You are currently browsing the tag archive for the ‘Ορθόδοξη Πίστη’ tag.

π. Αντώνιος Ρωμαίος

Είναι αναντίρρητο, νομίζω, ότι η μοναχική ζωή ξεκινάει απο ένα βαθύ και συγκλονιστικό βίωμα μετανοίας, που στο ξεκίνημά του είναι ατελές. Αυτή η μετάνοια δεν είναι πάντοτε απότοκος μιας αμαρτωλής, βαριά αμαρτωλής κατάστασης.

Μπορεί να είναι και καρπός μιας θεϊκής ελλάμψεως και ενοράσεως χαρισματικής του ανθρωπίνου δράματος, της πτώσεως ΄΄εν τω Αδάμ΄΄ και της σωτηρίας του ανθρώπου ΄΄εν τω Χριστώ΄΄ και η προσωπική  μετάνοια για τα προσωπικά (συνειδητοποιημένα) αμαρτήματα να διογκώνεται, γιατί εντάσσεται μέσα σ’αυτή την χαρισματική και ενορατική συνειδητοποίηση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Εάν νομίζουμε ότι το να πιστεύεις στο Θεό σημαίνει να έχεις μια αταλάντευτη απόλυτη κι ακυμάτιστη πεποίθηση είμαστε γελασμένοι.

Η πίστη δεν είναι ιδεολογία, ούτε ζητά υποταγή σε αρχές και συστήματα σκέψης. Άλλωστε αυτή η ιδεολογικοποίηση της ζωής «μυρίζει ανθρώπινο αίμα».

Πίστη στον Θεό σημαίνει εμπιστοσύνη, άφημα. Πίστη σημαίνει περιπέτεια σχέσεως με ατελείωτα σκαμπανεβάσματα.

«Πίστη σημαίνει να κραυγάζω στην Χριστό: «βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ» και «πρόσθες μοι πίστιν».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Θεός ξημέρωσε τη μέρα Του

και η Άνοιξη χαμογέλασε.

Έκανε το τριαντάφυλλο ν’ ανθίσει,

έβαλε τα πουλιά  να Τον δοξολογούν,

έριξε γαλάζιο στη θάλασσα και κόπασαν οι φουρτούνες·

έμαθε στο ρυάκι να τραγουδά,

καθώς ταξιδεύει δίπλα απ΄το νεογέννητο χορτάρι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 Ὁ ἀπόστολος Πέτρος στὴν Α΄ καθολική του ἐπιστολὴ χαρακτηρίζει τὸν διάβολο λιοντάρι ποὺ βρυχᾶται καὶ ἀναζητεῖ μὲ μανία τὸ θήραμά του νὰ τὸ κατασπαράξει.

«…Ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος», γράφει, «ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ» (Α΄ Πέτρ. ε΄ 8)· σὰν λιοντάρι πεινασμένο ποὺ μὲ τὴν τρομακτική του φωνὴ φοβερίζει τὸ θήραμά του κινεῖται ὁ διάβολος, προκειμένου νὰ καταστρέψει κάποιον πιστὸ χριστιανό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ἀπὸ τὸ μεγάλο Γεροντικό 

Ἕνας Γέροντας εἶπε ὅτι ὑπῆρχε κάποιος ἀναχωρητής, ποὺ κατοικοῦσε στὴν πιὸ βαθιὰ ἔρημο ἀπὸ ἀρκετὰ χρόνια κι εἶχε ἀποκτήσει χάρισμα διορατικό, ὥστε νὰ συναναστρέφεται μὲ τοὺς ἀγγέλους.

Καὶ συνέβη τὸ ἑξῆς: Δυὸ ἀδελφοὶ μοναχοὶ ἄκουσαν τὰ σχετικὰ μ᾿ αὐτὸν καὶ εἶχαν τὴν ἐπιθυμία νὰ τὸν γνωρίσουν καὶ νὰ ὠφεληθοῦν. Βγῆκαν ἀπὸ τὰ κελιά τους καὶ πήγαιναν πρὸς αὐτὸν μὲ ἐμπιστοσύνη στὴν καρδιά. Καὶ ἀναζητοῦσαν τὸν δοῦλο τοῦ Θεοῦ στὴν ἔρημο.

Ὕστερα ἀπὸ μερικὲς μέρες πλησίασαν στὴ σπηλιὰ τοῦ Γέροντα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ὁ Χριστός ἦταν Θεάνθρωπος. 

Στό Ἕνα θεϊκό Πρόσωπό του ἦταν ἑνωμένες οἱ δύο φύσεις, ἡ θεϊκή καί ἡ ἀνθρώπινη, «ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως καί ἀχωρίστως» (Δ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος).

Ἡ θεϊκή φύση τοῦ Χριστοῦ ἦταν ἀθάνατη καί αἰώνια.

Ὁ σκοπός τῆς Ἐνανθρωπήσεως, τῆς ἕνωσης τῶν δύο φύσεων στό θεϊκό Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἦταν ἡ ἀπαλλαγή τῆς ἀνθρώπινης φύσης ἀπό τίς συνέπειες τῆς πτώσης, τή φθορά καί τόν θάνατο καί τήν ἀναδημιουργία της στήν κατάσταση τῆς ἀφθαρσίας καί ἀθανασίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τοῦ πατρός Δημητρίου Μπόκου

Τραντάχτηκαν συθέμελα τὰ ψηλὰ βουνὰ ἀπὸ τὸ ξαφνικὸ μπουμπουνητό. Σὰν ἀπὸ στόματα μυριάδων κανονιῶν ἡ τρομερὴ βροντὴ ξεχύθηκε ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ οὐρανοῦ, χτύπησε πάνω στὸ γυμνὸ καύκαλο τῆς ψηλότερης βουνοκορφῆς, κατρακύλησε σὰν ὕπουλο ἑρπετὸ στὴ σκιερὴ ρεματιά, κόχλασε ὑπόκωφα στὶς χαμηλὲς λοφοσειρές, σκαρφάλωσε σὰν αἴλουρος στὴν ἁπλωτὴ ράχη τῆς ὀροσειρᾶς, χύθηκε σὰν τὸ γεράκι στ’ ἀνοιχτὸ διάσελο, χαμήλωσε, ξεθύμανε, ἔσβησε…

Ὁ ἥλιος σκοτείνιασε ξαφνικά. Τὸ μαγιάτικο δειλινὸ χάθηκε αὐτοστιγμεί. Πυκνὰ μαῦρα σύννεφα σκέπασαν τὸ φωτεινὸ γαλάζιο τοῦ ἄπειρου, ἔριξαν στὴ γῆ τὴ βαρειά τους σκιά. Δυνατὸς ἀνεμοστρόβιλος, πρόδρομος καταιγίδας, σάρωσε κοιλάδες καὶ πλαγιές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

Χριστιανός σημαίνει μικρός Χριστός κι ὁ Χριστός εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος, ἄρα χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος τοῦ σταυροῦ.

Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάρμοστο καί ξένο στόν χριστιανό νά ἀναζητᾶ τίς εὐκολίες καί τήν ἀνάπαυση. Ὁ Κύριός σου καρφώθηκε στό σταυρό κι ἐσύ ἐπιζητᾶς τήν ἄνεση καί ζῆς μέ πολυτέλεια;

Ἄν ἀγαπᾶς τόν Κύριό σου, πέθανε ὅπως Ἐκεῖνος. Σταύρωνε τόν ἑαυτό σου, ἔστω κι ἄν δέν σέ σταυρώνει κανείς. Καί σταυρός εἶναι ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῆς κακίας καί τῆς ζήλειας σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ένας υπηρέτης του Θεού πολύ αγαπητός σε όλους,είχε αφιερώσει τον εαυτό του και τα υπάρχοντά του στην υπηρεσία του ποιμνίου του.

Δεν είχε κρατήσει τίποτα για τον εαυτό του,ούτε χρήματα,ούτε περιουσία ή ακόμα και για την οικογένειά του.

Τώρα ήταν ποια ηλικιωμένος και άρρωστος, ένιωθε πως πλησίαζε το τέλος του,και τον έπιασε στενοχώρια,για το τι θα γινόταν η γυναίκα του και τα παιδιά του.

Όπως καθόταν κάποια μέρα στο παράθυρο του σπιτιού του κοιτώντας έξω,είδε ένα μικρό πουλάκι που κρατούσε ένα σκουληκάκι στο ράμφος του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τοῦ Γέροντος Φιλόθεου Ζερβάκου

Ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός εὐεργέτησε τήν ἀνθρωπότητα, καί ἰδιαιτέρως τούς συμπατριῶτες του Ἰουδαίους, μέ ποικίλες καί πολύτροπες εὐεργεσίες.

Ὅμως ἔλαβε ὡς ἀμοιβή ἀπό τούς εὐεργετηθέντες ὀνειδισμούς, ἐμπτυσμούς, κολαφισμούς, μαστιγώσεις, καταφρονήσεις, δέχτηκε στό κεφάλι του ἕνα στεφάνι πλεγμένο μέ ἀγκάθια, ποτίστηκε ξίδι καί χολή καί στό τέλος καταδικάστηκε μέ τό σταυρικό θάνατο, τό θάνατο τῆς πιό μεγάλης ντροπῆς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ