα εκείνη την αναστάτωση, στο σπίτι, όταν πλησίαζε το Ψυχοσάββατο. Λες και ήταν γιορτή (και βέβαια ήταν η μεγάλη των ψυχών γιορτή) προετοιμάζονταν η συχωρεμένη η γιαγιά και η μάνα μου.

Θυμάμαι την νενέ μου να φέρνει εκείνη την γκρι χαρτοσακούλα με τα γαλάζια γράμματα » εδώδιμα-αποικιακά» (ο Θεός να το κάνει αποικιακό το μπακαλικάκι της γειτονιάς…) «Στάρι έφερα, να το καθαρίσω να είναι έτοιμο».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Χαρτάκια διαφόρων μεγεθών, από διαφορετικούς γραφικούς χαρακτήρες, που περιλαμβάνουν ονόματα.

Άγνωστα στον ιερέα που μνημονεύει, καθώς το καθένα έρχεται από τα βάθη του χρόνου, από τα γενεαλογικά δέντρα των καταγραφέων, από τους φίλους, τους οικείους, τους γνωστούς, αλλά και κάποια ονόματα που άλλοι τους έδωσαν. Κύριος οίδε και γινώσκει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ψυχοσάββατο και πάλι…

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Νῦν ἐν γῇ πραέων πάντας αὐλίζεσθαι, τοὺς προκεκοιμημένους Σῶτερ εὐδόκησον…» (Κανὼν Νεκρώσιμος τοῦ πλ. β΄, ὠδὴ Η΄, 3ο τροπάριο)

Κάθε τέτοια μέρα, μέρα μὲ ἀπύθμενο βάθος καὶ πολυτιμότατο εἰδικὸ βάρος, σκέφτομαι τὴ γιαγιά μου τὴ Σοφία, γιατὶ ἐκείνη, περισσότερο ἀπό τὸν καθένα, μὲ ἔμαθε νὰ τιμῶ καὶ νὰ σέβομαι τοὺς κεκοιμημένους.

Ἤταν ἐντελῶς ἀγράμματη καὶ τὸ μόνο ποὺ γνώριζε ἦταν νὰ μετρᾶ:  «ἔνα δυό, τρία τέσσιρα, πέντι…».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εν τω μεταξύ, η τεραστία ζεμπίλα, διά χειρών του μπαρμπα-Δημητρού, μετά πολλούς ωθισμούς και ελκυσμούς, έφθασεν αισίως έξω εις την υψηλήν πεζούλαν του νάρθηκος, όπου ο ορμαθός των παιδίων εκρεμάσθη τριγύρω εις την βράκαν του μπαρμπα-Δημητρού, ενώ η άλλη, η μικρή ζεμπίλα του Κακόμη, είχε ναυαγήσει εις τον μισόν δρόμον και διεσπάρησαν τα κόλλυβα εδώ κι εκεί εις τα μάρμαρα και εις το έδαφος της γης, κι έπεφταν με τα μούτρα τα παιδιά εν αλαλαγμώ και τα άρπαζαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ρουσάλια. Πίτα και τριαντάφυλλο

δάσκαλος Γιώργος Τ. Αλεξίου

Το Σάββατο της Πεντηκοστής είναι αφιερωμένο από την Αγία Εκκλησία μας στους προσφιλείς νεκρούς όλων των Χριστιανών και γι’ αυτό ονομάζεται Ψυχοσάββατο.

Ένεκα τούτου, κατά το απόγευμα της Παρασκευής, παραμονής του Ψυχοσάββατου, και κατά το πρωινό αυτού (του Ψυχοσάββατου), οι γυναίκες όλων σχεδόν των επαρχιών της Ελλάδος παρασκευάζουν γλυκές πίτες, τις τοποθετούν σε δίσκους, τις επικαλύπτουν με πολλά τριαντάφυλλα (Rosalia) και τις μεταφέρουν στους κατά τόπους ιερούς ναούς για να «διαβαστούν».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ψυχοκέρι: Τις μέρες της Σαρακοστής, σε πολλά χωριά της Ελλάδος, παρατηρώντας το εκκλησίασμα κατά την ακολουθία βλέπουμε ορισμένες από τις μεγάλες γυναίκες να κρατούν, ένα κερί το γνωστό ψυχοκέρι (κερί των ψυχών) το οποίο φτιάχνουν πριν το πρώτο ψυχοσάββατο.

Στην παρασκευή του χρησιμοποιούνται συνήθως εφτά η εννέα κλωστές από βαμβάκι και καθαρό κερί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ὄλα τὰ Σάββατα τοῦ χρόνου εἶναι ἀφιερωμένα στὶς ψυχές, δηλαδὴ στοὺς κεκοιμημένους, ἀλλὰ τὸ ­Σάββατο τῆς Ἀπόκρεω καὶ τὸ Σάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι τὰ δύο ἐπισημότερα ὅλου τοῦ χρόνου.

Ἐξ­αιρεῖται βέβαια τὸ Μέγα Σάββατο, ποὺ εἶναι μοναδικὸ καὶ ἀσύγκριτο λόγῳ τοῦ γεγονότος ποὺ γιορτάζουμε τότε: ὁ θεῖος Λυτρωτὴς βρίσκεται «ἐν τάφῳ σωματι­κῶς, ἐν ᾅδου δὲ μετὰ ψυχῆς ὡς Θεός, ἐν Παραδείσῳ δὲ μετὰ λῃστοῦ καὶ ἐν θρό­νῳ μετὰ Πατρὸς καὶ Πνεύματος…».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οἱ ἄνθρωποι στὴν ἐποχή μας ζοῦν τόσο πολὺ ἐγωκεντρικά, ποὺ κοιτάζουν μόνο τὸν ἑαυτό τους. Δὲν φροντίζουν οὔτε γιὰ τοὺς ζωντανοὺς οὔτε γιὰ τοὺς κεκοιμημένους!

Ἡ μητέρα μας Ἐκκλησία κάνει τὸ ἀκρι­βῶς ἀντίθετο. Σὰν στοργικὴ μάνα δέεται καὶ φροντίζει γιὰ ὅλα τὰ παιδιά της, καὶ γιὰ τοὺς ζωντανοὺς καὶ γιὰ τοὺς κεκοιμημένους. Ἀπευθύνει στὸ Θεὸ Πατέρα εἰδικὰ αἰτήματα «ὑπὲρ πλεόν­των, ὁδοιπορούντων, καμνόντων, αἰχμαλώτων».

Γιʼ αὐτοὺς ποὺ βρίσκον­ται σὲ ἀνάγκη μεγάλη, γιὰ τὶς χῆρες, τὰ ὀρφανά, τοὺς ἀνήμπορους γέροντες… Μὲ τὴν ἴδια ἀ­γά­πη καὶ στοργὴ ἀγκαλιάζει καὶ τοὺς κε­κοιμημένους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Πολλές φορές μας λυπεί η ‘’ατομική θρησκευτικότητα’’, η οποία κατά βάθος αντιστρατεύεται το εκκλησιολογικό κάλλος. Θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσομε ως εξωεκκλησιαστική ιδιοτέλεια. 

Πολλές φορές παρατηρούμε αυτή την ιδιοτελή  έκφραση ειδικά για τους ‘’δικούς’’ μας.  Είναι μεγάλο κακό η ιδιοτέλεια για ένα Χριστιανό.  Δεν προσθέτει χαρά. 

Σε τέτοιες συμπεριφορές αρωγοί είναι πολλές φορές και οι έπαινοι περί δήθεν ενέρετων Χριστιανών, που πολλές φορές όμως παραγνωρίζουν την ιδιοτέλεια.  Ο Χριστιανός πρέπει να έχει χριστιανική αρχοντιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εννέα μέρες μετά την Ανάληψη του Χριστού, δηλαδή το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής η Εκκλησία μνημονεύει όλους τούς κεκοιμημένους από τον Αδάμ μέχρι σήμερα.

Στην Οία -όπως και σε πολλά μέρη της Ελλάδας- τα κόλλυβα της Πεντηκοστής είναι τα «χρυσά κόλλυβα» δηλαδή το πιο σπουδαίο και σημαντικό ψυχοσάββατο υπέρ ανάπαυσης των ψυχών.

Η παράδοση και οι θρύλοι στην Οία αναφέρει πως ο Χριστός το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να «σεργιανίσουν» στη γη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι