You are currently browsing the tag archive for the ‘πίσω στα παλιά’ tag.

Φωτογραφία μιας ντουλάπας από τα παλιά.

Και όμως είναι γνωστή σε πολλούς….παλαιϊκούς «νεαρούς»και «νεαρές».

Στο δωμάτιο υπήρχε η ντουλάπα και ήταν μέρος της προίκας της νύφης.

Σήμερα στους νέους φαντάζει αστεία γιατί σκέπτονται τι θα μπορούσε να χωράει.

Και όμως χωρούσε όλο τον ρουχισμό του ζευγαριού αλλά και του παιδιού στο μοναδικό συρτάρι.

Τι ρούχα μπορούσαν να έχουν τότε….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Μάνα μου είμαι φθισικός, μάνα μου έχω φθίση
φίλα τον άλλο μου αδερφό μάνα να μην κολλήσει
Μάνα μου διώξε τους γιατρούς να μην με τυρρανούνε
αφού δεν είναι ικανοί τον πόνο μου να δούνε
Σ’άραχνιασμένο σπήλαιο θα πάω να κατοικήσω
ωσότου να ‘θει η στιγμή μάνα να ξεψυχήσω.»

Μετά τον πόλεμο στην Αθήνα οι περισσότερες οικογένειες στις γειτονιές είχαν πρόβλημα επιβίωσης.

Στις αυλές με τα νοικιασμένα δωμάτια πίσω από την Ομόνοια τα παιδιά έπαιζαν ανέμελα και οι μανάδες τα κοιτούσαν με αγωνία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πίσω σε παλιές δεκαετίες σε γειτονιές της Αθήνας …

Άνθρωποι του μεροκάματου που έμεναν σε νοικιασμένα πολυσπίτια κάτι σαν μίνι πολυκατοικία.

Με την διαφορά ότι δεν υπήρχαν όροφοι ….δωμάτια σε μια αυλή χτισμένα άναρχα για να τα νοικιάζει ο ιδιοκτήτης.

Φτώχεια και των γονέων….νιόπαντρα ζευγάρια φόρτωναν τα υπάρχοντά τους στην τρίκυκλη μοτοσοκλέτα ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ που είχε πιάτσα στην Αθηνάς στην Βαρβάκειο και πήγαιναν στο νέο τους σπίτι…στο δωμάτιο της αυλής.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια φορά την εβδομάδα οι οικογένειες της αυλής εκείνα τα χρόνια είχαν την ημέρα του χαλβά.

Με την σειρά οι νοικοκυρές έφιαχναν σιμιγδαλένιο χαλβά και τον μοίραζαν πρώτα στα παιδιά.

Τον έφιαχναν στην φόρμα αλλά και κουταλιές που άρεσε περισσότερο στα παιδιά …φόρμα το κουτάλι της σούπας.

Μια κουταλιά …μια μπουκιά….

Κανελομένος και με μυγδαλάκι ήταν πολυτελές γλύκισμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μικρά παιδιά τότε σε μια γειτονιά της Αθήνας μετά τον Εμφύλιο… Αθηναίοι… Μικρασιάτες … Αρμεναίοι…επαρχιώτες προσπαθούσαν να συμβιώσουν.

Και τα πολιτικά πρόσφατα …να μεγαλώνουν τα προβλήματα.

Δύσκολα εύρισκες σπίτι να νοικιάσεις και για να είμαστε σωστοί κάμαρα να νοικιάσεις σε αυλή σε υπόγειο με κοινόχρηστη τουαλέτα και αρκετό συνωστισμό.

Ο χωματόδρομος βασικό ντεκόρ με σκόνη το καλοκαίρι και λάσπη τον χειμώνα αλλά και την χαρακτηριστική μυρουδιά που έπρεπε να περάσουν χρόνια για να την ξεχάσεις αλλά και για να την νοσταλγήσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Ρε τι τραβήξαμε «
Έτσι ξεκινούσε τις διηγήσεις του ο Μικρασιατικής καταγωγής παππούς στο τσαγκαράδικο σε μια γειτονιά της Αθήνας.

Ξεκινούσε από την ζωή στις Χαμένες Πατρίδες ….με τους Τσέτες που έσφαζαν τους Έλληνες χωρίς έλεος και κατέληγε στο λιμάνι του Πειραιά που έφθασε με ένα μπόγο με τα υπάρχοντά του στην πλάτη.

Τους έβαζαν προσωρινά σε γήπεδα σε θέατρα σε αυλές εκκλησιών σε παράγκες του στρατού σε σκηνές σε παλιά σπίτια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανοικοδόμηση…
Στην δεκαετία του ΄50 τα μικρά σπίτια στην Αθήνα άρχισαν να γίνονται πολυκατοικίες.
Δεν υπήρχαν πολλές….
Κάποιες στην Σκουφά στην Πατριάρχου Ιωακείμ άντε και η μπλέ πολυκατοικία στα Εξάρχεια.

Έριχναν και κανένα όροφο πάνω από τις μονοκατοικίες ή τις επισκεύαζαν γιατί τα δωμάτια που υπήρχαν στις αυλές πρόχειρες κατασκευές με κοινόχρηστη τουαλέτα κουζίνα κοινόχρηστη στην αυλή και τα νοικιάζανε άρχισαν να μην έχουν ζήτηση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Με την καταστροφή της Σμύρνης οι πρόσφυγες σκορπίστηκαν φθάνοντας στο λιμάνι του Πειραιά.

Αυτά τα διηγείται ο παππούς και καθισμένοι στα σκαμνιά έξω από το τσαγκαράδικο τον ακούγαμε.

Είχε και αδερφή και αδερφό που ήρθαν μαζί και άλλους δύο που τους προλάβανε οι Τσέτες στην Σμύρνη και ….τους «άφησαν»εκεί.

Μπορεί και να ήταν καλύτερα έλεγε ο γέροντας δακρυσμένος γιατί δεν ήθελαν να φύγουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ρωτούσαμε τον παππού από το Αϊβαλί αν είχε φωτογραφία του γάμου του και απαντούσε ότι κάπου την είχε και την έχασε.

Κάπως έτσι είχε παντρευτεί με την γιαγιά φυσικά Μικρασιάτισσα και αυτή….
Οι ηλικίες κατά δήλωση γιατί χαρτιά δεν είχαν οι περισσότεροι…

Παθόντες και μαθόντες γι αυτό το θέμα όταν γεννιόντουσαν τα παιδιά τους έγραφαν την ημερομηνία πίσω από μια εικόνα…με μελανί μολύβι.

Τους έβλεπαν με μισό μάτι οι ντόπιοι….θυμότανε…
Είχαν μαζί τους λίγα χρυσαφικά και φυσικά υπήρχαν και οι επιτήδειοι που τους τα έπερναν για ένα κομμάτι ψωμί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πίσω στο ΄60 υπάλληλος με απολυτήριο Λυκείου έπαιρνε περίπου 1300 δραχμές τον μήνα.

Το απολυτήριο αυτό είχε ισχύ τότε …το πτυχίο πολύ μεγάλη και ήταν αρκετό για μπεί κάποιος αμέσως σε Τράπεζα.

Ο οικοδόμος έπαιρνε περίπου 80 δραχμές μεροκάματο και τα μισά ο βοηθός…

Η χρυσή λίρα στις 180 δραχμές και το δολάριο 30 δραχμές….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι