You are currently browsing the tag archive for the ‘Ορθόδοξη Πίστη’ tag.

Ἕνα πρᾶγμα θέ νά σᾶς φανερώσω, χριστιανοί μου. Τό ἠξεύρω πώς θέ νά σᾶς καύσω τήν καρδίαν, φοβερόν εἶναι καί λυπηρόν, τρέμει ἡ καρδία μου νά τό εἰπῶ, μά τί νά κάμω ὁπού μέ λέγει ὁ Χριστός μας πώς, ἀνίσως καί δέν τό φανερώσω, μέ θανατώνει καί μέ βάνει εἰς τήν Κόλασιν.

Μᾶς φανερώνει ἡ θεία Γραφή, τό ἅγιον Εὐαγγέλιον πώς εἰς τόν ὄγδοον αἰῶνα θέ νά γένη τό τέλος τοῦ κόσμου καί μέλλει νά χαλάση ἐτοῦτος ὁ κόσμος καί θέ νά στείλη ὁ Θεός τόν προφήτην Ἠλίαν νά διδάξη τούς χριστιανούς νά φυλάγουν τήν πίστιν τους καί τό πρόσταγμα τοῦ Θεοῦ καί ὕστερα μέλλει νά ἔλθη ὁ Ἀντίχριστος νά διδάξη τούς χριστιανούς νά ἀρνηθοῦν τήν πίστιν τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

– Γέροντα, το σταυρουδάκι που μου δώσατε το φορώ συνέχεια και με βοηθάει στις δυσκολίες.

– Να, τέτοια σταυρουδάκια είναι οι δικοί μας σταυροί, σαν αυτά που κρεμούμε στον λαιμό μας και μας προστατεύουν στην ζωή μας. Τι νομίζεις, έχουμε μεγάλο σταυρό εμείς;

Μόνον ο Σταυρός του Χριστού μας ήταν πολύ βαρύς, γιατί ο Χριστός από αγάπη προς εμάς τους ανθρώπους δεν θέλησε να χρησιμοποιήση για τον εαυτό Του την θεϊκή Του δύναμη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

«Μην ζητάς από το Θεό να σε κάνει καλά αλλά καλό», έλεγε ο Άγιος Πορφύριος. Και εγώ στα λόγια αυτά διαβάζω, μην ζητάς να γίνεις καλά χωρίς πρώτα να ακούσεις τι θέλει να σου πει το τραύμα, η πληγή, η ασθένεια σου.

Πολλές φορές μια αρρώστια είναι η τελευταία προσπάθεια της ψυχής σου να σου πει μια μεγάλη αλήθεια που δεν θέλεις ή δεν αντέχεις να ακούσεις. Το σώμα μιλάει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κάποτε ένας Επίσκοπος έπεσε σε μια μεγάλη αμαρτία. Την άλλη μέρα ήταν γιορτή. Επρόκειτο να λειτουργήσει σε μια Εκκλησία που πανηγύριζε και θα συγκεντρωνόταν ολόκληρη η πόλη.

Μόλις μπήκε στην εκκλησία ο Επίσκοπος, ανέβηκε στον άμβωνα, φανέρωσε μπροστά στο πλήθος την αμαρτία του, έβγαλε το ωμοφόριο του, το σύμβολο της αρχιεροσύνης, το έδωσε στον Διάκονο του, και είπε με πολλή συντριβή, δυνατά, για να ακουστεί απ’ όλους:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Στις δύσκολες μέρες που περνούμε, πού αλλού να στραφούμε για να λάβουμε δύναμη, πού αλλού να στηρίξουμε τις ελπίδες μας;….

Όσο λιγότερη πίστη έχουμε, τόσο περισσότερη είναι η στεναχώρια μας. Μία από τις σπουδαιότερες ωφέλειες της πίστης είναι η απελευθέρωση του ανθρώπου από τις πολλές στεναχώριες.

Όσο το παιδί γνωρίζει πως υπάρχει ο πατέρας, που φροντίζει για το σπίτι και για όλες τις δουλειές του σπιτιού, κάθε στεναχώρια του τελειώνει γρήγορα με τραγούδι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Γέρων Συμεών Γρηγοριάτης (+1918-1999)

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

-Τί αἰσθάνεσαι, ὅταν λέγης τήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ;

-Πούπουλο. Ὅ,τι βάρος ἔχω ἐπάνω μου, μέσα στήν ψυχή μου, φεύγει. Νοιώθω τόν Χριστό καί τήν Παναγία μέσα μου.

Αὐτοί μέ πληροφοροῦν μέ τήν παρουσία τους, ὅτι θά μέ πᾶνε καί στόν Παράδεισο. Δέν συγκρίνεται αὐτή ἡ χαρά τοῦ Χριστοῦ μέ καμμία χαρά τοῦ κόσμου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Ο χρόνος που προηγείται της Θείας Λειτουργίας αποσκοπεί στην επιμελημένη πνευματική προετοιμασία του ιερέως. «Μέλλων ο ιερεύς την θείαν επιτελείν μυσταγωγίαν, οφείλει προηγουμένως μεν κατηλλαγμένος είναι μετά πάντων και μη έχειν τι κατά τινος». (Όταν πρόκειται ο ιερεύς να επιτελέσει τη θεία μυσταγωγία, οφείλει προηγουμένως να είναι συμφιλιωμένος με όλους και να μην έχει κάποια έχθρα με κανέναν).

Η καταλλαγή με όλους, η αγάπη και η ανεξικακία, είναι η απολύτως απαραίτητη συνθήκη για τον ιερέα, ώστε να κατατολμήσει της φρικτής ιερουργίας. Η αγάπη είναι θυσία ανώτερη από κάθε άλλη θυσία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Βαρύς ὁ χειμώνας ἔπεσε στό μικρό ὀρεινό χωριό. Σκέπασε τά πάντα μ’ ἕνα λευκό, παγωμένο πέπλο. Σχεδόν κανείς δέν ξεμύτιζε ἀπό τό ζεστό σπιτάκι του.

Μόνον ὁ καπνός ἀπό τά τζάκια καί τίς ξυλόσομπες χοροπηδοῦσε ἀπό τίς στέγες. Εἶχε μπεῖ γιά τά καλά ὁ Δεκέμβρης.

Οἱ συζητήσεις τῶν χωριανῶν κοινότυπες, ἔμοιαζαν νά ἐπαναλαμβάνονται κάθε τόσο:

— Ἄχ,κρύο καί βαρυχειμωνιά φέτος! Χορταράκι δέν βλέπουμε ἀπό τό πολύ χιόνι!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Λίβυος

Δεν ξέρω εάν εσύ αισθάνεσαι πάντα δυνατός και χαρούμενος, εγώ πάντως δεν αισθάνομαι. Υπάρχουν στιγμές που πέφτω, κάνω λάθη και αμαρτίες, χάνω την ελπίδα και νιώθω τα χνώτα της θλίψης στην ψυχή και το κορμί μου. Πίστεψε με είναι ότι πιο δυσώδες.

Όμως πες μου σε παρακαλώ, πως να μην γεμίσεις ελπίδα όταν βλέπεις τον ίδιο τον Θεό να ταπεινώνεται, να κενώνεται και να καταδέχεται όχι μόνο να γίνει άνθρωπος αλλά να γεννηθεί σε ένα στάβλο, σε μια φάτνη;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Δεῦτε προσκυνήσωμεν καί προσπέσωμεν Χριστῷ»

Απλά, αθόρυβα, η λατρεία της καρδίας εκφράζεται με την κίνηση του σώματος – υπόκλιση στο μεγαλείο της του Χριστού παρουσίας.

Ο λαός του Θεού ο άγιος καλείται προς προσκύνηση του μόνου αληθινού Θεού. Δεν πρόκειται για κίνηση δουλείας, αλλά έκφραση πληρότητας καρδίας, ευγνώμονης, ευεργετημένων παιδιών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι