You are currently browsing the tag archive for the ‘καλοκαίρι’ tag.

(ἤ, τοῦ θέρους οἱ ἀλησμόνητες μέρες)

π. Κων. Ν. Καλλιανός 

Ἀπὸ τὰ μικρά μας τὰ χρόνια, τὰ χρόνια τὰ παιδικά, φέγγει μέσα στὴν ψυχὴ ἡ θάλασσα ποὺ πρωτογνώρισα, ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ μὲ ἀγκάλιασε, ὡς ἄλλη μάνα, καὶ κάθε καλοκαίρι μοῦ χάριζε στιγμὲς εὐλογίας καὶ ἀνείπωτης ὁμορφιᾶς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Πηνελόπη Ανδρεάδη

Να’βαζα μια φωτιά Ιούλη μήνα
τη θλίψη του κόσμου στάχτη να κάνω…

Ιούλη μήνα τα παιδιά, μόλις έπαιρνε να σουρουπώνει, έτρεχαν σέρνοντας τα λιγνά ξυπόλητα ποδαράκια τους στον κουρνιαχτό.

Όποιος δεν έσυρε τα γυμνά του πόδια σ εκείνο τον κουρνιαχτό, δεν ξέρει από τρυφερότητα, δεν έχει ιδέα από ευαισθησία κι απαλότητα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τελείωναν τα σχολεία και η αγωνία στην αυλή αν πέρασες την τάξη. Δεν είχε και μεγάλη σημασία ο βαθμός.

«…το χαρτί να πάρεις γιατί χωρίς αυτό σε βλέπω με κασελάκι στην Ομόνοια…» Συνηθισμένη ατάκα…

Ένας ταβλάς δηλαδή σαν μεγάλος δίσκος σερβιρίσματος με ένα λουρί που περνούσε στον λαιμό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μπούτιβας Κώστας – Καστρινός

Κάθομαι στο μπαλκόνι καταμεσήμερο… τούτη την ώρα γυρίζει ο ήλιος, και πιάνει να δροσίζει λίγο από δω, χωμένος ανάμεσα στη τέντα απολαμβάνω τη μεσημεριάτικη ψιλοσιωπή…

Μάλλον γερνάω επικίνδυνα, κάποτε αυτή η σιωπή ήτανε ο χειρότερος καλοκαιρινός μου εφιάλτης. Τότε που τα καλοκαίρια ξυπνάγαμε το πρωί, και βγαίναμε στο δρόμο, να παίξουμε λιγάκι, να κλωτσήσουμε λίγο τη μπάλα, να προλάβουμε να ζήσουμε λιγάκι σαν παιδιά,

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του Κώστα Μπούτιβα

«Έλα το παγωτοοοοοό».Τη φωνή αυτή την πρωτοάκουσα έξω απ’ το γυμνάσιο το «Παπαστράτειο» πάνω στο πάρκο τέλη δεκαετίας του 60, που δίναμε εξετάσεις τότε παιδαρούδια του δημοτικού, για να μπούμε στο γυμνάσιο.

Κι από τότε έγινε μια από τις πιο αγαπημένες καλοκαιρινές φωνές των παιδικών μας χρόνων. Ήτανε ο πλανόδιος παγωτατζής που τα καλοκαιρινά τα μεσημέρια καβάλα στο τρίκυκλό του τριγυρνούσε στις πιάτσες φωνάζοντας την πραμάτεια του: «Έλα το παγωτοοοοοό».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζέστη…τι να σου κάνει το λάστιχο της αυλής που έβρεχες πόδια και κεφάλι αλλά και έπινες και νερό.

Έξω στον χωματόδρομο λοιπόν την ώρα που περνούσε η καταβρεχτήρα του Δήμου και κατάβρεχε.

Από κοντά και η παρέα χοροπήδαγε προκειμένου να δροσιστεί ενώ ο οδηγός φώναζε να μην πηγαίνουμε κοντά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. K.N. Kαλλιανός

Τὸ ἑλληνικὸ καλοκαίρι εἶναι πραγματικότητα. Δὲν εἶναι ὅμως καιρὸς σπατάλης δυνάμεων, μὲ ξέφρενες κι ἀλλόκοτες διασκεδάσεις.

Εἶναι καιρὸς περισυλλογῆς, ἄνοιγμα τῆς καρδιὰς νὰ δεχτεῖ φωτισμένα πρωϊνά, ἥρεμα καί πασπαλισμένα μὲ ἡλιαχτίδες μεσημέρια, θεϊκὰ ἀπόβραδα καὶ στολισμένες μὲ  μυριάδες ἀστέρια καθαρὲς νύχτες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τὸ καλοκαίρι

῏Ηρθες, ἦρθες, καλοκαίρι,
κι ὁ Θεὸς πολλὰ
μὲ τὸ ἅγιο του τὸ χέρι
σκόρπισε καλά.

Στὶς μυρτιὲς κρυμμέν’ ἀηδόνια
τραγουδοῦν γλυκὰ
καὶ πετοῦν τὰ χελιδόνια
μ’ ἐλαφρὰ φτερά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΛΑΜΠΕΙ1

Κωστῆς Παλαμᾶς

Ὁ κόσμος λάμπει τὴν ὥρα τούτη

σὰν ἕνα ἀστέρι σκορπᾷ ἕνα χέρι.

Βουνὰ καὶ κάμποι, χάδια καὶ πλούτη

δένδρα, νερὰ κι ἡ γῆ φορᾷ

γιορτάζουν πάλι, σὰ μιὰ πορφύρα.

καθὼς προβάλλει Ζωῆς πλημμύρα

τὸ καλοκαίρι, τὸ καλοκαίρι,

Θεοῦ χαρά!, Θεοῦ χαρά!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι