You are currently browsing the tag archive for the ‘π. Λίβυος’ tag.

π.Λίβυος

Ακόμη και την στιγμή της πιο μεγάλης χαράς μια θλίψη πολιορκεί την ψυχή μας, έτοιμη να την αλώσει. Είναι εκεί στο βάθος του είναι μας, που στέκει ο θάνατος. Θνητοί βλέπεις.

Μας κοιτάει και σαν πάμε να χαρούμε, να πάρουμε μια βαθιά ανάσα ζωής, προσπαθεί να την ρουφήξει μέσα από το στόμα μας. Αυτός είναι ο θάνατος, ένας ζηλιάρης της ζωής.

Του αρέσει να μαδάει τα φύλλα των ημερολογίων, να γυρίζει γρήγορα τους δείχτες των ρολογιών, να βάζει τους ανθρώπους να τρέχουν, να σκορπούν τις στιγμές τους δίχως νόημα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

π. Λίβυος

Κάποιος αγιορείτης είχε πει κάποτε, ότι η Θεία Λειτουργία, είναι το «γλέντι του μοναχού». Εγώ θα έλεγα της ανθρώπινης ψυχής.

Γιατί αυτή η πράξη, σε πάει σε μέρη που δεν μπορεί κανείς εύκολα να επισκεφθεί, τόσο μακρινά όσο η ψυχή, όσο ο ουρανός.

Κάποιος άλλος είπε, ότι η Θεία Λειτουργία, είναι «ένα ταξίδι». Αλήθεια κι αυτό. Όλη η ζωή μας είναι ένα ταξίδι άλλωστε.

Μια οδοιπορία. Μια μαθητεία σε κάτι που ξημερώνει στο βαθύ σκοτάδι μας, σε κάτι που θα γεμίσει μια για πάντα το κενό στα στήθη μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Κάνεις χρόνια προσευχή και προσμένεις να σε βοηθήσει ο Θεός. Να σου δώσει ένα τόσο δα σημαδάκι της παρουσίας του.

Και κάποια μέρα ανοίγει η πόρτα της ζωής σου, και ένας άνθρωπος έρχεται σκορπώντας φως και αγάπη στα κατάβαθα της ψυχής σου. Εκεί που κανείς ποτέ δεν κοίταξε κι όλοι φοβήθηκαν να πάνε.

Κι όμως, αυτός αγάπησε τα πάντα πάνω σου, ακόμη και το πιο σκοτεινό σημείο της ύπαρξης σου το φίλησε. Κι όταν σε ανέσυρε και πάτησες στα πόδια σου, τον κλότσησες τόσο δυνατά, που μάτωσες την αθωότητα του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Λίβυος

Και εκεί που νιώθεις «δυνατός», και αισθάνεσαι λες και χάθηκαν οι καημοί και τα βάσανα σου, άξαφνα έρχεται μια πτώση, μια παλιά ή νέα δοκιμασία να σου κλείσει ξανά χαιρέκακα το μάτι.

Να και πάλι ο πόνος που ήρθε να σου θυμίσει ότι ακόμη δεν έβγαλες φτερά.

Όπως τον ήλιο που τ’ απόγευμα σκέπασαν κάτι απειλητικά σύννεφα ή εκείνο το μοναδικά όμορφο πρόσωπο που στο γέλιο κύλησε ένα δάκρυ και θάμπωσε την ματιά του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Λίβυος

Υπάρχει ένα πουλί εκεί μακριά σε μέρη που μονάχα το όνειρο μας συναντά που το γλυκύτερο κελάηδημα του, ακούγεται την ώρα που πεθαίνει.

Η ομορφότερη στιγμή του Χριστού είναι πάνω στο σταυρό.

Και ο δρόμος που μας γνωρίζει με τις αλήθειες μέσα και έξω μας, είναι εκείνος ο σκοτεινός και λασπωμένος, που σαν λιάσει και βγει το φως, ανθίζουν τα ωραιότερα λουλούδια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Λίβυος

Ένας από τους μεγαλύτερους πειρασμούς, είναι η τάση μας να αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Θεού στην ζωή των άλλων.

Είτε λέγοντας, ότι εμείς θα τους λυτρώσουμε, είτε καταδικάζοντας τους στην κόλαση ως άχρηστους και αμαρτωλούς.

Δεν υπάρχει ειδεχθέστερη πράξη, από το να θέλουμε να ορίζουμε την σχέση του Θεού με τους ανθρώπους, μοιράζοντας καταδικαστικές αποφάσεις.

Όταν κάλεσαν τον Αββά Ιωσήφ να ενώσει την φωνή του στην καταδίκη ενός ανθρώπου, αντέδρασε λέγοντας, «και ποιος είμαι εγώ;»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Όταν στην ζωή μας, διαλέγουμε να κρυφτούμε από τον πόνο, τις δυσκολίες και τα προβλήματα που έτσι και αλλιώς θα συναντήσουμε, ουσιαστικά ακυρώνουμε μια από τις βασικότερες εξελικτικές εμπειρίες της ύπαρξης.

Ο πόνος και η χαρά, είναι οι δύο ράγες της υπαρξιακής εξέλιξη μας. Το τρένο της ζωής δεν κυλά χωρίς να πατά και στις δύο.

Γνωρίζεις την έκσταση της χαράς, στο ποσοστό που επέτρεψες στο εαυτό σου, να βιώσει την θλίψη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


π.Λίβυος

Ο Θεός επέλεξε να φανερώνεται στον κόσμο και κυρίως στις ανθρώπινες καρδιές ως πάσχων και σιωπών.

Έτσι πολλοί πίστεψαν ότι μπορούν αυτή την μυστηριώδη εκκωφαντική σιωπή Του να την αντικαταστήσουν με τις δικές τους εμπαθείς κραυγές, γεμίζοντας με τρόμο, φόβο, πανικό, ενοχές και μεταφυσικές απειλές τις ανθρώπινες υπάρξεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Μην σε φοβίζουν οι αλλαγές και οι διαφορετικές φάσεις που περνάς στην ζωή σου. Προσπάθησε να είσαι ο εαυτός σου και όσο το δυνατόν αυθεντικός σε οτι κάνεις, σε όποια κατάσταση κι αν βρίσκεσαι.

Στην χαρά, την θλίψη, στην αρετή και πτώση, στο γέλιο και το δάκρυ, εκεί που αισθάνεσαι τον Θεό να σου «μιλάει», εκει που ραγίζεις απο την «απουσία» Του. Να είσαι εσύ, ολόκληρος εκεί. Παρόν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Μια από την βασικές αιτίες που δεν χαιρόμαστε είναι ότι περιμένουμε να συμβεί κάτι σπουδαίο, μεγάλο, φοβερό και εκπληκτικό, για να πούμε «έχω αιτία να είμαι χαρούμενος».

Άδικα περιμένουμε. Δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα. Η ζωή είναι μικρά πολύ μικρά καθημερινά πράγματα. Εκεί είναι η ομορφιά της.

Μαθαίνουμε να μην αναβάλουμε την χαρά, περιμένοντας μια μεγάλη στιγμή. Η χαρά είναι κρυμμένη στο πρωινό ξύπνημα, στην χαραυγή, στο καφέ ή τσάι που φτιάχνεις ή πίνεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Advertisements