You are currently browsing the tag archive for the ‘Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου του Νέου Θηβών’ tag.

Γέροντας Άνθιμος Αγιαννανίτης

Όλοι οι αληθινοί χριστιανοί λεγόμαστε Ορθόδοξοι, επειδή έχουμε την διδαχή του Ιησού και αγωνιζόμαστε να ζήσουμε σύμφωνα με αυτήν.

Είμαστε παιδιά της κολυμβήθρας, γιατί εκεί υιοθετούμεθα, εκεί αναγεννώμεθα. Γινόμεθα ένα σώμα, αφού τρώμε το σώμα του Χριστού και γινόμεθα σύσσωμοί Του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Κάποτε υπήρχε μιά φτωχή γυναίκα, ή οποία όλη τήν ώρα, ό,τι καλό νά τής συνέβαινε, κοίταζε τόν ουρανό καί έλεγε: «δόξα τώ Θεω». Αισθα­νόταν πολύ ευγνώμων γιά τό ό,τιδήποτε.

Κάπου εκεί κοντά της έμενε ένας πλούσιος άνθρωπος. Κάθε φορά, λοιπόν, πού περ­νούσε μπροστά από τό σπίτι τής γυναίκας, τήν άκουγε νά λέει «δόξα τω Θεω. Ευχα­ριστώ Κύριε».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ένας καλλιτέχνης ήθελε να βρει και να ζωγραφίσει το ωραιότερο πράγμα στη γη. Ρώτησε έναν ιερέα, ποιο ήταν το καλύτερο πράγμα στην γη.

-Η πίστη, του απάντησε εκείνος. Είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο δυναμικού στη ζωή.

Ρώτησε έναν γεωργό.

-Η ελπίδα, του απάντησε. Αν λείψη αυτή, έλειψε κάθε δημιουργία για την ζωή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρεσβυτέρου Γεωργίου Ἀ. Καλποῦζου

Ἡ συνήθεια νὰ ἀνάβουµε πολλὰ κεριὰ εἶναι µιὰ λανθασµένη νοοτροπία καὶ δηµιουργεῖ συχνὰ προβλήµατα.

Ἕνα ἢ δύο κεριὰ εἶναι ὑπὲρ ἀρκετὰ γιὰ τοὺς ζωντανοὺς καὶ τὶς ψυχές.

Ὅταν τὰ ἀνάβουµε µὲ πολλὴ εὐλάβεια, προσευχόµενοι µποροῦµε νὰ λέµε: «Χριστέ µου, Σὺ εἶσαι τὸ Φῶς τοῦ κόσµου. Βοήθησέ µε, ὥστε καὶ ἡ ζωή µου νὰ λειώνει ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον µου καὶ νὰ φωτίζει σὰν τὸ ταπεινὸ φῶς αὐτοῦ τοῦ κεριοῦ».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Ιγνάτιος

Ποτέ να µη µιλάς για τον εαυτό σου.

Αν τον εγκωµιάζεις, δείχνει κενότητα. Αν τον κατηγορείς, δειλία. 

Άσε να ανέβει και κανάς άλλος στα µάτια σου! Όλο εσύ πρέπει να διαπρέπεις;

Κι αυτό για να τροφοδοτείς τον ψευτοεγωισµό, που όλοι µας έχουµε, άλλος πολύ, κι άλλος υπέρµετρο;

∆εν χάθηκε ο κόσµος αν ο δίπλα σου είναι καλύτερός σου. Παραδέξου το.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο σύμβολο τῆς Χριστιανικῆς πίστεως ἦταν καὶ πάντοτε θὰ εἶναι ὁ Σταυρός, διότι ἀποτελεῖ τὸ σημεῖο τῆς ἀπολυτρώσεώς μας ἀπὸ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἦλθε στὴν γῆ νὰ πάθη γιὰ μᾶς καὶ σταυρώθηκε πάνω στὸν Σταυρό.

Ὁ Σταυρὸς τοποθετεῑται στοὺς Ναούς, στὸ Ἅγιο Εὐαγγέλιο, σὲ θυρεοὺς καὶ σημαῖες, στὰ μνήματα τῶν κεκοιμημένων κλπ. Ὅταν ἑνώνουμε μαζὶ τὰ τρία δάκτυλα τῆς δεξιᾶς μας χειρός, εἶναι σὰν νὰ θέλουμε νὰ ποῦμε: «Πιστεύω σὲ Ἕνα Τριαδικὸ Θεό· στὸν Θεὸ Πατέρα, στὸν Θεὸ Υἱὸ καὶ στὸν Θεὸ Ἅγιο Πνεῦμα· ὄχι σὲ ἕνα Πρόσωπο, ἀλλὰ σὲ Τρία Πρόσωπα· ὄχι σὲ τρεῖς θεούς, ἀλλὰ σὲ Ἕνα Θεό».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

«Ο γάμος ειναι ενας δρόμος· Αρχίζει από τήν γη καί τερματίζει στόν ουρανό. Είναι μια συναψις, ενας σύνδεσμος μαζί μέ τόν Χριστόν, πού μας βεβαιώνει οτι θά παμε κάποτε στόν ουρανό.

Πάνω από τήν αγάπη, πάνω από τόν ανδρα σου, πάνω από τήν γυναίκα σου, πάνω από τά καθημερινά σου γεγονότα, νά θυμασαι ότι προορίζεσαι γιά τόν ουρανό, οτι μπήκες στόν δρόμο πού πρέπει οπωσδήποτε νά σέ βγάλη εκει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τον περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος αλλά αφανής λευίτης, ο π. Ιωάννης. Ήταν έγγαμος, οικογενειάρχης, από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας.

Τις καθημερινές εργαζόταν στα χωράφια, ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. Στη Θεία Λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς.

Την ώρα μάλιστα του καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Οι ψάλτες έψαλλαν το «Σε υμνούμεν…» όσο πιο αργά μπορούσαν, αλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά ή και περισσότερο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Tου Φώτη Κόντογλου

Η Παναγία είναι το πνευματικό στόλισμα της Ορθοδοξίας. Για μας τους Έλληνες είναι η πονεμένη μητέρα, η παρηγορήτρια κ’ η προστάτρια, που μας παραστέκεται σε κάθε περίσταση. 

Σε κάθε μέρος της Ελλάδας είναι χτισμένες αμέτρητες εκκλησιές και μοναστήρια, παλάτια αυτηνής της ταπεινής βασίλισσας, κι’ ένα σωρό ρημοκλήσια,μέσα στα βουνά, στους κάμπους και στα νησιά, μοσκοβολημένα από την παρθενική και πνευματική ευωδία της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Παναγιώτου του Αργείου

Κάθε Κυριακή το ίδιο πράγμα… επτά η ώρα το πρωί, εκεί που ο ύπνος είναι πιο γλυκός από όλες τις άλλες ώρες, ένας ήχος ενοχλητικός έρχεται να σου χαλάσει την απόλαυση.

«Νταν ντιν νταν». Βαριαναστενάζεις, αλλάζεις πλευρό και παρακαλάς να πάψει επιτέλους για να καταφέρεις ξανά να παραδοθείς στην αγκαλιά του Μορφέα.

Κι ενώ τα καταφέρνεις γύρω στις οκτώ ξανά αυτός ο ήχος « νταν, ντιν, νταν », «α δε θα τα πάμε καλά» σκέφτεσαι. Μια Κυριακή λες σου μένει κι εσένα και θες να κοιμηθείς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι

Advertisements