You are currently browsing the tag archive for the ‘μοναχισμός’ tag.

π. Κων. Ν. Καλλιανς

Μνήμη ἱερὴ Σωφρονίου καὶ Προκοπίου, τῶν ἱερομονάχων

Ἀπό ἀνέκδοτες πηγές, ἀλλά καί ἀπό τήν ἴδια τήν ἱστορία, μᾶς εἶναι γνωστή ἡ παρουσία μοναζουσῶν σέ κάποια ἀπό τά μοναστήρια τοῦ νησιοῦ τῆς Σκοπέλου: ἑνός τόπου πλούσια εὐλογημένου ἀπό τό Θεό, ἀφοῦ παρά τήν μικρή του ἔκταση ἔχει ἔναν ἰκανό ἀριθμό ἱερῶν καθιδρυμάτων, μοναστηριῶν καί ἐκκλησιῶν, πού ὁ ἀριθμός τους φθάνει στίς δύο ἑκατοντάδες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Σταύρου Ἐμμανουήλ

Μιὰ καλοκαιρινὴ μέρα τοῦ Γενάρη, ἐπῆρα τὸ μονοπάτι ἀπ’ τὴν Μονὴ Διονυσίου, πρὸς τὴν γειτονικὴ Γρηγορίου, γιὰ μία σύντομη ἐπίσκεψη.

Ὅσοι ἔχουν περπατήσει τὸ Ὄρος, ἔχουν γευθεῖ βέβαια τὴν μοναδικὴ ψυχικὴ εὐχαρίστηση ποὺ προσφέρει ἡ πορεία ἀπὸ τὸ ἕνα προσκύνημα στὸ ἄλλο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Μακαριστοῦ Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

Πολὺ μὲ πειράζει ἡ συνείδησή μου, ποὺ δὲν κράτησα σημειώσεις μὲ λεπτομέρειες γιὰ τοὺς ἐνάρετους Πατέρες, ποὺ ἔζησαν τώρα τὰ τελευταῖα χρόνια, γιὰ τοὺς ὁποίους μοῦ διηγοῦνταν οἱ εὐλαβεῖς Γεροντάδες, ὅταν ἤμουν ἀρχάριος Μοναχός· ὅπως ἐπίσης καὶ στὴν συνέχεια, γιὰ τὴν μεγάλη μου ἀμέλεια, ποὺ δὲν κράτησα, ἔστω στὴν μνήμη μου, ὅλα τὰ θεῖα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔζησαν ἐκεῖνα τὰ ἅγια Γεροντάκια καὶ μοῦ τὰ διηγοῦνταν μὲ πολλὴ ἁπλότητα, γιὰ νὰ μὲ βοηθήσουν πνευματικά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Άνθιμος Αγιαννανίτης

Ο μοναχός πρέπει να είναι πάντοτε έτοιμος δια την αναχώρηση του, από την ζωή εις την αθανασία.

Να βιάζει τον εαυτό του παντού, όπως λέγει το θετικό στην αρχαία μας γλώσσα ««βία φύσεως διηνεκής», «πάντοτε να βιάζεσαι» σε όλα, τον εαυτό του για να ανεβαίνει στη τελειότητα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του μακαριστού αρχιμ. Χερουβείμ Καράμπελα

Η μόνη ευκαιρία για να δούμε τους συνασκητάς μας ήταν η συγκέντρωσις στον αρσανά της σκήτης.

Μετα την αναχώρησι του μικρού πλοιαρίου, που έκανε την γραμμή από την Δάφνη μέχρι την Αγία Άννα ή και μέχρι την Λαύρα, αν το επέτρεπε ο καιρός, οι πατέρες επέστρεφαν στις καλύβες τους, ακολουθώντας τα ανηφορικά μονοπάτια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Κάποιος Μοναχός, απογοητευμένος από τον τρόπο της ζωής του, ρώτησε ένα πνευματικό πατέρα.

-Τι να κάμω; Οι λογισμοί μέσα μου φουντώνουν και μου λένε: “Πολύ αργά διάλεξες τη μοναχική ζωή. Δεν μπορείς να σωθείς” .

Τότε ο Γέροντας του είπε:

– Να ξέρεις, Αδελφέ , πώς και αν δεν μπορούμε να μπούμε στη Γη της Επαγγελίας, μας συμφέρει να αφήσουμε τα κόκκαλά μας στην Έρημο, παρά να επιστρέψουμε στην Αίγυπτο»! Ιωάννης Μόσχος ( PG 87, 3100 ) .

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ανηφορίζοντας από τη Γεσθημανή στο όρος των Ελαιών, συναντά κανείς το μοναστήρι του αββά Αβραμίου. Σ’ αυτό το μοναστήρι ηγούμενος ήταν ο αββάς Ιωάννης ο Κυζικηνός.

Τον ρωτήσαμε λοιπόν μία μέρα: «Αββά, πώς μπορεί να αποκτήσει κανείς αρετή;»

Και ο Γέροντας απάντησε: «Αν θέλει κανείς να αποκτήσει μία αρετή, δεν μπορεί να την κάνει κτήμα του, αν δεν μισήσει την κακία που είναι ο αντίποδάς της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος

«Ας με εγκαταλείψουν όλοι και όλα. Αυτό το ένα που μου δόθηκε δεν φεύγει. Δεν χάνεται. Αυτό μου έμαθε να βλέπω καθαρά. Να αγαπώ ανυστερόβουλα.

Να φεύγω και να έρχομαι με την ίδια κίνηση. Να αφήνω τους άλλους ελεύθερους και τότε ακριβώς να είναι που τους έχω δίπλα μου και μέσα μου.

Αυτό το μυστικό προζύμι της Βασιλείας του Θεού, ο πολύτιμος μαργαρίτης που μπήκε μέσα στα σπλάχνα της ύπαρξής μου και πλέον αυξάνει με καρδιά την Θεία Λειτουργία…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος

Καυχιόνται μερικοί…

«Εμείς τα αφήσαμε όλα, δουλειά, φίλους, σπίτια, αυτοκίνητα, περιουσίες, πτυχία.  Τα αφήσαμε όλα και γίναμε μοναχοί».

Μα τί λέτε άνθρωποι; Τί αφήσατε; Για ποιο πράγμα καυχιέστε;

Γιατί συμπεριφέρεστε λες και όλα αυτά ήταν δικά σας;

Ο Κύριος σας τα έδωσε, σας τα χάρισε όλα.

Η θυσία σας αυτή λοιπόν δεν σας στοίχισε βαθιά. Ήταν μία θυσία ρηχή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος

Προσπαθούσα να καταλάβω τους ανθρώπους που παίρνουν την απόφαση να τα αφήσουν όλα και να πάνε να γίνουν μοναχοί.

Προσπαθούσα να καταλάβω το γιατί.

Γιατί να μην ζήσουν μία ζωή μέσα στον κόσμο, να παντρευτούν, να κάνουμε παιδιά κι ας ζούνε όπως λέει η Εκκλησία, αφού και στον κόσμο μπορεί κάποιος να προκόψει πνευματικά, ακόμα και να αγιάσει…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι