You are currently browsing the tag archive for the ‘ΜΥΓΔΑΛΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ’ tag.

από το βιβλίο  του  Κώστα Π. Μαρίνη.

 ΙΙ. ΡΟΥΜΠΩΜΑ.

Ήτανε νύχτα ακόμα που ξεκίνησε για το Ψηλό Τσιούμπι ο μπάρμπα Φώτης. Πήγαινε να διορθώσει καμιά έλλειψη στο στανοτόπι του,που έπρεπε να ετοιμαστεί από τώρα, γιατί εφέτο θα σμίγανε και θ αρχίζανε το τυροκομιό νωρίς, σαν ήτανε πρώιμη η άνοιξη.

Και να κιόλα: κούκου!…κούκου!… κρυφολάλησε ο κούκος σταπένανtι ξάγναντο καταράχι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

?

Από το Μαρίνη Πολυχρονόπουλο Φιλόλογο-Ιστορικό

Η λιτότητα , η πάντα επίκαιρη πραγματικά η ελληνική αυτή λέξη , που συνεχώς ακούγεται στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα και γράφεται στον τύπο, με γύρισε πολλά χρόνια πίσω , στη δεκαετία του ’60.

Ήμουν ,θυμάμαι , μαθητής της προτελευταίας τάξης του τότε εξαταξίου Γυμνασίου στο 1ο Γυμνάσιο Τρίπολης και έμενα με τον αδελφό μου Θανάση , συνταξιούχο δάσκαλο τώρα , σ’ ένα ισόγειο δωμάτιο, σε πάροδο της οδού Καλαμών, στο ύψος της βίλας του Τουρκοβασίλη.

Το συνηθισμένο μας καθημερινό φαγητό ήταν το ψωμοτύρι, οι τηγανητές πατάτες με αυγά και σε εξαιρετικές περιπτώσεις τρώγαμε μαγειρεμένο φαγητό που εμείς οι ίδιοι εναλλάξ παρασκευάζαμε με τη βοήθεια μιας γκαζιέρας σε μια πρόχειρη ,εξωτερική κουζινούλα κάτω από μια σκάλα ,που έκλεινε υποτυπωδώς μ’ένα σύρτη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:www.facebook.com

Από το βιβλίο του δάσκαλου Στάθη Σταθόπουλου ΄΄ΜΝΗΜΕΣ από την Αρκαδία και το χωριό μου Μυγδαλιά (Γλανιτσιά)΄΄

Το δημοτικό σχολείο τελείωσε. Ο πατέρας μου αποφάσισε να με στείλει στο Σχολαρχείο και μας παίρνει, μια μέρα, πρωί πρωί μαζί, με το Θανάση του Γιωργιά και τραβάμε για το Βαλτεσινίκο.

Το μυρωμένο και δροσερό αεράκι του βουνού μας ξεκούρασε. Περάσαμε τις Γούρνες, κι ανεβήκαμε στον κάμπο κι από κεί φτάσαμε στη βρύση, στο Πορί.

Πήραμε τον ανηφορικό δρόμο και φτάσαμε στα Ισιώματα. Θαυμάσαμε τα ψηλόκορμα έλατα, τα ρούγκαβλά τους, το ασταμάτητο ψιθύρισμα των φύλλων τους. Μπροστά μας, υψωνόταν  το Ψηλόκαστρο, αγέρωχος φύλακας του τόπου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η Δώραινα

‘’ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ…’’

Μην ξεχνάς τ΄όμορφο ορεινό χωριουδάκι σου που τ΄άφηκες παραπονεμένο και μελαγχολικό κι έφυγες.
Μην του κρατάς κακία που δεν σου πρόσφερε την πολυτέλεια και του κόσμου τα καλά.
Εδώ είναι η ρίζα σου, η φύτρα σου. ΄Εζησαν οι γονιοί σου και οι πρόγονοί σου.
Σ΄αυτό άφησαν τον τίμιο ιδρώτα τους και τα κόκαλά τους.

Μην ξεχνάς το πέτρινο σπίτι σου, όπου άνοιξες τα μάτια σου στο φως της ζωής. Αυτό σε κράτησε στη ζεστή αγκαλιά του κι ας είχε για διαμερίσματα μια ξύλινη μισάντρα όλη κι όλη, για ταβάνι τον ξερό σανό, για καλοριφέρ τη χωματένια γωνιά με τον πέτρινο ψήστη, για κουφώματα  το μικρό παρεθυράκι, χωρίς  τζιαμιλίκι και τη μονόφυλλη εξώπορτα με το τρανό ζεμπερέκι.
Το κατώι, την αυλή, τον κήπο, τη μυγδαλιά, τη σκιά,το φούρνο, το πελεκητό αγκωνάρι, τη λιασιά κι ένα γύρο όλα τα ζωντανά, που όλα είναι δεμένα στενά με τα παιδικά αλησμόνητα χρόνια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι