You are currently browsing the tag archive for the ‘παπα – Λίβυος’ tag.

π.Λίβυος

Είναι σκληρό να κοιτάς τον ουρανό, να μιλάς στο Θεό, και να αισθάνεσαι την απόλυτη σιωπή.

Να νιώθεις μοναξιά που σκοτεινιάζει κάθε κύτταρο της ύπαρξης σου.

Εκείνη την στιγμή δεν μπορείς να κάνεις κάτι. Νιώθεις θλίψη και πλήρη ακινησία. Καμία όρεξη για ζωή.

Μα και η πίστη σου χαμένη σε μαύρες σκέψεις και θύελλες λογισμών.

Όμως, να θυμάσαι, μετά από λίγο καιρό ίσως και χρόνια, με τα ίδια μάτια, θα κοιτάς τον ουρανό και πάλι, και θα λες στο Θεό: 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Λίβυος

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουμε εύκολα.

Όχι πάντα γιατί δεν θέλουμε, αλλά συνήθως γιατί δεν ξέρουμε ή δεν μπορούμε να αντέξουμε τις αλλαγές.

Η παθολογία μας, πολλές φορές είναι ο μόνος τρόπος που έχουμε για να ζούμε.

Γι αυτό αντί να κρίνουμε τους άλλους, ας τους δώσουμε, έναν άλλο τρόπο ζωής να υπάρξουν.

Όσο μεγαλώνω τόσο πιο πολύ αισθάνομαι, ότι το μόνο κριτήριο για το κατά πόσο ένας άνθρωπος έχει Θεό μέσα του, είναι η επιείκεια!!!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος 

Αυτούς που έχουν για όλα έτοιμες απαντήσεις να τους φοβάσαι.

Σημαίνει ότι δεν τους τυράννησαν καθόλου οι νύχτες ούτε το ξημέρωμα τους βρήκε σε αυλές, δρόμους και ταράτσες ψάχνοντας φεγγάρια.

Γιατί εάν στην ζωή δεν πεις «δεν ξέρω», δεν θα μάθεις ποτέ.

Ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος είναι αυτός που «γνωρίζει» και θέλει να σε «διδάξει» και μάλιστα απρόσκλητος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


π.Λίβυος 

Πιστεύω ότι μονάχα ο άνθρωπος εξήλθε του παραδείσου. Τα ζώα «ποτέ» και ειδικά τα σκυλιά. Πόσο με διδάσκουν ανθρωπιά αυτά που δεν μιλάνε και δεν γράφουν ποιήματα.

Κι όμως, όταν την νύχτα μοναχικό και έρημο με βλέπουν έρχονται γοργά δίπλα μου. Το μεγάλο πιο μετρημένο και ώριμο γλείφει το χέρι μου και κάθεται στα πόδια μου, ίσα ισα να τα ακουμπάει προσπαθεί. Να μη με ενοχλεί μα και να μην με αφήσει δίχως επαφή.

Το άλλο το πιο μικρό, θέλει να ανέβει πάνω μου. Να με πάρει αγκαλιά, να με φιλήσει στο πρόσωπο, να χαθεί στον κόρφο μου. Να ζεστάνει και να ζεσταθεί στην αγάπη. Δεν τους προσφέρω τίποτα και μου δίνουν τόσα πολλά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Ότι κι αν συμβαίνει στην ζωή μας, όσο δύσκολα κι αν έρθουν τα πράγματα, όσο αχάριστα κι αν μας φερθούν, να διαφυλάξουμε την ανθρωπιά μας.

Μην αφήσουμε το πρόβλημα να μας παραμορφώσει.

Γιατί όσο πιο πολύ άνθρωποι μένουνε τόσο πιο θεϊκοί γινόμαστε.

Πηγή: παπα – Λίβυος

violet flower smiley

 


π.Λίβυος 

« Όπως και νά’ σαι σε αποδέχομαι Ιησού Χριστέ, καλά το θέρος ή την άνοιξη αλλά και μέσα στο χειμώνα….» (Τ. Παπατσώνης)

.

**ένας σπουδαίος στίχος του μεγάλου ποιητή μας, που με μοναδικό τρόπο φανερώνει αυτό που χιλιάδες σελίδες, θεολογίας προσπάθησαν να πουν.

Ότι ο μεγάλος πειρασμός του ανθρώπου, είναι να παραμείνει πιστός, όχι μονάχα όταν όλα πηγαίνουν καλά στην ζωή του, αλλά κυρίως όταν έρχεται η βαρυχειμωνιά των δοκιμασιών και τα πράγματα δεν έρχονται έτσι όπως τα περιμέναμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Δεν είχε πλέον τα μαύρα μακριά μαλλιά της, που μεθούσαν τους περαστικούς θαυμαστές του κάλλους της.

Μήτε τα δυο της στήθη που ξυπνούσα τα πάθη και έτρεφαν τα νεογέννητα της.

Μονάχα μια βαριά ανάσα φυσούσε στο νεκρό τοπίο του κορμιού της.

Και όμως, σαν έφεραν το βρέφος της και το εναπόθεσαν στην αγκαλιά της, εκείνο μέρεψε, ησύχασε και σώπασε το κλάμα το απαρήγορο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Λίβυος

Μόνο ο δαίμονας είναι πληκτικός, επαναλήψιμος, βαρετός και άκρατα συμβατικός.

Το Θεϊκό, είναι εκπληκτικό.

Διαφορετικό. Συνθετικό. Γευστικό, εύηχο, και υπέροχα απολαυστικό.

Δεν επαναλαμβάνεται. Δεν κουράζει.

Δεν πλήττει και δεν επιπλήττει ποτέ και κανένα.

Γι αυτό όσοι άνθρωποι μπορείτε να ζείτε την ομορφιά των στιγμών είστε ευλογημένοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Λίβυος

Σε όλη την ζωή μας, προσπαθούμε να ολοκληρώσουμε ένα όνειρο, το όνειρο των άλλων για εμάς.

Δεν το συνειδητοποιούμε, παρά μονάχα σε κάτι ύστατες στιγμές.

Στιγμές όπου πλέον ο θάνατος είναι τόσο κοντά που τα χνώτα του μυρίζουν απαίσια ξερατά από στιγμές που δεν ζήσαμε και δεν υπήρξαμε αληθινοί ή τίμιοι με τον εαυτό μας.

Εκεί, στην ολική απογύμνωση, στην μοναξιά που θέλει να σε καταπιεί, δίχως άμυνες και πανοπλίες, αρχίζεις να βρίσκεις κάτι μοναδικά δικό σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Το ξέρω…πιστεύεις, οτι η προσευχή γίνεται μονάχα μπροστά στο εικονοστάσι, με λιβάνι και κομποσχοίνι.

Όμως σκέψου ότι ίσως δεν γίνεται μόνο έτσι.

Γιατί η προσευχή είναι σχέση, κοινωνία, βαθιά αίσθηση της Παρουσίας του Θεού στα πάντα και στους πάντες.

Δεν την βρίσκεις σε βρίσκει, δεν την κατασκευάζεις αλλά γεννιέται μέσα σου ως ψυχική ορμή και άνοιξη.

Οταν αισθανθείς την διάθεση της προσευχής, αυτήν την βαθιά κίνηση της καρδιάς σου να μιλήσει μαζί Του, μείνει εκεί, όρθιος, καθιστός, ξαπλωμένος, στο αμάξι, στο γραφείο, στο σπίτι, στο κήπο, στην θάλασσα κ.ο.κ

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ