You are currently browsing the tag archive for the ‘Κυριακή του Ασώτου’ tag.

τῆς Μάρω Σιδέρη

Δύο ἀδέρφια, δύο ἰδεολογίες, δύο συμπεριφορὲς – ἕνα σπίτι, μία περιουσία, ἕνας πατέρας. Ἡ ἱστορία τοῦ ἀσώτου, περισσότερο ἴσως ἀπὸ κάθε ἄλλη παραβολή, μοιάζει νὰ εἰπώθηκε γιὰ κάθε ἄνθρωπο, μὰ πιότερο γιὰ κάθε Ἕλληνα ξεχωριστά.

Καμιὰ ἄλλη παραβολὴ δὲ ζωγραφίζει τόσο ξεκάθαρα τὴ συμφορὰ τῆς φυλῆς μας: δύο ἀδέρφια, ἐγὼ κι ἐσύ… ἐγὼ ὁ ἄσωτος, ἐσὺ ὁ συνετός. Ἢ τὸ ἀντίθετο – δὲν ἔχει σημασία ποιὸ ρόλο θὰ κρατήσει ὁ καθένας μας ἀφοῦ ὅλα ἀνατρέπονται στὴν πορεία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λουκᾶ.ιε’ 11–32
18 – 2 – 79

Μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτῃ Χριστοφόρου Ἀθ. Καλύβα Ἱεροκήρυκος

τὸ ἔστειλε στὸ «σπιτὰκι» ὁ κ.Ἰωάννης Παναγιωτόπουλος

Ἡ ἐπιστροφὴ

Εἶχε σαλέψει τά μυαλά τ’ Ἀσώτου ἡ φιλία
μέ φαύλους καί μέ ἐκδότους. Καί οἱ τοῖχοι τοῦ σπιτιοῦ του
τοῦ ἔγιναν στενάχωροι. Καί μιά καλή πρωία
ζητάει ἀπ’ τόν Πατέρα του δόσι τοῦ μερδικοῦ του

Κι’ ὁ ἀγαθός πατέρας του στά δυό παιδιά μοιράζει
ἀκριβοδίκαια στή στιγμή ὅλη τήν περιουσία
καί εὔχεται διαχείρισι καλή καί δέν διστάζει
νά τούς μιλήση πατρικά μέ βάθος καί οὐσία

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

1.«Θὰ γίνη κάποτε λιμός», εἶπε ὁ προφήτης θρηνώντας τὴν Ἱερουσαλήμ, «ὄχι πείνα ἄρτου καὶ ὕδατος, ἀλλὰ πείνα γιά τὸν λόγο τοῦ Κυρίου». Εἶναι δέ ὁ λιμὸς στέρησις καὶ συγχρόνως ὄρεξις τῆς ἀναγκαίας τροφῆς. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κάτι χειρότερο καὶ ἀθλιώτερο ἀπὸ αὐτὴν τὴν πείνα; ὅταν δηλαδὴ κάποιος, ἐνῶ στερεῖται τ’ ἀναγκαία γιά τὴν σωτηρία, δέν ἔχει συναίσθησι τῆς συμφορᾶς, ἐπειδὴ δέν ἔχει ὄρεξι γιά τή σωτηρία. Ὅποιος πεινᾶ καὶ δέν διαθέτει τ’ ἀναγκαία, τριγυρίζει ἀναζητώντας ἕνα κόμματι ψωμιοῦ ὁπουδήποτε· κι’ ἂν εὕρει μουχλιασμένο ζυμάρι, ἢ τοῦ προσφερθεῖ κάποιος ἄρτος ἀπὸ κεχρὶ ἢ ἀπὸ πίτουρα ἢ κάτι ἄλλο ἀπὸ τὰ εὐτελέστατα εἴδη τροφῆς, χαίρεται τόσο πολύ, ὅσο ἐπονοῦσε προηγουμένως πού δέν εὕρισκε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἀνάλυσις τοῦ Ἀποστόλου,B’ Kορ.4, 6 – 15 τῆς Κυριακῆς ΙΒ’ ΛΟΥΚΑ, ἀπό τό βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου: «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ». (Σελ. 174 – 180)

τὸ ἔστειλε στὸ «σπιτὰκι» ὁ κ.Ἰωάννης Παναγιωτόπουλος

«Πάντοτε την νέκρωσιν το Κυρίου Ιησο έν τώ σώματι περιφέροντες……..» (Β’ Κορ.4,10)

Ὁ Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, ὁ Παῦλος δέν ἦταν ἀπ’ τήν ἀρχή ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ. Ἀντιθέτως ἦταν ἐχθρός τῆς Ἐκκλησίας καί βλάσφημος καί διώκτης τῶν χριστιανῶν. Ἀπ’ τη στιγμή ὅμως, πού εἶδε τό ὅραμα κοντά στή Δαμασκό κι ἄκουσε τη φωνή «Σαούλ Σαούλ, τι με διώκεις;» (Πραξ. 9,4) ἀπό τότε πίστεψε κ’ ἔγινε κορυφαῖος κήρυκας τοῦ εὐαγγελίου. Ποιός μπορεῖ να περιγράψῃ τό μεγαλεῖο τοῦ Παύλου;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

2η Ἀνάλυσις τοῦ Εὐαγγελίου τῆς Κυριακῆς, τοῦ ΑΣΩΤΟΥ, Λουκᾶ ιε’ 11 – 32, ἀπό τό βιβλίον τοῦ μακαριστοῦ Ἱεροκήρυκος Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Ἄθ. Καλύβα: «ΛΑΛΕΙ ΚΥΡΙΕ…. ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ» 1980. (Σελ. 105 – 107).

τὸ ἔστειλε στὸ «σπιτὰκι» ὁ κ.Ἰωάννης Παναγιωτόπουλος

Γιά τήν ἠθική μορφοποίησι τοῦ χαρακτῆρος τοῦ παιδιοῦ, τό ὁποῖον οἱ γονεῖς ἔφεραν μέ νόμιμο γάμο τους στόν κόσμο, ἀπαιτεῖται κατά πρῶτο καί κύριο λόγο ἡ μόρφωσι τοῦ χαρακτῆρος τῶν γονέων. Καί μόρφωσι σημαίνει ὄχι σπουδή τῆς οἰασδήποτε ἐπιστήμης ἤ ἐπίδοσι στά γράμματα ἤ ἡ διά τῆς ἐπιστήμης καί τῶν γραμμάτων ἐξασφάλισι τῶν πρός τό ζῆν ἀναγκαίων, κοινωνική προβολή καί διάκρισι, ἀλλά πνευματική καλλιέργεια βάσει τῶν εὐαγγελικῶν ἀρχῶν πρός μορφοποίησιν χαρακτῆρος ἠθικῆς ὡραιότητος καί ψυχοσωματικῆς ἰσορροπίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἀνάλυσις τοῦ Ἀποστόλου τῆς Κυριακῆς ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ Α’ Κορ.6, 12-20, ἀπό τό βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου: «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ». (Σελ. 369 – 374)

τὸ ἔστειλε στὸ «σπιτὰκι» ὁ κ.Ἰωάννης Παναγιωτόπουλος

«Ή ούκ οίδατε ότι τό σώμα υμών ναός έν υμίν αγίου Πνεύματος εστιν, ού έχετε από Θεού, καί ούκ εστέ εαυτών;»(Α’ Κορ.6,19)

Ἡ θρησκεία, ἀγαπητοί μου, ἡ θρησκεία δέν εἶναι ἐφεύρεσι τῶν παπάδων γιά ἐκμετάλλευσι, ὅπως λένε οἱ ἄπιστοι καί ἄθεοι. Ὄχι. Ἡ θρησκεία εἶναι τό πιό εὐγενικό αἴσθημα. Ἡ θρησκεία εἶναι κάτι φυτεμένο μέσα στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου. Κι ὅτι εἶναι φυτεμένο μέσα στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου, δέν μπορεῖ κανείς νά τό ξερριζώσῃ. Ναί! Τό αἴσθημα τῆς θρησκείας εἶναι ἔμφυτο, ὅπως εἶναι καί τό αἴσθημα πού αἰσθάνεται ἡ μάνα γιά τό παιδί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

1η Ἀνάλυσις τοῦ Εὐαγγελίου τῆς Κυριακῆς τοῦ ΑΣΩΤΟΥ, Λουκᾶ ιε’ 11-32, ἀπό τό βιβλίον τοῦ μακαριστοῦ Ἱεροκήρυκος Ἀρχιμ. Χριστοφόρου Ἄθ. Καλύβα: «ΛΑΛΕΙ ΚΥΡΙΕ…. ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ» 1980. (Σελ. 102 – 104).

τὸ ἔστειλε στὸ «σπιτὰκι» ὁ κ.Ἰωάννης Παναγιωτόπουλος

«Νεκρός ἦν καί ἀνέζησε, καί ἀπολωλώς ἦν καί εὑρέθη». Ἐκεῖνο πού ἀποτελεῖ τό ἀλάτι γιά τήν ἠθική καί κοινωνική ζωή τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ πίστι του, ὡς ἐξάρτησις ἐκ τοῦ Θεοῦ, τῆς πηγῆς παντός ἀγαθοῦ, καί ἡ ἀρετή του σύμφωνα μέ τόν εὐαγγελικό νόμο, πού φωτίζει τά βάθη τῆς συνειδήσεως καί κάνει ἄσφαλτη τή λογική τοῦ ἀνθρώπου. Ὅταν ξεκόψῃ ὁ ἄνθρωπος ἀπό τό Θεό καί παύσῃ ἡ δραστική Χάρις πού ὑποβοηθεῖ πολλαπλῶς κάθε προσπάθεια ἡμερώσεως καί εὐζωίας, τότε τό λόγο ἔχει τό «ζωντανό», αὐτό τὸἔνστικτο, δεδομένου ὅτι ἡ λογική καί τό συναίσθημα βρίσκονται κάτω ἀπό τήν ἐπήρεια τῶν ἀμέσων ἀναγκῶν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι