You are currently browsing the tag archive for the ‘Περιοδικό «Ἁγία Λυδία»’ tag.

Διάβασα κάπου:

Μιά φορά κι ἕναν καιρό ὑπῆρχε ἕνα νησί στό ὁποῖο ζοῦσαν ὅλα τά συναισθήματα. Ἐκεῖ ζοῦσαν ἡ Εὐτυχία, ἡ Λύπη, ἡ Γνώση, ἡ Ἀγάπη καί ὅλα τά ἄλλα συναισθήματα.

Μιά μέρα ἔμαθαν ὅτι τό νησί τους θά βούλιαζε καί ἔτσι ὅλοι ἐπισκεύασαν τίς βάρκες τους καί ἄρχισαν νά φεύγουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ὁ ἱερός Χρυσόστομος δέν ἑρμηνεύει μόνο τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, κρατώντας τό ἀκροατήριό του σέ μιά ἀπόστασι. Ἀγωνιᾶ γιά αὐτό, νοιάζεται γιά τήν πνευματική του προκοπή.

Γι’ αὐτό καί μέ ἁπλότητα καί ἀμεσότητα ἀπευθύνεται στούς πιστούς, προσπαθώντας νά ἑλκύση τό ἐνδιαφέρον τους πρός τά πνευματικά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Κύριε,

Χρονιάρες μέρες, ἀλλά ἐγώ πάλι τόν πόνο μου σκύβω μπροστά Σου γιά νά πῶ. Πονῶ, Κύριε.

Κι ὅταν ὁ πόνος εἶναι δικός μου, στό σῶμα ἤ στήν ψυχή, δέν μέ πονάει τόσο. Τόν μετράω, τόν ζυγίζω, γυμνάζω τούς ὤμους, ὑπολογίζω τίς ἀντοχές… καί τόν σηκώνω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χωρίς ἀμφιβολία, τό θλιβερώτερο γεγονός τῆς ἱστορίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Τούρκους.

Ἡ ἀποφράς ἡμέρα τῆς 29ης Μαΐου τοῦ 1453 δέν σήμανε ἁπλῶς τήν πτῶσι μιᾶς πόλεως, ἀλλά τήν κατάλυσι τῆς δοξασμένης χιλιόχρονης Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κύριε,

Τώρα πού φτάνει στό τέλος της ἡ ἀποψινή μου ἐπικοινωνία μαζί Σου, κι ἀφοῦ Σοῦ εἶπα ὅ,τι μέ βάραινε, ὅ,τι μέ πονοῦσε, τώρα, Κύριε, νιώθω τήν ἀνάγκη νά πῶ τό ταπεινό μου εὐχαριστῶ.

Εὐχαριστῶ πού μοῦ ἐπιτρέπεις νά Σοῦ μιλῶ.

Εὐχαριστῶ πού δέν μέ ἀποστρέφεσαι…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στήν μυθολογία τῆς ἀρχαιότητος γίνεται λόγος γιά τόν Ἐπιμηθέα, ὁ ὁποῖος κατώρθωσε σέ ἕνα ἑπτασφράγιστο πιθάρι νά ἐγκλωβίση ὅλα τά δεινά τοῦ κόσμου καί ἔδωσε αὐστηρή ἐντολή κανείς νά μήν ἀνοίξη τό πιθάρι.

Ὅμως ἡ Πανδώρα, γεμάτη περιέργεια, τόλμησε νά ἀνοίξη τό κουτί, ὥστε νά ἐξέλθουν ὅλα τά κακά τοῦ κόσμου. Κατώρθωσε, βεβαίως, πάλι νά τό κλείση, ἀλλά νά φυλακίση μέσα μόνον τήν ἐλπίδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μιά πρότασι θά μᾶς κάνη ὁ ἱερός Χρυσόστομος. Μιά πρότασι πού θά μᾶς ξαφνιάση. Ἀναφέρεται στά χρήματά μας καί στήν ἐπένδυσί τους. Ποῦ μποροῦμε νά τά ἐμπιστευθοῦμε; Πῶς μποροῦμε νά ἀποκτήσουμε μεγάλους τόκους, ὑψηλά κέρδη ἀπό αὐτά;

Ὅπου ἔχουμε σπορά, ἐκεῖ ἔχουμε καί συγκομιδή. Ἐσύ, ἄν ἐπρόκειτο νά σπείρης γόνιμο χωράφι, πού μπορεῖ νά φιλοξενήση πολύ σπόρο, θά διέθετες ὅσα εἶχες καί θά δανειζόσουν ἀπό ἄλλους, διότι θά θεωροῦσες στήν περίπτωσι αὐτή ζημία τήν οἰκονομία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κύριε,

ἀπόψε Σοῦ ζητῶ νά δώσης μιά ἀπάντησι σέ ὅλους ἐμᾶς πού ἀδιάκοπα, καθημερινά ρωτᾶμε: Γιατί;

Γιατί ἡ δοκιμασία; γιατί ἡ ἀναπάντεχη ἀρρώστια; γιατί ὁ αἰφνίδιος θάνατος; γιατί τόσος πόνος;

Κάθε ἄνθρωπος κι ἕνα τεράστιο, πονεμένο, δακρύβρεχτο, ἀναπάντητο γιατί. Γιατί; Μιά κραυγή ἀπό μυριάδες στόματα. Μιά κραυγή μέ αἰώνιο πομπό τήν γῆ κι ἀκούραστο δέκτη τόν οὐρανό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

῾Η κ. Σοφία καί ὁ κ. Γιάννης ἦταν ἕνα ὑποδειγματικό ζευγάρι καί καλοί γονεῖς.

᾿Εκείνη ἀφοσιωμένη στά καθήκοντά της τά οἰκογενειακά καί ὁ σύζυγός της ἄφηνε τήν καλύτερη ἐντύπωσι στήν κοινωνία τοῦ χωριοῦ καί στήν ὑπηρεσία του.

᾿Εργαζόταν ὡς ὑπεύθυνος τμήματος ἑνός ἐργοστασίου τῆς περιοχῆς. Τά δυό παιδιά τους, ἡ Εὐανθία καί ἡ Ζωή, στό Γυμνάσιο ἡ πρώτη καί στήν Στ΄ Δημοτικοῦ ἡ δεύτερη, ξεχώριζαν μέσα στό Σχολεῖο.

Καί γιά τήν ἐπιμέλειά τους, κυρίως ὅμως γιά τό ἦθος τους, στό ὁποῖο ἔκδηλη φαινόταν ἡ φροντίδα τῶν γονέων καί εἰδικώτερα ἡ σφραγίδα τῆς μητέρας.

Τήν Κυριακή ἐκκλησιαζόταν ὅλοι μαζί καί ἦταν νά τούς καμαρώνη κανείς, ἔτσι καθώς προσηλωνόταν στήν θεία Λειτουργία.

Τί καλό ζευγάρι! τί καλά παιδιά, ἔλεγαν καλοδιάθετα ὅλοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι