You are currently browsing the tag archive for the ‘Στρατηγός Μακρυγιάννης’ tag.

Τον Σεπτέμβριο του 1826, ο Ρουμελιώτης στρατηγός Γιάννης Μακρυγιάννης μετά του Γκούρα επολιορκούντο στην Ακρόπολη των Αθηνών από τους οθωμανούς.

Περισσότερο γνωστός ως ιστορικός συγγραφέας ο Μακρυγιάννης – όπως μας τον αποκάλυψε ο Γ. Βλαχογιάννης, με την έκδοση των «Απομνημονευμάτων» του – καίτοι τραχύς, έψαλλε πολύ ωραία τα δημοτικά άσματα, καλλίφωνος ων, ενώ πολλάκις αυτοσχεδίαζε, φέρνοντας το δημοτικό τραγούδι κοντά στο γεγονός που ήθελε να υμνήσει, καθιστώντας το έτσι εργαλείο της ιστορίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Του Αγγέλου Μεταξά

Ηταν ένα ανοιξιάτικο πρωινό του 1797, εκεί κάτω στο Λιδωρίκι, που μια φτωχή γυναικούλα υπόφερε στη σκιά ενός πουρναριού.

Η γυναίκα αυτή-Βασιλική τη λέγανε-ειχε ξεκινήσει απο πολύ πρωί απο το καλυβοχώρι της, το Αβορίτι, για να μαζέψει ξύλα και να τα φέρη στο φτωχικό της, για μαγείρεμα και για την αλισίβα της.

Μα καθώς ήταν ετοιμόγεννη, την έζωσαν ξάφνου μέσα στο δάσος οι πόνοι και στη ρίζα ενός ψηλού δένδρου, με τη βοήθεια μόνο της φύσης, εφερε στον κόσμο ενα παιδί !

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Γράφει ο Μακρυγιάννης τα ξηµερώµατα της 2 πρὸς 3 Σεπτέµβρη του 1843, τῆς ἱστορικὴς ἐπανάστασης ἐναντίον τῆς ὀθωνικῆς ἀπολυταρχίας :

«Πιάνω καὶ φκιάνω µίαν σηµαίαν καὶ γράφω: «Ἐθνικὴ Συνέλεψη, Σύνταγµα… τελειώνοντας αὐτό, ἔφκιασα τὴ διαθήκη µου… σηκώνεται ἀπόψε ἡ σηµαία τῆς λευτεριᾶς ἀναντίον τῆς τυραγνίας.

Πατριῶτες! Πεθαίνω διὰ τὴν πατρίδα…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εις δόξα του δίκιου και μεγάλου Θεού ΚΥΡΙΕ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΕ.

Εσύ, Κύριε, θα σώσεις αυτό το έθνος. Είμαστε …αμαρτωλοί, είσαι Θεός!

Ελέησέ μας, φώτισέ μας, ένωσέ μας και κίνησέ μας εναντίον του δόλου και της απάτης, της συστηματικής τυραγνίας της πατρίδος και θρησκείας.

Εις δόξαν σου, Κύριε, σηκώνεται απόψε η σημαία της λευτεριάς εναντίον της τυραγνίας! Πατριώτες! Πεθαίνω διά την πατρίδα, Στέκω εις τον όρκον μου τον πρώτον.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

+ Ο ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

«Νά ζεῖς χωρίς πατρίδα δέν μπορεῖς. Ὕστερα ἀπό τήν ἀγάπη στό Θεό, εἶναι ἡ ἀγάπη τῆς πατρίδος» γράφει ὁ μεγάλος ποιητής μας Κωστής Παλαμᾶς.

Τό πιό ἱερό πρᾶγμα γιά κάθε ἄνθρωπο εἶναι τό χῶμα τῆς πατρίδος, ἡ σημαία, τά βουνά, οἱ θάλασσες, οἱ κάμποι, ἡ ἱστορία, τά ὁλοκαυτώματα, τά ἡρῶα, οἱ Ἐκκλησίες, οἱ γιορτές, οἱ ἄνθρωποι, τά ἔθιμα, τά λουλούδια, τά πουλιά, τά σύννεφα, ὁ ἀέρας, ἡ μυρωδιά τῆς πατρίδος.

Στήν Ἑλληνική ψυχή ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων ἡ ἔννοια τῆς πατρίδος εἶναι βαθειά ριζωμένη καί κανένας δέν μπόρεσε νά τήν ξεριζώσει.

Τό χῶμα της εἶναι ποτισμένο μέ τό αἷμα τοῦ λαοῦ της καί ὁ ἔρωτάς του γι’ αὐτήν εἶναι μέχρι θανάτου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ

Το θερίον είπαν θερίον κι ο άνθρωπος είναι χερότερος.

Οι άνθρωποι -γνωρίζει ένας του άλλου τα χείλη κι όχι την καρδιά.

Του λέγω, εγώ έχω γιομάτες δυο τζέπες μίαν με ψέματα, την άλλη μ᾿ αλήθειες.

Δεν πλουταίνει ο άνθρωπος με χρήματα μοναχά, πλουταίνει κι’ από τα καλά του έργα.

Όσο αγαπώ την πατρίδα μου δεν αγαπώ άλλο τίποτας.

Ναρθή ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυο μου μάτια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ

Μ.Δ., μαθητής Λυκείου

Εξω βρέχει καταρρακτωδῶς. Προκύπτει ὅμως μιά ἐπείγουσα δουλειά καί ἀναγκαζόμαστε νά βγοῦμε ἀπ’ τό σπίτι.

Στό δρόμο περνᾶμε ἔξω ἀπό τό παλιό μου σχολεῖο. Συγκινημένος στρέφω τή ματιά μου πρός αὐτό ἀναπολώντας τό παρελθόν.

Ἀσυναίσθητα, κοιτάζω πρός τήν ἑλληνική σημαία, τό φλάμπουρο γιά τό ὁποῖο θυσιάστηκαν τόσοι καί τόσοι ἀγωνιστές.

Κι ὅμως δέν τή βλέπω! Ἡ σημαία μας πανί κουρελιασμένο βρίσκεται πεσμένη μές στά νερά τῆς βροχῆς.

«Ὁ ἀέρας θά τήν ἔριξε», σκεφτόμαστε καί κατευθυνόμαστε πρός τό σχολεῖο. Φτάνοντας ὅμως μπροστά στήν γαλανόλευκη ἀντικρίζουμε μία ντροπιαστική καί συνάμα ἀποκαρδιωτική εἰκόνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

«Αγαπητά μου Παιδιά,

Μαζί με πολλούς άλλους άξιους και γενναίγους Έλληνες πολεμήσαμε και λευτερώσαμε τούτο τον τόπο που πατάτε εσείς, και να στοχάζεστε πως τον λευτερώσαμε για σας που γεννηθήκατε σε πατρίδα ελεύθερη, γιατί εμείς λίγο την απολάψαμε, ότι, μόλις εδιώξαμε τους Τούρκους, αρχίσαμε να τρώμε ο ένας τον άλλον.

Μα ο Θεός, το έλεός του μεγάλο, δεν συνερίστη τα κρίματά μας και στέριωσε το έθνος, όπου καταφανίστηκε τόσους χρόνους στη σκλαβιά και ήρθε ο καιρός πάλι να δικαιωθεί.

Ότι το δίκιο μας μάς το ‘δινε ο Θεός και το χαλούσαμε εμείς. Κι απ’ το λίγο που δεν προκάναμε να χαλάσουμε εστερεώθη το έθνος αυτό, που εγέννησε κι εσάς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


φωτισμένα λόγια δυο μεγάλων ανδρών του Γένους

για να θυμόμαστε ποιες είναι οι αξίες και ποιες θα έπρεπε να ήταν οι προτεραιότητες στη ζωή μας:

όχι τα χρήματα και τα πλούτη, αλλά ο Θεός και η ελευθερία της ψυχής μας…

και ποιες είναι οι υποχρεώσεις μας απέναντι στην Πατρίδα μας, ώστε “το λίγο να γένη μεγάλο”….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ


Η ΔΙΑΠΛΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ Αθήναι, 5 και 12 Απριλίου 1947

(Οι μεγαλύτεροι από σας θα έχετε βέβαια διαβάσει τα’ «Απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη», το υπέροχο αυτό και μοναδικό στο είδος του ιστορικό σύγγραμμα, που κυκλοφόρησε πάλι τώρα τελευταία σε ωραία έκδοση. Από τα’ «Απομνημονεύματα» αυτά διαλέγω για σας ένα μικρό απόσπασμα, όπου ζωγραφίζεται, τόσο παραστατικά η περηφάνεια και η αφέλειά του».


«… Έγινα ως δεκατεσσάρω χρονώ και πήγα σ’ ένα πατριώτη μου εις Ντεσφίνα. Ήταν ο αδελφός του με τον Αλήπασα και ήταν ζαπίτης (1) αυτός εις την Ντεσφίνα.

Στάθηκα με εκείνο μιαν ημέρα. Ήταν γιορτή και παγγύρι(2). Βγήκαμε στο παγγύρι. Μόδωσε το ντουφέκι του να το βαστώ. Εγώ θέλησα το ρίξω. Ετζακίστη.

Τότε μ’ έπιασε σ’ όλο τον κόσμο εμπρός και με πέθανε στο ξύλο. Δε με έβλαβε το ξύλο τόσο, περισσότερο η ντροπή του κόσμος. Τότε όλοι τρώγαν και πίναν και γω έκλαιγα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι