You are currently browsing the tag archive for the ‘κεκοιμημένοι’ tag.

Οἱ ποταμοὶ τῆς Χάριτος ποὺ ἀναβλύζουν ἀπὸ τὴν ἀναίμακτο Θυσία προσφέρονται ὄχι μόνο στοὺς ζῶντας, ἀλλὰ καὶ στοὺς τεθνεῶτας.

Γι᾿ αὐτὸ οἱ Λειτουργοὶ τῆς Ἐκκλησίας δὲν παύουν ἀπὸ τοῦ νὰ δέωνται: «Μνήσθητι Κύριε… Ὑπὲρ ὑγείας… Ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν δούλων Σου…».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Όταν πληροφορούμαστε την εκδημία κάποιου ανθρώπου, είτε γνωστού μας είτε αγνώστου μας, το πρώτο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να ευχηθούμε υπέρ αναπαύσεως του κεκοιμημένου.

Στα μοναστήρια, όταν κοιμηθεί ένας αδελφός, χτυπάει πένθιμα η καμπάνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


ἤ, Μιὰ ξεχωριστὴ τιμὴ γιὰ τή Σκόπελο, ὡστόσο ἄγνωστη

π. Κων. Ν. Καλλιανός

Στὸ ἱερὸ Βῆμα τοῦ Καθολικοῦ τῆς Παναγίας τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς (Λιβαδιώτισσας) τῆς Σκοπέλου, σώζονται κάποιες ἐπιτύμβιες μαρμάρινες πλάκες, τὶς ὁποῖες χρησιμοποίησαν ὅταν πλακόστρωσαν τὸ ἱερό τοῦ ναοῦ.

Γιὰ τὴν ἱστορία ἀναφέρω ὅτι οἱ πλάκες αὐτὲς προέρχονται ἀπὸ τάφους κάποιων ἐπιφανῶν Σκοπελιτῶν (π.χ. τῶν οἰκογενειῶν, Ἀστεριάδη, Βαλσαμάκη) ἤ καὶ ἄλλων, τοὺς ὁποίους  ἔθαψαν ἐκεῖ  οἱ συγγενεῖς τους γιὰ τὸν ἑξῆς λόγο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θυμάμαι πάντα εκείνη την αναστάτωση, στο σπίτι, όταν πλησίαζε το Ψυχοσάββατο. Λες και ήταν γιορτή (και βέβαια ήταν η μεγάλη των ψυχών γιορτή) προετοιμάζονταν η συχωρεμένη η γιαγιά και η μάνα μου.

Θυμάμαι την νενέ μου να φέρνει εκείνη την γκρι χαρτοσακούλα με τα γαλάζια γράμματα » εδώδιμα-αποικιακά» (ο Θεός να το κάνει αποικιακό το μπακαλικάκι της γειτονιάς…) «Στάρι έφερα, να το καθαρίσω να είναι έτοιμο».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Χαρτάκια διαφόρων μεγεθών, από διαφορετικούς γραφικούς χαρακτήρες, που περιλαμβάνουν ονόματα.

Άγνωστα στον ιερέα που μνημονεύει, καθώς το καθένα έρχεται από τα βάθη του χρόνου, από τα γενεαλογικά δέντρα των καταγραφέων, από τους φίλους, τους οικείους, τους γνωστούς, αλλά και κάποια ονόματα που άλλοι τους έδωσαν. Κύριος οίδε και γινώσκει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ήταν στον Άγιο Παύλο ένα γεροντάκι ονόματι Κωνστάντιος από την Κεφαλλονιά˙ ήταν κι ένα άλλο Γεροντάκι, Κεφαλλονίτης κι αυτός, από το Πυργί, που λεγόταν Δημήτριος και η μητέρα του Μαρία.

Κάποτε έλαβε ένα γράμμα ότι η μητέρα του εκοιμήθη. Δεν είχαν τηλέφωνα τότε.
Πάει λοιπόν στον π. Κωνστάντιο και του λέει:

– Γερω-Κωνστάντιε, σε θερμοπαρακαλώ, κάνε ένα κομποσχοινάκι, ένα σαραντάρι (δηλ. σαράντα μέρες) για την μητέρα μου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ψυχοσάββατο και πάλι…

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Νῦν ἐν γῇ πραέων πάντας αὐλίζεσθαι, τοὺς προκεκοιμημένους Σῶτερ εὐδόκησον…» (Κανὼν Νεκρώσιμος τοῦ πλ. β΄, ὠδὴ Η΄, 3ο τροπάριο)

Κάθε τέτοια μέρα, μέρα μὲ ἀπύθμενο βάθος καὶ πολυτιμότατο εἰδικὸ βάρος, σκέφτομαι τὴ γιαγιά μου τὴ Σοφία, γιατὶ ἐκείνη, περισσότερο ἀπό τὸν καθένα, μὲ ἔμαθε νὰ τιμῶ καὶ νὰ σέβομαι τοὺς κεκοιμημένους.

Ἤταν ἐντελῶς ἀγράμματη καὶ τὸ μόνο ποὺ γνώριζε ἦταν νὰ μετρᾶ:  «ἔνα δυό, τρία τέσσιρα, πέντι…».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Μέγας

Μὴν ἀρνεῖσαι νὰ προσφέρεις λάδι καὶ νὰ ἀνάβῃς κεριὰ στὸν τάφο του, ἐπικαλούμενος Χριστὸν τὸν Θεόν, καὶ ἂν ἀκόμα ὁ κοιμηθεὶς τελείωσε εὐσεβῶς τὴ ζωή του καὶ τοποθετήθηκε στὸν οὐρανό.

Γιατί αὐτὰ εἶναι εὐπρόσδεκτα ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ προσκομίζουν μεγάλη τὴν ἀνταπόδοσή Του, γιατί τὸ λάδι καὶ τὸ κερὶ εἶναι θυσία καὶ ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι ἐξιλέωση. Ἡ δὲ ἀγαθοεργία φέρνει τελικὰ προσαύξηση μὲ κάθε ἀγαθὴ ἀνταπόδοση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Είναι κάποιες περιπτώσεις, όπου καθώς συναντάς τους οικείους ενός κεκοιμημένου δεν σου βγαίνει να πεις «συλλυπητήρια».

Έχεις δει το μαρτύριο, τον πόνο που πέρασε, την μετάνοια που έζησε, την νήψη που γέννησε η ασθένεια, την υγεία του πνεύματος που εκπόρευσε ο καρκίνος του σώματος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τὸ Ἱερὸ Σαρανταλείτουργο, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς νηστείας τῶν Χριστουγέννων, ὑπὲρ ὑγείας ζώντων καὶ ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν μας.

Στὸ ὑπέροχο βιβλίο «Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης», (ἔκδ. Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου), διαβάζουμε:

«Στὴν Θεία Λειτουργία τελεῖται τὸ μυστήριο τῆς ἀγάπης. Καὶ ἡ ἀγάπη στὴν οὐσία της εἶναι μεταδοτική. Ἡ ἀγάπη, ἰδιαίτερα ἡ θεία, σπεύδει νὰ σκορπίσει τὸ φῶς της, τὴν χαρὰ της ὅλους…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι