You are currently browsing the tag archive for the ‘Μέγα Γεροντικό’ tag.

Ἕνας Γέροντας εἶπε ὅτι ὑπῆρχε κάποιος ἀναχωρητής, ποὺ κατοικοῦσε στὴν πιὸ βαθιὰ ἔρημο ἀπὸ ἀρκετὰ χρόνια κι εἶχε ἀποκτήσει χάρισμα διορατικό, ὥστε νὰ συναναστρέφεται μὲ τοὺς ἀγγέλους.

Καὶ συνέβη τὸ ἑξῆς: Δυὸ ἀδελφοὶ μοναχοὶ ἄκουσαν τὰ σχετικὰ μ᾿ αὐτὸν καὶ εἶχαν τὴν ἐπιθυμία νὰ τὸν γνωρίσουν καὶ νὰ ὠφεληθοῦν. Βγῆκαν ἀπὸ τὰ κελιά τους καὶ πήγαιναν πρὸς αὐτὸν μὲ ἐμπιστοσύνη στὴν καρδιά. Καὶ ἀναζητοῦσαν τὸν δοῦλο τοῦ Θεοῦ στὴν ἔρημο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένα καλάθι για τις καλές σκέψεις και ένα για τις κακές!

Ο αββάς Σιλουανός σηκώνεται και πάει στον αδελφό που προσποιούνταν το σαλό (=τρελλό). Χωρίς να χτυπήσει, ανοίγει σιγά σιγά το μάνδαλο και αιφνιδιάζει τον αδελφό.

Εκείνος καθισμένος έκανε την πνευματική του εργασία καιείχε δύο καλαθάκια, το ένα από τα δεξιά και το άλλο από τα αριστερά. Σαν είδε το Γέροντα, άρχισε –όπως συνήθιζε- να γελάει. Κι ο Γέροντας του λέει:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

από το «Μέγα Γεροντικό»

Κι ενώ περπατούσαμε στις όχθες της Νεκράς Θάλασσας ο Γέροντας μου κι εγώ -διηγείτο στους αδελφούς ο άββάς Λουλάς ο μαθητής του οσίου Βησσαρίωνος- κυριεύθηκα από υπερβολική δίψα.

-Διψώ, Άββά, είπα στον Γέροντα μου.

-Πιες από τη θάλασσα, μου είπε.

Τον κοίταξα με απορία. Πινόταν εκείνο το νερό που ήταν όλο αλμύρα και θειάφι; Ο Γέροντας όμως είχε σταθεί σε προσευχή και με το ευλογημένο χέρι του σταύρωνε τα νερά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μέγα Γεροντικό

Έλεγαν για τον αββά Μάρκο τον Αιγύπτιο ότι έμεινε τριάντα χρόνια χωρίς να βγεί απ΄ το κελί του. Ο πρεσβύτερος συνήθιζε να πηγαίνει και να του κάνει την Θεία Λειτουργία.

Ο διάβολος όμως βλέποντας την ενάρετη υπομονή του ανδρός, σοφίστηκε να τον ρίξει στον πειρασμό της κατάκρισης. Έτσι έκανε κάποιον δαιμονισμένο να πάει στον Γέροντα για να του ζητήσει τάχα την προσευχή του.

Αυτός λοιπόν ο δαιμονισμένος πριν από κάθε άλλο λόγο είπε στον Γέροντα: «Ο πρεσβύτερός σου μυρίζει αμαρτία. Μην τον αφήσεις άλλη φορά νά ’ρθει κοντά σου».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Δέν μπορεί νά είναι κανείς τέλειος, εάν δέν αποκτήσει ταπείνωση μεγάλη στήν καρδιά καί στό σώμα·

εάν δέν μάθει δηλαδή: νά μήν υπολογίζει τόν εαυτό του σέ καμιά περίπτωση αλλά νά προτιμά νά βάζει ταπεινά τόν εαυτό του χαμηλότερα απ’ όλη τήν κτίση·

νά μήν κρίνει διόλου κάποιον, παρά μόνο τόν εαυτό του·

νά υπομένει τήν καταφρόνια καί νά αποστρέφεται ολόψυχα κάθε κακία· 

νά βιάζει τόν εαυτό του νά ’ναι μακρόθυμος, αγαθός, ν ’ αγαπά τούς αδελφούς, νά είναι σώφρων, νά κυριαρχεί στόν εαυτό του, γιατί λέει ή αγία Γραφή “ή Βασιλεία τών Ουρανών ανήκει σ’ αυτούς πού ασκούν βία στόν εαυτό τους καί αυτοί οι αγωνιστές τήν κερδίζουν”· 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(Μέγα Γεροντικό)

Έλεγαν για τον αββά Μάρκο τον Αιγύπτιο ότι έμεινε τριάντα χρόνια χωρίς να βγεί απ΄ το κελί του.

Ο πρεσβύτερος συνήθιζε να πηγαίνει και να του κάνει την Θεία Λειτουργία. Ο διάβολος όμως βλέποντας την ενάρετη υπομονή του ανδρός, σοφίστηκε να τον ρίξει στον πειρασμό της κατάκρισης.

Έτσι έκανε κάποιον δαιμονισμένο να πάει στον Γέροντα για να του ζητήσει τάχα την προσευχή του.

Αυτός λοιπόν ο δαιμονισμένος πριν από κάθε άλλο λόγο είπε στον Γέροντα: «Ο πρεσβύτερός σου μυρίζει αμαρτία. Μην τον αφήσεις άλλη φορά νά ’ρθει κοντά σου».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ἀπὸ τὸ μεγάλο Γεροντικό 

Ἕνας Γέροντας εἶπε ὅτι ὑπῆρχε κάποιος ἀναχωρητής, ποὺ κατοικοῦσε στὴν πιὸ βαθιὰ ἔρημο ἀπὸ ἀρκετὰ χρόνια κι εἶχε ἀποκτήσει χάρισμα διορατικό, ὥστε νὰ συναναστρέφεται μὲ τοὺς ἀγγέλους.

Καὶ συνέβη τὸ ἑξῆς: Δυὸ ἀδελφοὶ μοναχοὶ ἄκουσαν τὰ σχετικὰ μ᾿ αὐτὸν καὶ εἶχαν τὴν ἐπιθυμία νὰ τὸν γνωρίσουν καὶ νὰ ὠφεληθοῦν. Βγῆκαν ἀπὸ τὰ κελιά τους καὶ πήγαιναν πρὸς αὐτὸν μὲ ἐμπιστοσύνη στὴν καρδιά. Καὶ ἀναζητοῦσαν τὸν δοῦλο τοῦ Θεοῦ στὴν ἔρημο.

Ὕστερα ἀπὸ μερικὲς μέρες πλησίασαν στὴ σπηλιὰ τοῦ Γέροντα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

από τό Μέγα Γεροντικόν

Είπε ό αββάς Ιωάννης ο Κολοβός…

«Εγώ θά ’θελα νά μετέχει ὁ άνθρωπος σ ’ όλες τίς άρετές.

Γι ’ αυτό κάθε μέρα, μόλις σηκωθείς τό πρωΐ, βάζε άρχή σέ κάθε άρετή καί εντολή τοϋ Θεοϋ· καί νά συνοδεύεται αυτή ή άρχή μέ τήν πιό μεγάλη υπομονή, μέ φόβο καί μακροθυμία, μέ άγάπη στόν Θεό καί μέ πολλή προθυμία ψυχής καί σώματος, μέ πολλή ταπείνωση, υπομένοντας τή θλίψη τής καρδιάς καί τήν επαγρύπνηση, μέ πολλή προσευχή καί ικεσίες μέ άναστεναγμούς, μέ καθαρότητα γλώσσας καί επιτήρηση ματιών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι