You are currently browsing the tag archive for the ‘συναισθήματα’ tag.

του πατρός Ιωάννη Παπαδημητρίου

Τρυφερότητα….. Ένα από το πιο υπέροχα αισθήματα….

Είναι το γλυκό και συνάμα δροσιστικό απόσταγμα που βγαίνει από ψυχές ευαίσθητες και ξεδιψούν εκείνους που μπορούν να σκύψουν για να πιουν…

Είναι και σαν αιθέριο έλαιο των σχέσεων….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Καθώς γερνάμε και γινόμαστε σοφότεροι, συνειδητοποιούμε σιγά- σιγά ότι: Ένα ρολόι των 300 ευρώ δείχνει την ίδια ώρα με ένα ρολόι των 30 ευρώ.

Ένα πορτοφόλι των 300 ευρώ χωράει τα ίδια χρήματα με ένα των 30 ευρώ. Η μοναξιά σε ένα σπίτι 30 τ.μ. ή 300 τ.μ. είναι η ίδια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πάνε λίγα χρόνια που ήμουν παιδί. (Τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται εμένα).
Από τότε, χάθηκαν πολλά.
Φύγαμε από την Αθήνα, όταν ήμουν 13 ετών.
Πήγαμε να κατοικήσουμε έξω από ένα χωριό το 1979, σε μια περιοχή που δεν υπήρχε άσφαλτος, δεν υπήρχε ρεύμα, ούτε τηλέφωνο.
Ήταν μια όμορφη κοιλάδα που σύνορο τα μάτια μου, είχαν τα βουνά ολόγυρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ελευθέριος Γ. Ελευθεριάδης -Ψυχολόγος M.Sc.
από το βιβλίο “πριν νυχτώσει”

Να μην αφήνεις τη λύπη να φωλιάζει την καρδιά σου.

Ίσως να έρχονται φορές, και μπορεί να συμβαίνει πολύ συχνά αυτό, που να μη θέλεις να αντικρίσεις άνθρωπο, να μη θέλεις να ακούσεις κουβέντα, να θέλεις μόνο να την πέσεις ένα κρεβάτι και να μείνεις εκεί κουκουλωμένος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ελευθέριος Γ. Ελευθεριάδης, Ψυχολόγος

Φαντάσου, άνθρωπε, δύο πέτρες. Δύο τυχαίες πέτρες, συμπαγείς, με μύτες, γωνίες και εξογκώματα. Φαντάσου, λοιπόν, ότι αρχίζουμε και κτυπάμε αυτές τις πέτρες μεταξύ τους. Ξανά και ξανά και ξανά.

Έτσι είναι και ένας γάμος, μία σχέση, μία συμβίωση δύο ανθρώπων με διαφορετική προέλευση, διαφορετικές αξίες, διαφορετικά πρέπει και θέλω. Δύο άνθρωποι οι οποίοι αρχίζουν και χτυπιούνται μεταξύ τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Δεν χρειάζεσαι την άδεια κάποιου για να τον αγαπάς, για να προσεύχεσαι γι’αυτόν, για να ξοδεύεις τα βράδια σου με την ενθύμησή του, για να τον έχεις μπροστά σου κάθε στιγμή και κάθε λεπτό.

Μπορεί να μην καταλάβει ποτέ την αγάπη σου. Ίσως δεν μάθει ποτέ τα δάκρυά σου γι’αυτόν. Αν αγαπάς όμως πραγματικά, ποτέ σου δεν θα τον βγάλεις από την καρδιά σου. Ακόμα και τότε που ίσως απομακρυνθεί από κοντά σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κλειώ-Σταυρούλα Κουράση

Πλήν θανάτου, σχεδόν ὅλα μπορεῖ νά ξαναγίνουν, νά ξαναγεννηθοῦν, νά ξανανθίσουν. Ὁποιαδήποτε κι ἄν εἶναι ἡ ἀπώλεια, ὅσο χαμηλά κι ἄν ἔπεσε κανείς, πάντα ὑπάρχει ἐλπίδα ἀνόρθωσης.

Ἡ ἀπελπισία δέν ταιριάζει στόν πιστό ἄνθρωπο. Ἄλλοι παραιτοῦνται, ἄλλοι ἀποθαρρύνονται, ἄλλοι ἀντιπαλεύουν κάθε εἴδους δοκιμασία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

της Ευτυχίας Χατζηνικολάου

Στάθηκα στο κατώφλι της ζωής μου
περαστική
Ό,τι αναζήτησα διαπέρασε τα σωθικά μου ολούθε
Με ό,τι πάλεψα αναμετρήθηκα
Η παγωνιά της ματαίωσης, ο φόβος της αποτυχίας
στην ανατολή της ελπίδας έσβησαν
Αναρρίγησα

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Της Ναυσικάς Ιεσσαί Κασιμάτη

Πόσο καιρό έχω να σε δω…Μου ‘λειψες…το ξέρεις; Μου ‘πε, κοιτώντας με στα μάτια, η γειτόνισσα μου, καθώς απαντηθήκαμε στον δρόμο. Και να σας πω…ξαφνιάστηκα.

Είμαστε πια μαθημένοι στις βιαστικές φράσεις-κλισέ: «Τι κάνεις; Τι κάνεις; Καλά; Χαίρομαι…». Με την τελευταία λέξη, ν’ ακούγεται από απόσταση συνήθως. Γιατί εκείνος που την είπε, είχε κιόλας εξαφανιστεί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένας ζωγράφος σχεδίασε ένα πίνακα.Τον ονόμασε «Η πόρτα της καρδιάς». Στην έκθεσή του, ένας προσκεκλημένος παρατήρησε ότι από την πόρτα έλειπε το χερούλι.

Όταν το είπε στο ζωγράφο, εκείνος του απάντησε: Είναι γιατί η πόρτα της καρδιάς ανοίγει μόνο από μέσα!!!

Ο σπόρος της αγάπης βρίσκεται μέσα μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι