You are currently browsing the tag archive for the ‘Φιρίκι’ tag.

Τόσα χρόνια στο χωριό, ποτέ δεν άκουσα κανέναν να φτιάχνει Χριστόψωμο. Και εμείς που φτιάχνουμε τα τελευταία χρόνια, δεν ακολουθούμε κάποια τοπική συνταγή, απλά ζυμώνουμε ένα ψωμάκι μ’ένα σταυρό στη μέση και λίγα κεντίδια, έτσι λίγο πιο στολισμένο και ξεχωριστό για το ιδιαίτερο της μέρας.

Πριν λίγες μέρες, όμως, καθώς έλαβα ένα μέιλ από μια αναγνώστρια με καταγωγή από το Πήλιο της οποίας η μητέρα θυμόταν τη γιαγιά της να φτιάχνει τέτοιο ψωμί, αλλά δεν γνώριζε πώς τό’φτιαχνε και μου ζητούσε αν μπορώ να ανεβάσω τη συνταγή και τα σχετικά έθιμα, μπήκα στην πρίζα κι άρχισα παντού να ρωτώ για να μάθω ποιός μπορεί να’φτιάχνει ή έστω νά’φτιαχνε εδώ Χριστόψωμο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φτάσανε και πάλι Νικολοβάρβαρα! Της Αγια-Βαρβάρας σήμερα, κι αν και παλαιότερα έχω ξαναγράψει περί των λαογραφικών της ημέρας τούτης, επειδή οι παραδόσεις του λαού μας είναι αστείρευτες, θα της αφιερώσω μία ακόμη ανάρτηση…

Η Αγια-Βαρβάρα κι η ευλογιά:

Σύμφωνα με μία από τις επικρατέστερες παραδόσεις, «η αγία Βαρβάρα ήταν από μικρή Χριστιανή, πολύ όμορφη. Ο πατέρας της ζήτησε να την παντρέψει με ειδωλολάτρη βασιλιά. Η αγία παρακάλεσε το Θεό, να βγάλει την «ευλογιά», να την ασχημίσει. Ο Θεός την άκουσε, και μαζί της έδωσε το χάρισμα να θεραπεύει ευλογιά και ιλαρά». [Θεσσαλία-Τύρναβος] 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φέτος καλοκαιράκι δύσκολο, από πολλές απόψεις και για πολλούς, αλλά κι από πλευράς ελεύθερου χρόνου για μένα, μιας και δούλευα από το πρωί μέχρι τα ξημερώματα..

Έτσι ο Αυγουστιάτικος τραχανάς, όλο κι αναβαλλόταν, μέχρι να βρεθεί μια μέρα ελεύθερη, μιας κι η όλη διαδικασία είναι ιδιαιτέρως χρονοβόρα και χρειάζεται νά’χεις το νου σου από πάνω (δε λέει άδικα ο λαός μας, «έχει τραχανά απλωμένο!» για κάποιον που αδιαφορεί τελείως για τα υπόλοιπα γύρω του!!)..

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επειδή έχει αρχίσει να με εντυπωσιάζει ο αριθμός όσων παραπέμπονται στο ιστολόγιό μου αναζητώντας στο google για «φιρίκια» και ιδαίτερα για το «γλυκό του κουταλιού φιρίκι», σκέφτηκα να παραθέσω εδώ λίγα λόγια για το φρούτο αυτό καθώς και την τοπική συνταγή, μπας και τους εξυπηρετήσω τους ανθρώπους!

Εξάλλου, το γλυκό αυτό είναι το κατεξοχήν γλυκό του κουταλιού της περιοχής μας, καθώς οι φιρικιές αφθονούν στα μέρη μας. Και, καιρός είναι και να τιμήσω κι εγώ λίγο το όνομα του ιστολόγιού μου!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Σύκα ο Αύγουστος, σταφύλια, τρώει γλείφοντας τα χείλια!»,

λέει μια παροιμία, και, μπορεί, τα τσαμπιά της κληματαριάς μου τώρα μόλις να πήραν να ροδίσουν –«αρχίσανε να ντρέπονται», που λέει κι ένας φίλος- αλλά τα σύκα, δόξα τω Θεώ, έχουν ωριμάσει για τα καλά! Κι έτσι αποφάσισα για πρώτη φορά να κάνω σύκα λιαστά!

Θες δεν το πολυσυνηθίζουμε εδώ, θες τα σύκα τά’χα συνδυάσει με άμεση κατανάλωση απ’το δέντρο από τότε που πιτσιρικαρία αναζητούσαμε συκιές στο χωριό, να σκαρφαλώσουμε στα κλεφτά να γευτούμε τον καρπό τους -αλήθεια, τώρα υπάρχει κανένα παιδί να μπαίνει σ’αυτή τη διαδικασία;- τόσα χρόνια δεν τό’χα σκεφτεί να τα λιάσω για το χειμώνα…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αν και φέτος, λόγω άνοιξης -που μόνο άνοιξη δεν ήταν, αν κι είχαν ανοίξει οι ουρανοί κι έριχναν διαρκώς καρεκλοπόδαρα-  αλλά και λόγω γενικότερης στραβομάρας, οι ντοματιές μου (τα δικά μου φυτώρια, όχι οι ελάχιστες αγοραστές που αναγκάστηκα να πάρω για πρώιμες) δεν έλεγαν με τίποτα να κοκκινήσουν (εκεί, πράσινες απ’το κακό τους παραμένουν οι περισσότερες!), πριν λίγες μέρες κατόρθωσα να συγκεντρώσω κανένα πενταμισάρι κιλά και σε συνεργασία με τη Σ. πού’χε μαζέψει άλλες τόσες, αποφασίσαμε να φτιάξουμε πελτέ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέμισε ο κήπος μου βυσσινιές… Ήταν λίγα μόνο χρόνια πριν, όταν μια γιαγιά γειτόνισσα με ρώτησε «Εσύ που τ’αγαπάς, θέλεις μια βυσσινιά;

Φύτρωσε δίπλα στη δικιά μου και δε χωρά!» Καταχάρηκα! «Θέλω! Πώς δε θέλω;!».. Τη στρίμωξα σε μια γωνιά της πολυφυτεμένης γης μου και, καθώς ήταν μικρούλα ακόμη, την πρώτη χρονιά έφτιαξε μοναχά τρία βύσσινα για τα οποία ήμουν πολύ υπερήφανη!

Τώρα, πώς τα τρία εκείνα βύσσινα γίνανε τρεις καινούριες βυσσινιές και πώς σιγά-σιγά, ξεφύτρωσαν τριγύρω μικρά δεντράκια, ούτε πρόλαβα να το καταλάβω! Τώρα ρωτώ εγώ όποιον τ’αγαπά, «Θέλεις μια βυσσινιά;»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έχω μια μικρή αδυναμία στα κεράσια, είναι το αγαπημένο μου φρούτο από παιδί. Οπότε έχω και μια μικρή αδυναμία στην κερασιά του κήπου μου, η οποία δυστυχώς, κάθε τόσο αρρωσταίνει και, θέλοντας να αποφύγω το ψέκασμα με διάφορα δηλητήρια, με ταλαιπωρεί ιδαίτερα για να τη διατηρήσω υγιή.. πόσο μάλλον για να διατηρήσω τα γευστικότατα, σφικτά και σκουροκόκκινα κεράσια της, χωρίς σκουλήκια (αυτό, ομολογώ ότι δεν το πετυχαίνω πάντα!)!

Το κεράσι, πέρα από αγαπημένο μου φρούτο, γίνεται υπέροχο λικέρ, αλλά και εκπληκτικό γλυκό του κουταλιού, ιδιαίτερα αυτά τα μαυροκόκκινα κεράσια του δέντρου μου, που θυμίζουν βύσσινο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γράφει ο Κώστας Μπαζαίος στο «100 βότανα, 2000 θεραπείες»:

«Φραουλιά.. για την αναιμία, την υπόταση, τα αρθριτικά, τις πέτρες στη χολή και στα νεφρά. […] Δε μιλάμε φυσικά για τις άθλιες, τις ανούσιες, καλλιεργημένες φράουλες, που πουλάνε οι 9 στους δέκα μανάβηδες, αλλά για τις άγριες φράουλες κι αυτές που μπορεί ο καθένας να φυτέψει, ακόμα και σε δυο μέτρα γης κι όποιος τις δοκιμάσει δε μπορεί πια να ξαναβάλει στο στόμα του τις φράουλες του εμπορίου (που τους λείπουν όχι μόνο το άρωμα και η γεύση, αλλά και οι περισσότερες θεραπευτικές ιδιότητες). Μπορείτε όμως εύκολα να φυτέψετε μερικές, ακόμη και στη βεράντα….»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εις τα όρη χαίρει! Ποιός άλλος; Η γνωστή μας ρίγανη! Σύμφωνα με το «Μεγάλο Ετυμολογικόν» (Etymologicon Μagnum), η ρίγανη ή το ορίγανον εις την αρχαία ελληνική, έπρεπε να γράφεται με «ει», καθώς η ετυμολογία του προέρχεται από τη λέξη όρος (και συγκεκριμένα στη δοτική πληθυντικού «όρει», «τω όρει»= «εις τα όρη») και γάνος= «το σημαίνον την χαράν», δηλαδή «το γαρ ορίγανον εις τα όρη χαίρει», καθώς -αν μη τί άλλο- η ρίγανη βρίσκει τη χαρά της να εξαπλώνεται πανταχού στα όρη του τόπου μας! Υπάρχει, βέβαια, κι η έννοια γάνω=λαμπρύνω, οπότε σύμφωνα με αυτή την εκδοχή (που δεν επιβάλει τη γραφή με «ει»), το ορίγανον «λαμπρύνει τα όρη» μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι