You are currently browsing the tag archive for the ‘πίσω στα παλιά’ tag.

Ο παππούς από την μεριά της μάνας αντάμωσε τον αδερφό του στα εβδομήντα του στην Αμερική…

Πήρε την σύνταξη άφησε την Αθήνα και πήγε να μείνει στα παιδιά του τα ξενιτεμένα…

Εκεί έμαθε για τον αδερφό του ότι ζεί….δεν τον γνώριζε ούτε από φωτογραφία….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είχαν νοικιάσει ένα ημιϋπόγειο εκείνα τα χρόνια λίγο παρακάτω στον άλλο δρόμο δηλαδή χωματόδρομος κι αυτός.

Έμπαιναν από την αυλή και κατέβαιναν μερικά σκαλιά για να μπούν στο σπίτι τους.

Ένα καθιστικό…κι ένα ακόμα μικρό δωμάτιο….οι γονείς ένα αγόρι ένα κορίτσι…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όταν έβγαινες στην αλάνα για παιχνίδι εκείνα τα χρόνια είχες και τα «εργαλεία» στις τσέπες που μονίμως τρύπαγαν και η μάνα τις έραβε.

Δεν ήταν τανάλιες και πένσες….

Γκαζάκια…βόλοι…ξύλινη σβούρα…χαπαχούπες…πάρτα όλα κ.λ.π.

Και οι διάλογοι της τσακαλοπαρέας….

» …παίζουμε γκαζάκια;»
«…καλύτερα χαπαχούπες όποιος θέλει με ποδοσφαιριστές…»
«…σβούρα ρε όποιου αντέξει περισσότερο να σβουρίζει…»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το καλοκαιράκι στην παλιά γειτονιά ερχότανε και ο παγωτατζής….

Την επίσημη πρώτη την έκανε Κυριακή απόγευμα με το άσπρο σακάκι τον σκούφο και το φρεσκοβαμένο καροτσάκι-ποδήλατο με την επιγραφή ΕΒΓΑ.

» Παγωτάααα…» και άνοιγαν οι αυλόπορτες και πεταγόντουσαν τα πιτσιρίκια στον δρόμο αλλά και οι μεγάλοι.

Ξυλάκι κρέμα-σοκολάτα το κλασικό για όλα τα βαλάντια και άκουγες κάποια μάνα «….μην ξεχάσεις και της γιαγιάς….»

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στην φωτογραφία αυτή βλέπουμε την Ομόνοια το 1928….

Το φαρμακείο του ΜΠΑΚΑΚΟΥ στην γωνία δίπλα βλέπουμε μια διαφημιστική ταμπέλα «ΡΟΔΑΛΙΝΗ ΚΑΜΝΕΙ ΩΡΑΙΟΝ ΔΕΡΜΑ».

Οι Αθηναίες πάντα προσέχουν το δέρμα τους….κρέμα προσώπου ΡΟΔΑΛΙΝΗ ΧΙΩΝ….

«Σας κοιτάζει ποτέ ο άνδρας δύο φορές;» Έγραφε η διαφήμιση της CANA γνωστής παλιάς φαρμακοβιομηχανίας….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πολλοί πρόσφυγες μετά την καταστροφή της Σμύρνης βρέθηκαν και στα Πατήσια…. τους έδωσαν από ένα οικοπεδάκι εξ αδιαιρέτου… έστησν τα σπιτικά τους ο ένας δίπλα στον άλλον….

Μην φανταστείς….παράγκες με πισόχαρτο και κόντρα πλακέ στην αρχή και μετά λαθραίες μικρές κάμαρες …τούβλινες όπως έλεγαν…

Θυμήθηκα και τα πρώτα σπιτικά….ο παππούς βλέπεις από τις χαμένες πατρίδες αλλά και η γιαγιά που έφυγε νωρίς…

Άστραφτε από καθαριότητα το σπιτικό τους αλλά οι μυρουδιές από τις κατσαρόλες δίπλα στην γκαζιέρα ήταν το κάτι άλλο….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Φωτογραφία μιας ντουλάπας από τα παλιά.

Και όμως είναι γνωστή σε πολλούς….παλαιϊκούς «νεαρούς»και «νεαρές».

Στο δωμάτιο υπήρχε η ντουλάπα και ήταν μέρος της προίκας της νύφης.

Σήμερα στους νέους φαντάζει αστεία γιατί σκέπτονται τι θα μπορούσε να χωράει.

Και όμως χωρούσε όλο τον ρουχισμό του ζευγαριού αλλά και του παιδιού στο μοναδικό συρτάρι.

Τι ρούχα μπορούσαν να έχουν τότε….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Μάνα μου είμαι φθισικός, μάνα μου έχω φθίση
φίλα τον άλλο μου αδερφό μάνα να μην κολλήσει
Μάνα μου διώξε τους γιατρούς να μην με τυρρανούνε
αφού δεν είναι ικανοί τον πόνο μου να δούνε
Σ’άραχνιασμένο σπήλαιο θα πάω να κατοικήσω
ωσότου να ‘θει η στιγμή μάνα να ξεψυχήσω.»

Μετά τον πόλεμο στην Αθήνα οι περισσότερες οικογένειες στις γειτονιές είχαν πρόβλημα επιβίωσης.

Στις αυλές με τα νοικιασμένα δωμάτια πίσω από την Ομόνοια τα παιδιά έπαιζαν ανέμελα και οι μανάδες τα κοιτούσαν με αγωνία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πίσω σε παλιές δεκαετίες σε γειτονιές της Αθήνας …

Άνθρωποι του μεροκάματου που έμεναν σε νοικιασμένα πολυσπίτια κάτι σαν μίνι πολυκατοικία.

Με την διαφορά ότι δεν υπήρχαν όροφοι ….δωμάτια σε μια αυλή χτισμένα άναρχα για να τα νοικιάζει ο ιδιοκτήτης.

Φτώχεια και των γονέων….νιόπαντρα ζευγάρια φόρτωναν τα υπάρχοντά τους στην τρίκυκλη μοτοσοκλέτα ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑΙ που είχε πιάτσα στην Αθηνάς στην Βαρβάκειο και πήγαιναν στο νέο τους σπίτι…στο δωμάτιο της αυλής.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια φορά την εβδομάδα οι οικογένειες της αυλής εκείνα τα χρόνια είχαν την ημέρα του χαλβά.

Με την σειρά οι νοικοκυρές έφιαχναν σιμιγδαλένιο χαλβά και τον μοίραζαν πρώτα στα παιδιά.

Τον έφιαχναν στην φόρμα αλλά και κουταλιές που άρεσε περισσότερο στα παιδιά …φόρμα το κουτάλι της σούπας.

Μια κουταλιά …μια μπουκιά….

Κανελομένος και με μυγδαλάκι ήταν πολυτελές γλύκισμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι