You are currently browsing the tag archive for the ‘πίσω στα παλιά’ tag.

Απομεινάρι παλιών χρόνων το σπίτι της φωτογραφίας…..

Υπήρχαν πολλά στην Αθήνα …..αρχοντόσπιτα τα έλεγαν οι κυρίες της αυλής.

Και ήταν λογικό να τα έβλεπαν έτσι συγκρίνοντάς τα με τα καμαράκια και την κοινόχρηστη τουαλέτα.

Παίζαμε απ΄έξω στον δρόμο και έβγαιναν στα παράθυρα και μας κοιτούσαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χρόνια πίσω στο Κέντρο της Αθήνας από το πρωϊ μέχρι το βράδυ στην δουλειά.

Τα ωράρια στα μικρά μαγαζιά ήταν άγνωστα….τράβαγε την κουρτίνα το αφεντικό μισοέσβηνε τα φώτα και εξυπηρετούσε πελάτες.

Για φαϊ έφερνες την καστάνια από το σπίτι αλλά μερικές φορές πήγαινες και στο μαγερειό….δίπλα στην Αριστείδου σε υπόγεια στοά….

Ένοιωθες άρχοντας…..

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι ηλικιωμένες εκείνα τα χρόνια είχαν μια σοφία θα έλεγα….

Οι νεότεροι κρεμόντουσαν από τα χείλη τους.

Είχαν μια καλοσύνη…. αγάπη ειδικά στα παιδιά.

Έβγαζαν το ξεροκόματο από την τσέπη τους έξω στο πεζοδρόμιο που καθόντουσαν τα απογεύματα και το μοιράζανε στα παιδιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Καλεσμένοι για Σαββατοκύριακο στο εξοχικό του θείου στην Λούτσα εκείνων των χρόνων.

Από το πρωϊ στην ουρά στην αφετηρία….σπρωχτοί και οι γεροντότεροι στα καθίσματα.

Οι μικροί στο πάτωμα και οι αντέχοντες κρεμασμένοι από τις χειρολαβές με την ζέστη να δείχνει τα δόντια της από το πρωϊ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Έπαιρνες ξύλα οικοδομής κανένα γυαλόχαρτο για τις σκλήθρες ….ρουλεμάν από μηχανουργείο παλιά…έκανες και κανένα θέλημα για το τζάμπα….τέσσερεις βιδωτές υποδοχές και μια στραβωμένη μπετόβεργα.

Σε βοηθούσαν οι γείτονες για όλα αυτά…..

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Και καλοκαίριαζε και Σάββατο σούρουπο το ταβερνάκι της γειτονιάς γέμιζε…. δηλαδή η αυλή του….παλιό σπίτι και σε ένα δωμάτιο έμενε και ο ιδιοκτήτης ορκισμένο γεροντοπαλίκαρο.

Για όλα τα βαλάντια οι τιμές και έδινες παραγγελία χωρίς φόβο και χωρίς πάθος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όταν έμπαινε η άνοιξη έβλεπες στη γειτονιά ετοιμασίες για την υποδοχή του καλοκαιριού.

Πρώτα τα ασπρίσματα…..τα φρεσκαρίσματα και δεν προλάβαινε ο μπογιατζής….
«….των παιδιών το δωμάτιο να περάσουμε να φύγει η μούχλα να μυρίσει ασβέστης….» έλεγε η μάνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αθήνα καταιγίδες !!!!

Αλήθεια παλιά τι γινότανε σε τέτοιες περιπτώσεις;

Και με λιγότερο νερό πάλι έμπαζε το δωμάτιο….οι χωματόδρομοι ήταν χείμαρροι….

Πολλοί ζούσαν σε υπόγεια ….ακόμα και τα παράθυρα έμπαζαν νερό….

Οι γαλότσες μέχρι το γόνατο δεν έλειπαν όπως και τα χοντρά αδιάβροχα από μουσαμά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αλήθεια τι φαγητά έφιαχναν οι νοικοκυρές εκείνα τα χρόνια;
Πιασιάρικα για να γεμίζουν το στομάχι αλλά και οικονομικά…..

Τα μακαρόνια ΜΙΣΚΟ είχαν και μεγάλες οικονομικές συσκευασίες οπότε τις προτιμούσαν.
Στοκ υπήρχε πάντα…

Βραστά…με ντομάτα σάλτσα….και συνήθως ορφανά (χωρίς κρέας) με μπόλικο αλμυρό κεφαλοτύρι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Σε σπίτια υπήρχαν μικρές «βιοτεχνίες»δηλαδή ένα δωμάτιο είχε μετατραπεί σε εργαστήριο.

Έπρεπε να ζήσει η οικογένεια…δεν έφθανε το ένα μεροκάματο.

Έφιαχναν για τα τουριστικά μαγαζιά….Αμαλίες … τσολιαδάκια….κομπολόγια.

Γέμιζαν σαμπουάν σε πλαστικά μπουκαλάκια…κολώνιες…γάζωναν στην ραπτομηχανή….έραβαν κουρτίνες…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι