You are currently browsing the tag archive for the ‘Ψυχοσάββατο’ tag.

Εν τω μεταξύ, η τεραστία ζεμπίλα, διά χειρών του μπαρμπα-Δημητρού, μετά πολλούς ωθισμούς και ελκυσμούς, έφθασεν αισίως έξω εις την υψηλήν πεζούλαν του νάρθηκος, όπου ο ορμαθός των παιδίων εκρεμάσθη τριγύρω εις την βράκαν του μπαρμπα-Δημητρού, ενώ η άλλη, η μικρή ζεμπίλα του Κακόμη, είχε ναυαγήσει εις τον μισόν δρόμον και διεσπάρησαν τα κόλλυβα εδώ κι εκεί εις τα μάρμαρα και εις το έδαφος της γης, κι έπεφταν με τα μούτρα τα παιδιά εν αλαλαγμώ και τα άρπαζαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ρουσάλια. Πίτα και τριαντάφυλλο

δάσκαλος Γιώργος Τ. Αλεξίου

Το Σάββατο της Πεντηκοστής είναι αφιερωμένο από την Αγία Εκκλησία μας στους προσφιλείς νεκρούς όλων των Χριστιανών και γι’ αυτό ονομάζεται Ψυχοσάββατο.

Ένεκα τούτου, κατά το απόγευμα της Παρασκευής, παραμονής του Ψυχοσάββατου, και κατά το πρωινό αυτού (του Ψυχοσάββατου), οι γυναίκες όλων σχεδόν των επαρχιών της Ελλάδος παρασκευάζουν γλυκές πίτες, τις τοποθετούν σε δίσκους, τις επικαλύπτουν με πολλά τριαντάφυλλα (Rosalia) και τις μεταφέρουν στους κατά τόπους ιερούς ναούς για να «διαβαστούν».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ψυχοκέρι: Τις μέρες της Σαρακοστής, σε πολλά χωριά της Ελλάδος, παρατηρώντας το εκκλησίασμα κατά την ακολουθία βλέπουμε ορισμένες από τις μεγάλες γυναίκες να κρατούν, ένα κερί το γνωστό ψυχοκέρι (κερί των ψυχών) το οποίο φτιάχνουν πριν το πρώτο ψυχοσάββατο.

Στην παρασκευή του χρησιμοποιούνται συνήθως εφτά η εννέα κλωστές από βαμβάκι και καθαρό κερί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ὄλα τὰ Σάββατα τοῦ χρόνου εἶναι ἀφιερωμένα στὶς ψυχές, δηλαδὴ στοὺς κεκοιμημένους, ἀλλὰ τὸ ­Σάββατο τῆς Ἀπόκρεω καὶ τὸ Σάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι τὰ δύο ἐπισημότερα ὅλου τοῦ χρόνου.

Ἐξ­αιρεῖται βέβαια τὸ Μέγα Σάββατο, ποὺ εἶναι μοναδικὸ καὶ ἀσύγκριτο λόγῳ τοῦ γεγονότος ποὺ γιορτάζουμε τότε: ὁ θεῖος Λυτρωτὴς βρίσκεται «ἐν τάφῳ σωματι­κῶς, ἐν ᾅδου δὲ μετὰ ψυχῆς ὡς Θεός, ἐν Παραδείσῳ δὲ μετὰ λῃστοῦ καὶ ἐν θρό­νῳ μετὰ Πατρὸς καὶ Πνεύματος…».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οἱ ἄνθρωποι στὴν ἐποχή μας ζοῦν τόσο πολὺ ἐγωκεντρικά, ποὺ κοιτάζουν μόνο τὸν ἑαυτό τους. Δὲν φροντίζουν οὔτε γιὰ τοὺς ζωντανοὺς οὔτε γιὰ τοὺς κεκοιμημένους!

Ἡ μητέρα μας Ἐκκλησία κάνει τὸ ἀκρι­βῶς ἀντίθετο. Σὰν στοργικὴ μάνα δέεται καὶ φροντίζει γιὰ ὅλα τὰ παιδιά της, καὶ γιὰ τοὺς ζωντανοὺς καὶ γιὰ τοὺς κεκοιμημένους. Ἀπευθύνει στὸ Θεὸ Πατέρα εἰδικὰ αἰτήματα «ὑπὲρ πλεόν­των, ὁδοιπορούντων, καμνόντων, αἰχμαλώτων».

Γιʼ αὐτοὺς ποὺ βρίσκον­ται σὲ ἀνάγκη μεγάλη, γιὰ τὶς χῆρες, τὰ ὀρφανά, τοὺς ἀνήμπορους γέροντες… Μὲ τὴν ἴδια ἀ­γά­πη καὶ στοργὴ ἀγκαλιάζει καὶ τοὺς κε­κοιμημένους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Πολλές φορές μας λυπεί η ‘’ατομική θρησκευτικότητα’’, η οποία κατά βάθος αντιστρατεύεται το εκκλησιολογικό κάλλος. Θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσομε ως εξωεκκλησιαστική ιδιοτέλεια. 

Πολλές φορές παρατηρούμε αυτή την ιδιοτελή  έκφραση ειδικά για τους ‘’δικούς’’ μας.  Είναι μεγάλο κακό η ιδιοτέλεια για ένα Χριστιανό.  Δεν προσθέτει χαρά. 

Σε τέτοιες συμπεριφορές αρωγοί είναι πολλές φορές και οι έπαινοι περί δήθεν ενέρετων Χριστιανών, που πολλές φορές όμως παραγνωρίζουν την ιδιοτέλεια.  Ο Χριστιανός πρέπει να έχει χριστιανική αρχοντιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εννέα μέρες μετά την Ανάληψη του Χριστού, δηλαδή το Σάββατο πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής η Εκκλησία μνημονεύει όλους τούς κεκοιμημένους από τον Αδάμ μέχρι σήμερα.

Στην Οία -όπως και σε πολλά μέρη της Ελλάδας- τα κόλλυβα της Πεντηκοστής είναι τα «χρυσά κόλλυβα» δηλαδή το πιο σπουδαίο και σημαντικό ψυχοσάββατο υπέρ ανάπαυσης των ψυχών.

Η παράδοση και οι θρύλοι στην Οία αναφέρει πως ο Χριστός το βράδυ της Αναστάσεως δίνει στις ψυχές την ελευθερία να «σεργιανίσουν» στη γη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ψυχοσάββατο. Μέρα ξεχασμένη για τους πολλούς του κόσμου. Ο θάνατος είναι άλλωστε για τη νοοτροπία της εποχής μας το τέρμα.

Οι κεκοιμημένοι μάς πονούν, αλλά πρέπει να ζήσουμε. Να προχωρήσουμε. Και το μνημόσυνο είναι μόνο ατομική υπόθεση.

Όταν συμπληρώνονται οι μέρες, οι σαράντα, ο χρόνος, θυμόμαστε.

Πάμε στο ναό. Έρχονται και όσοι μας αγαπούν και όσοι αγαπούσαν τον κεκοιμημένο. Και φτάνει. Γιατί άραγε όλοι μαζί, να έχουμε δύο ημέρες το χρόνο στις οποίες να θυμόμαστε πάντας τους κεκοιμημένους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Πόσο απαραίτητο είναι να προσευχόμαστε και να κάνουμε στην Εκκλησία τα μνημόσυνα για τις ψυχές των κεκοιμημένων, το αποδεικνύουν και τα ακόλουθα δύο περιστατικά.

Τα διηγήθηκαν δυο ευσεβείς και καλλιεργημένες προσκυνήτριες από γειτονικό χωριό. Η μία είπε:

“Πάνω στον χρόνο που κοιμήθηκε η μητέρα μου, λησμόνησα την ημέρα που έπρεπε να γίνει το μνημόσυνο.

Το βράδυ την είδε στον ύπνο της η κόρη μου (η εγγονή της) και της είπε με παράπονο και στενοχωρημένη:

– Πες στην μάνα σου, γιατί με ξέχασε; Ούτε ένα κερί; Εγώ την άφησα στο πόδι μου. Όταν μας ξεχνάτε, πέφτουμε χαμηλά!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(Τὸ Ψυχοσάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς)

Μὴν ἀρνεῖσαι νὰ προσφέρεις λάδι καὶ νὰ ἀνάβῃς κεριὰ στὸν τάφο του, ἐπικαλούμενος Χριστὸν τὸν Θεόν, καὶ ἂν ἀκόμα ὁ κοιμηθεὶς τελείωσε εὐσεβῶς τὴ ζωή του καὶ τοποθετήθηκε στὸν οὐρανό.

Γιατί αὐτὰ εἶναι εὐπρόσδεκτα ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ προσκομίζουν μεγάλη τὴν ἀνταπόδοσή Του, γιατί τὸ λάδι καὶ τὸ κερὶ εἶναι θυσία καὶ ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι ἐξιλέωση.

Ἡ δὲ ἀγαθοεργία φέρνει τελικὰ προσαύξηση μὲ κάθε ἀγαθὴ ἀνταπόδοση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι