You are currently browsing the tag archive for the ‘π. Κ.Ν. Καλλιανός’ tag.

..τοῦ Αὐγούστου μὲ φεγγαρόφωτο οἱ νύχτες…

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Ζυγιάζονται ὅλα μέσα σου, τούτη τὴ θεσπέσια καὶ φωτεινὴ νύχτα τοῦ Αὐγούστου, μὲ τὸ φεγγάρι  ὁλόγιομο νὰ περιπολεῖ τὸν τόπο, κι ἐσὺ νὰ ψάχνεις μέσα στὶς θύμησες, ἕνα ἄλλο τοπίο, χωρὶς ἠλεκτρικὰ καὶ μηχανές.

Χωρὶς θόρυβο, ἀπὸ μεγάφωνα ποὺ μεταδίδουν «παραδοσιακοὺς» μουσικοὺς ἤχους, ποὺ πειράζουν ἀφάνταστα καὶ συντρίβουν τὸ κέλυφος τὸ λεπτὸ τῆς ἡσυχίας καὶ   ἡρεμίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

νασαίνοντας εωδίες γνήσιας φιερωματικς πρακτικς

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον πολύτιμα κειμήλια ποὺ σώζεται σὲ καλή, λαμπρὴ-εὐτυχῶς- κατάσταση στὸν  ἐνοριακὸ ναὸ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὴ Γλώσσα εἶναι κι ἡ ὁλοκέντητη ποδιὰ / στολίδι γιὰ τὸ δισκέλιο, στὸν ὁποῖο τοποθετεῖται ἡ ἑόρτιος εἰκόνα γιὰ προσκύνηση ἀπὸ τοὺς πιστούς. (βλ. εἰκ)

Ὅπως φαίνεται δὲ στὴ φωτογραφία ποὺ παρατίθεται,  ἕνα κόσμημα εἶναι αὐτὸ ἐργόχειρο, τὸ ὁποῖο  ἀφιερώθηκε ἐδῶ καὶ ἑκατὸν δέκα χρόνια στὴ Χάρη Της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


π. Κ.Ν. Καλλιανός

Ἀλήθεια, πώς οἱ πρόγονοί μας ἄφησαν ὅλα τοῦτα πού βλέπω γύρω μου, χτήματα δηλαδή, δέντρα, ἀβραγιές καλλιτεχνικά φτιαγμένες, καλύβια σεμνά καί λιτά, καί ρήμαξαν;

Ἐκεῖνοι ἔφυγαν ἀφήνοντάς τα ἕτοιμα ὅλα: σκαμμένα, κλαδεμένα, παστρικά καί νοικοκυρεμένα. Ὅλα ὀχυρωμένα μέσα στό ἰερό τό Κάστρο τῆς Δημιουργίας. Ἐμεῖς μόνο τόν καρπό ἔμελλε νά πάρουμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(ἤ, μιὰ  συνειδητὴ  μαρτυρία ἑνὸς ἀκόμα ἐπαρχιώτη παπᾶ μὲ 40-χρονη καὶ πλέον διακονία)

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Εἰλικρινὰ τὸ λέω: Δὲν ἔχω καμμία, μὰ ἀπολύτως καμμία ἀπαίτηση νὰ μὲ πιστέψουν ὅσοι μέσα τους  ἔχουν ἴχνη ἀμφιβολίας ἤ φόβου, ἀλλὰ καὶ «καλῆς ἀπιστίας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Μνμες Κληματιανς κα πάλι...

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Καθὼς ἄρχισε ὁ Μάης καὶ σιμώνει τὸ ὑπέροχο ἑλληνικὸ καλοκαίρι, εἶναι ἀδύνατο ἡ νοσταλγία νὰ μὴν ἀγγίξει τὴν ψυχή, μέρες ποὺ εἶναι.

Κι αὐτό, γιατὶ οἱ λιτὲς οἱ εὐωδιὲς ἀπὸ τὰ μαγειρεμένα κουκιὰ μὲ τὶς «βυσινοβαφεῖς», κατὰ τὸν  ἀμίμητο Μωραϊτίδη ἀγκινάρες, ἀλλὰ καὶ ἀπό τὰ λαχταριστὰ «γιαπράκια», γίνονται ἀνάκλημα ἱερό, τρυφερὸ καὶ βελούδινο χάδι στὴν ψυχή, ποὺ περιμένει πάντα, τέτοιους νοσταλγικοὺς περίπατους στὸ χωριό μας, τὸ Κλήμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

… εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μήτηρ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου

Νομίζω πὼς οἱ στερνὲς μας λέξεις ποὺ προφέρουμε στὴν προσευχή μας, λίγο πρὶν μᾶς βυθίσει ὁ ὕπνος, εἶναι οἱ παραπάνω. Λέξεις τρυφερές, ντυμένες μὲ κατάνυξη καὶ ἄφατη συγκίνηση.

Γιατὶ ἀφηνόμαστε πιὰ ν’ ἀποκοιμηθοῦμε στὴ Μητρικὴ τὴν ἀγκαλιὰ τῆς Παναγιᾶς, τῆς Μάνας ὄλων μας, τῆς μοναδικῆς παραμυθίας μας, μέσα στὸ ἀδυσώπητο τέναγος τῆς καθημερινότητας, ποὺ περνᾶμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ψυχοσάββατο και πάλι…

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Νῦν ἐν γῇ πραέων πάντας αὐλίζεσθαι, τοὺς προκεκοιμημένους Σῶτερ εὐδόκησον…» (Κανὼν Νεκρώσιμος τοῦ πλ. β΄, ὠδὴ Η΄, 3ο τροπάριο)

Κάθε τέτοια μέρα, μέρα μὲ ἀπύθμενο βάθος καὶ πολυτιμότατο εἰδικὸ βάρος, σκέφτομαι τὴ γιαγιά μου τὴ Σοφία, γιατὶ ἐκείνη, περισσότερο ἀπό τὸν καθένα, μὲ ἔμαθε νὰ τιμῶ καὶ νὰ σέβομαι τοὺς κεκοιμημένους.

Ἤταν ἐντελῶς ἀγράμματη καὶ τὸ μόνο ποὺ γνώριζε ἦταν νὰ μετρᾶ:  «ἔνα δυό, τρία τέσσιρα, πέντι…».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


π. Κ.Ν. Καλλιανός

Ὅσοι θυμοῦνται τίς μεγάλες καί σημαδιακές μέρες τοῦ Μ. Σαββάτου καί τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα θά αἰσθάνονται ἀκόμα ἐκεῖνες τίς ζωντανές τίς εὐωδιές ἀπό πασχαλινή φρεσκοψημμένη κουλούρα καί ἄρωμα Ἐπιταφίου ἀπό τή χθεσινοβραδυνή Του λιτανεία, πού πλημμύριζε τό χωριό τά πρωϊνά τοῦ Μ. Σαββάτου. 

Λιτανεία ἀθάνατη, γιατί μέ τίς δεήσεις σέ σημεῖα καίρια τοῦ χωριοῦ, γιά εὐλογία περισσά καί παντοτεινή, ὥστε νά παραμείνει σκέπη θεϊκή στή μικρή κοινωνία τῶν Κληματιανῶν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια καὶ σωρεύονται στὴν ψυχὴ ἀρχειοθετημένα γεγονότα καὶ ἐνθυμήσεις παλιές, τότε ἀρχίζει  ἕνα σχολαστικὸ ξεδιάλυμα ὅλων αὐτῶν, ὥστε νὰ ξαναφανοῦν (γιὰ ἔσχατη ἴσως φορὰ) τὰ περιττὰ κι ἄχρηστα, ἀλλὰ  καὶ τὰ πολύτιμα κι ἀγαπημένα.

Κι ἐκεῖ, λοιπόν, στὸν ὅλο αὐτὸ σωρὸ παρατηρᾶς καὶ κάποιες στιγμὲς ἐχθρικῆς ἤ  ἄπρεπης συμπεριφορᾶς, κατὰ τὶς  ὁποῖες  ἄφησες τὸ στίγμα σου στὴν ψυχὴ τοῦ ἄλλου πληγώνοντάς τον μὲ λόγια καὶ  ἀπανθρωπία κάποτε.

Ἰδίως σὲ  ἡλικίες τρυφερές, τότε δηλαδή, ποὺ ἄνοιγαν οἱ ψυχὲς νὰ δεχτοῦν ἡ μιὰ τὴν ἄλλη μὲ  σκοπὸ τὴ συνεργασία, τὴ φιλία, τὴ συνδρομή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι