You are currently browsing the tag archive for the ‘Τάκης Ευθυμίου’ tag.

Αγιωργίτες μαθητές  στο Γυμνάσιο Λαμίας προτού ιδρυθεί το δικό μας

Του Τάκη Ευθυμίου

Στα σχολικά μας χρόνια σάκες για το Γυμνάσιο διέθεταν ελάχιστοι μαθητές. Όσοι είχαμε στο δημοτικό, ακόμα και να γλίτωναν απ’ τη φθορά, ήταν ακατάλληλες αφού δε χωρούσαν πλέον τα πολλά βιβλία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περιμένοντας τους μαθητές  στο Γυμνάσιο για να τους μεταφέρει στα χωριά τους

Του Τάκη Ευθυμίου

Οι μαθητές του Γυμνασίου Αγίου Γεωργίου από τα περίχωρα μια φορά τουλάχιστον την εβδομάδα γίνονταν αποδέκτες του κοφινιού ή του τορβά που τους έστελναν οι δικοί τους με φαγώσιμα, όταν το φορτοεπιβατικό λεωφορείο πραγματοποιούσε το δρομολόγιο από το χωριό τους στη Λαμία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια  απάντηση στην οικονομική  κρίση

(Απόδοση: Λεωνίδα Ιωάννου Καρφή)

Πριν από το 1960, στο Δίκαστρο, ο  Δ.Σ. (1912) ρώτησε τον Δ.Τ. (1916),  πότε πήρε, πότε αγόρασε, ορισμένα  από τα βασικά  βιοτικά είδη  και ο  Δ.Τ.  του απάντησε:

-Πότε πήρες ψωμί;
-Ποτέ, έχω αλεύρι, ζυμώνει η γυναίκα μου.

-Πότε πήρες κρέας;
– Ποτέ, σφάζω κότες, τις  φτιάχνω με τραχανά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


(Του Ευθύμιου Ν. Χριστόπουλου, εκπαιδευτικού-δημοσιογράφου)

(Προσωπικά βιώματα)

Από νωρίς το απόγευμα της Μεγάλης Πέμπτης  17 Απριλίου 1941 εμείς οι μικροί, μαζεύοντας λουλούδια στη γειτονιά, προσπαθούσαμε να ετοιμάσουμε στους «σταυρούς» μας, να ξεκινήσουμε την επόμενη το πρωί να τραγουδάμε το «σήμερα μαύρος ουρανός».

Εκεί που γυρνούσαμε, προς το τέλος της Μάρκου Μπότσαρη στη διασταύρωση της με την Καρπενησίου, ακούσαμε τον τελάλη της Λαμίας να καλεί τους Λαμιώτες μακριά από τη Λαμία το αυριανό πρωινό της Μεγάλης Παρασκευής, γιατί γερμανικά αεροπλάνα θα τη βομβάρδιζαν. Λύπη, νευρικότητα και απογοήτευση που μας κυριάρχησαν από αυτή την είδηση, μας έκαναν να ξεχάσουμε  τα  λουλούδια και να γυρίσουμε στα σπίτια μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του Τάκη Ευθυμίου

Όταν η νοικοκυρά είχε πολλές δουλειές, που χρειά­ζονταν πολλά χέρια για να τελειώσουν, όπως λανάρισμα, ξεσπύρισμα καλαμπο­κιού, πλύσιμο και σιδέρωμα προικιών, καλούσε τις φιλε­νάδες της να τη βοηθήσουν.

Τις φίλευε το μεσημέρι κι αν δεν τελείωνε η δουλειά, νυχτέρευαν. Τα νυχτέρια συνη­θίζονταν το χειμώνα, που οι νύχτες ήταν ατέλειωτες και οι δουλειές περίσσευαν. Κά­θονταν σταυροπόδι, ένα γύρω στην κάμαρα και δού­λευαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σφραγίδα πρόσφορου

τοῦ Τάκη Εὐθυμίου

Τὸ ζύμωμα τοῦ σπιτικοῦ καρβελιοῦ καὶ τὸ ψήσιμο στὸν παραδοσιακὸ φοῦρνο ἢ στὴ γάστρα ἦταν ἡ συχνότερη φροντίδα κάθε ἁγιωργίτικης νοικοκυρᾶς τὸν παλιὸ καιρὸ στὸ χωριό μας.

Τὸ ξύλινο σκαφίδι, ἡ πινακωτή, ἡ λεπτὴ σήτα μὲ ξύλινο στεφάνι, δήλ. τὸ κόσκινο ἦταν τὰ ἀπαραίτητα σύνεργα παρασκευῆς ψωμιοῦ. Τὸ ζύμωμα εἶναι κουραστικὴ δουλειά, ὅμως ἡ νοστιμιὰ καὶ μοσχοβολιὰ τοῦ φρέσκου ψωμιοῦ ἀποζημιώνει στὸ ἀκέραιο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι