You are currently browsing the tag archive for the ‘«Ο ΣΩΤΗΡ»’ tag.

Ἀνθρώπινο καὶ δικαιολογημένο ἀ­κούγεται τὸ παράπονο: Πόσο νὰ κάνω ἀκόμη ὑπομονή;…

Ὅταν βιώνεις καθημερινὰ τὴν ἀβεβαιότητα γιὰ τὴν ἐπιβίωσή σου· ὅταν βλέπεις τὰ προβλήματα ὄχι μόνο νὰ μὴν ὁδηγοῦνται σὲ κάποια λύση, ἀλλὰ νὰ διογκώνονται· ὅταν εἶσαι ἀναγκασμένος νὰ συμβιώνεις ἢ νὰ συνεργάζεσαι μὲ ἀνθρώπους δύστροπους, ἄδικους, σκληρούς, φθονερούς· ὅταν δύσκολες ἀσθένειες ἢ καὶ αὐτὸς ὁ φοβερὸς θάνατος ἐπισκέπτον­ται ἀγαπημένα σου πρόσωπα· ὅταν κι ἐσὺ ὁ ἴδιος ἔρχεσαι ἀντιμέτωπος μὲ πειρασμοὺς καὶ θλίψεις χωρὶς νὰ διαφαίνεται κάποια διέξοδος…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυ­βῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμ­πει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον κατα­λῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ε΄ Ματθαίου (Ματθ. η΄ 28 – θ΄ 1)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐλθόντι ­τῷ ᾿Ιησοῦ εἰς τὴν χώραν τῶν ­Γεργεσηνῶν ὑ­­­πήντη­σαν αὐτῷ δύο δαιμονιζό­με­νοι ἐκ τῶν ­μνημείων ­ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν, ὥστε μὴ ἰσχύειν τι­­­νὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης. καὶ ἰδοὺ ἔκραξαν λέ­γοντες· τί ἡμῖν καὶ σοί, ᾿Ιησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς; ἦν δὲ μακρὰν ἀπ᾿ αὐτῶν ἀγέ­λη χοίρων πολλῶν βοσκομέ­νη. οἱ δὲ ­δαίμονες παρεκάλουν αὐτὸν ­λέγοντες· εἰ ­ἐκ­βάλ­­λεις ἡμᾶς, ­­ἐπίτρεψον ἡμῖν ἀπελθεῖν εἰς τὴν ἀγέ­λην τῶν χοί­­ρων. καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑ­­­­­­­­­πάγετε. οἱ δὲ ἐξελθόν­τες ἀπῆλθον εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοί­ρων· καὶ ἰδοὺ ὥρ­μησε πᾶσα ἡ ἀγέλη τῶν χοίρων κατὰ τοαῦ κρημνοῦ εἰς τὴν ­θάλασσαν καὶ ἀπέθανον ἐν τοῖς ὕδασιν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 Γ΄ Ματθαίου (Ματθ. ς΄ 22-33)

Εἶπεν ὁ Κύριος· ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ­ὀ­φθαλ­μός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτει­νὸν ἔσται· ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου ­πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις ­δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ­ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονή­σει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ. Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ­ἐνδύματος; ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ ­οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά·

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΙΝΟΣ

Ὁ ἅγιος Παυλίνος γεννήθηκε στὰ μέσα τοῦ 4ου αἰῶνος στὴν πόλη Μπορντὼ τῆς Γαλλίας. ­Ἀνήκει στοὺς ἐπιφανεῖς Ἁγίους τῆς Δύσεως πρὸ τοῦ Σχίσματος. Οἱ ρίζες του ἦσαν ἀριστοκρατικές.

Καταγόταν ἀπὸ ρωμαϊ­κὸ τιμημένο, ἔνδοξο γένος. Ἦταν καὶ πάμ­πλουτος, ἀφοῦ ἀπέραντες ἐκτάσεις τῆς Γαλατίας, τῆς Καμπανίας καὶ τῆς ­Ἱσπανίας ἦταν δικές του.

Μαζὶ μὲ τὴ δόξα καὶ τὰ πλούτη ὁ Παυλίνος ­διέθετε καὶ σπάνια ­μόρφωση μὲ ὑψηλὸ ποιητικὸ τάλαντο, ποὺ τὸν εἶχε κατατάξει στοὺς μεγαλύτερους ποιητὲς τῆς Δύσεως.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 


Πόθος βαθὺς καὶ δίψα ἄσβεστη κάθε συνειδητοῦ Χριστιανοῦ εἶναι νὰ ζήσει τὴ χριστιανικὴ ζωὴ μὲ ἀκρίβεια, σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου καὶ τὴ διδασκαλία τῶν μεγάλων Πατέρων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας. Θέλει νὰ ἐμπνέεται ἀπὸ τὴ ζωὴ τῶν Ἁγίων καὶ νὰ βαδίζει στὰ ἴχνη τους.

Καθημερινά, γνωρίζoντας βαθύτερα καὶ πληρέστερα τὴ διδασκαλία τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, καταυγάζεται ἐσωτερικὰ ἀπὸ τὸ ἄπλετο φῶς τῆς θείας Χάριτος καὶ γι᾿ αὐτὸ σπεύδει νὰ βρίσκεται πιὸ κοντὰ πρὸς τὴν πηγὴ τοῦ φωτός, ποὺ εἶναι ὁ Κύριος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38, ιθ΄ 27-30)

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μα­θηταῖς· πᾶς ὅστις ὁμολο­γήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπρο­­­­σ­­θεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνή­σηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀν­θρώ­πων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμ­προσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐ­μὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἔδειχνε κουρασμένη ἡ κυρία Στέλλα. Τρεῖς μῆνες στὸ ἴδιο κρεβάτι τοῦ δίκλινου θαλάμου τοῦ μεγάλου Νοσοκομείου. Ἂν εἶχε στόμα νὰ μιλήσει τὸ κρεβάτι της, δὲν θά ’φταναν ὧρες νὰ διηγεῖται τοὺς πόνους καὶ τὰ βογγητά της…

–Ἄχ, Θέ μου, πότε θὰ πάρω κι ἐγὼ τὸ ἐξιτήριο νὰ πάω στὸ σπιτάκι μου, στοὺς δικούς μου!

Ὅσες ἄρρωστες ἦρθαν στὸ διπλανὸ κρεβάτι δὲν ἔμειναν πάνω ἀπὸ μιὰ βδομάδα, κι ἐγὼ κλείνω σήμερα ἐδῶ μέσα τρεῖς μῆνες!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

–Πατέρα, κοίτα! φώναξε γεμάτος καμάρι ὁ μικρὸς ποὺ ἔπαιζε μὲ τὸ τρενάκι πάνω στὶς ράγες τὶς ὁποῖες ὁ ἴδιος εἶχε συναρμολογήσει.

Ὁ πατέρας, ἀπασχολημένος στὸ γρα­φεῖο του, δὲν ἔδωσε σημασία.

–Μπαμπά!, ἐπανέλαβε ὁ μικρὸς μὲ πιὸ δυνατὴ φωνή. Δὲς τί ἔφτιαξα! Στράφηκε ὁ πατέρας πρὸς τὸ παιδί, εἶδε ἀπὸ μακριὰ τὰ ἔργα του καὶ τοῦ χαμογέλασε.

Αὐτὸ ἦταν. Ἱκανοποιημένος ὁ μικρὸς ἄφησε τὸ παιχνίδι κι ἄρχισε τὴ ζωγρα­φική.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κόπος καὶ μόχθος ἡ ζωή. Προσπάθεια ἐπίπονη καὶ ἀγώνας μεγάλος γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ζήσουμε, νὰ πετύχουμε, νὰ εὐτυχήσουμε.

Πῶς θὰ εὐτυχήσουμε ὅμως; Ποιὸς θεωρεῖται πετυχημένος στὴ ζωή; Ποιὸν ζηλεύουν οἱ ἄλλοι γιὰ τὴν πορεία του στὸν κόσμο αὐτὸ καὶ γιὰ ὅσα ἀπολαμβάνει;

Πετυχημένος θεωρεῖται αὐτὸς ποὺ ἔ­χει: ὁ πλούσιος, ὁ ἔξυπνος ἐπιχειρηματίας, ἐκεῖνος ποὺ ἔχει κτήματα καὶ χρήματα πολλά, αὐτὸς ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει ταξίδια, νὰ ξοδεύει, νὰ παρακάθεται σὲ συμπόσια μεγάλα καὶ νὰ ἀπολαμβάνει πλούσια τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς. Αὐτὰ ἐξασφαλίζουν τὴν εὐτυχία στὸν ἄνθρωπο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ