You are currently browsing the tag archive for the ‘ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ’ tag.

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης

Γιά νά φυλάγεσθε ἀπό τά μαγικά καί τήν ἐνέργεια τῶν δαιμόνων, νά ἔχετε ὅλοι – μικροί καί μεγάλοι, ἄνδρες καί γυναῖκες – κρεμασμένο στό λαιμό σας τόν τίμιο Σταυρό. Τρέμουν οἱ δαίμονες τόν τύπο τοῦ Σταυροῦ καί φεύγουν μακριά, ὅταν τόν βλέπουν.

Ἄλλωστε, ὅπως ὁμολόγησαν οἱ ἴδιοι στόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Βοστρινό, πού εἶχε ἐξουσία κατά τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων, τρία πράγματα φοβοῦνται περισσότερο· τό Σταυρό, τό ἅγιο Βάπτισμα καί τή θεία Κοινωνία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου

Τό κύριο ἔργο του ἀνθρώπου εἶναι ἡ προσευχή. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιά νά ὑμνεῖ τό Θεό. Αὐτό εἶναι τό ἔργο πού τοῦ ἁρμόζει. Αὐτό μόνο ἐξηγεῖ τήν πνευματική του ὑπόσταση.

Αὐτό μόνο δικαιώνει τήν ἐξέχουσα θέση του μέσα στή δημιουργία. Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιά νά λατρεύει τό Θεό καί νά μετέχει στή θεία Του ἀγαθότητα καί μακαριότητα.

Ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ πού εἶναι, λαχταράει γιά τό Θεό καί τρέχει μέ πόθο νά ἀνυψωθεῖ πρός Αὐτόν. Μέ τήν προσευχή καί τήν ὑμνωδία εὐφραίνεται. Τό πνεῦμα του ἀγάλλεται καί ἡ καρδιά του σκιρτάει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συνήθης λόγος ἄρσης τῆς χάριτος εἶναι ἡ ἀπουσία ταπεινώσεως.

Τότε ὁ ἄνθρωπος δέν θέλει νά προσεύχεται πολύ, κουράζεται εὔκολα, θεωρεῖ ὅτι δέν εἰσακούεται, παρασύρεται ἀπό λογισμούς, χαλαρώνει πνευματικά, καθυστερεῖ στήν ἐκκλησία, δέν ἔχει τί νά πεῖ στήν Ἐξομολόγηση, ἀρέσκεται σέ κατακρίσεις, ἡ καρδιά σκληραίνει, ἡ ψυχή σκοτεινιάζει.

Ἡ καθημερινότητα τόν συγχύζει, ἡ κοσμικότητα τοῦ ἀρέσει, τά προβλήματα τόν κυκλώνουν, ζεῖ σ’ ἕνα χάος, δέν ξέρει ποῦ νά πιαστεῖ, τί νά πρωτοκάνει, ἀπό ποῦ ν’ ἀρχίσει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

.

τοῦ Μεγάλου Βασιλείου

Πές μου, τί λόγο θά δώσεις στό Θεό ἐσύ πού ντύνεις τούς τοίχους καί ὄχι τούς ἀνθρώπους;

Ἐσύ πού στολίζεις ἕνα ζῶο καί ἀδιαφορεῖς γιά τά κουρέλια πού φοράει ὁ συνάνθρωπός σου;

Ἐσύ πού σοῦ σαπίζουν τά φαγητά καί δέν δίνεις σ’ αὐτούς πού πεινᾶνε;

Ἀποφεύγεις τούς ζητιάνους μήν τύχει καί βάλεις τό χέρι στήν τσέπη γιά καμιά δεκάρα.

Ἕνα ξέρεις νά λές: δέν ἔχω, δέ θά δώσω, εἶμαι φτωχός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

.

Ἅγιος Ιωάννης ό Χρυσόστομος

Αὐτός ἡ Κεφαλή, ἡμεῖς τό σῶμα.

Αὐτός Θεμέλιος, ἡμεῖς ἡ Οἰκοδομή.

Αὐτός ἡ Ἄμπελος, ἡμεῖς τά κλήματα.

Αὐτός ὁ Νυμφίος, ἡμεῖς ἡ νύμφη.

Αὐτός ὁ Ποιμήν, ἡμεῖς τά πρόβατα.

Ὁδός Ἐκεῖνος, ἡμεῖς οἱ βαδίζοντες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΗΣ ΠΕΤΡΙΝΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Ἕνας πολύ καλός ἱεροκήρυκας παρατήρησε κάποια μέρα ἕναν θρησκευόμενο οἰκογενειάρχη ὁ ὁποῖος γιά νά θρέψει τήν οἰκογένειά του ἔσπαζε πέτρες γιά νά στρωθοῦν οἱ δρόμοι.

Γιά νά ἐκτελεῖ ὅμως καλύτερα τήν ἐργασία του δούλευε γονατιστός.

Ὁ ἱεροκήρυκας τότε τόν ρώτησε:

– Ἰωάννη, πόσο θά ἤθελα καί ἐγώ νά ἔσπαζα τίς πέτρινες καρδιές τῶν ἀκροατῶν μου μέ τό κήρυγμά μου, ὅπως ἐσύ σπάζεις αὐτές τά τίς πέτρες.

Καί ὁ καλός ἐργάτης τοῦ ἀπάντησε:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:www.diakonima.gr

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Μοῦ γράφεις ὅτι ὅλη ἡ περιουσία σου πωλήθηκε σέ τρίτους. Ὅταν βρέθηκες στό δρόμο χωρίς τίποτα καί κανέναν, κατευθύνθηκες πρός τό νεκροταφεῖο ἀποφασισμένος νά αὐτοκτονήσεις.

Δέν εἶχες ἀμφιβολία οὔτε δεύτερη σκέψη ἐπ’ αὐτοῦ…

Ἐξουθενωμένος ἀπό τήν ταλαιπωρία, ξάπλωσες πάνω στόν τάφο τῶν γονιῶν σου καί ἀποκοιμήθηκες.

Στόν ὕπνο σου ἐμφανίστηκε ἡ μητέρα σου, πού σέ ἀπείλησε λέγοντάς σου ὅτι στό Βασίλειο τοῦ Θεοῦ ὑπάρχουν πολλοί ἀπό ἐκείνους πού ἐπαιτοῦσαν στή γῆ ἀλλά οὔτε ἕνας ἀπό ἐκείνους πού ἀφαίρεσαν μόνοι τους τή ζωή τους.

Αὐτό τό ὄνειρο σ’ ἔσωσε ἀπό τήν αὐτοκτονία.

Ὄντως ἡ ἀγαπημένη σου μητέρα σέ ἔσωσε κατά τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἄρχισες νά ἐπαιτεῖς καί ἀπό τήν ἐπαιτεία νά ζῆς. Καί ρωτᾶς ἄν μ’ αὐτό καταπατᾶς τό νόμο τοῦ Θεοῦ;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:www.hristospanagia.gr

Μοναχός Ἰωσήφ Γρηγοριάτης (1915-2008)

«Κύριε γνώρισέ μου αὐτόν τόν ἄγνωστο. Ξέρω τό ὄνομά μου, τήν ἠλικία μου, τό βάρος μου, τό χρῶμα τῶν μαλλιῶν μου, ὅμως τόν ἑαυτό μου δέν τόν γνωρίζω. Αὐτός σέ μένα τόν ἴδιο, παραμένει κρυμένος καί ἄγνωστος.

Ἐσύ ὅμως Χριστέ μου, πού ‘‘ἐξετάζεις νεφρούς καί καρδιές’’ τόν γνωρίζεις. Ἐσύ γνωρίζεις κάθε ἄνθρωπο ἐρχόμενο εἰς τόν κόσμο, ‘‘ἐκ κοιλίας μητρός αὐτοῦ’’. Ἐσύ κρατᾶς στά πλαστουργικά σου χέρια τήν φωτογραφία τοῦ μυστικοῦ καί ἀγνώστου ἑαυτοῦ μου, σέ ὅλες τίς λεπτομέρειες.

Τί δέν θά ἔδινα νά ἀποκτήσω αὐτή τήν φωτογρφία Κύριέ μου! Νά τήν κρατήσω μπροστά στά μάτια μου.

Νά δῶ ἐπί τέλους ποιός εἶμαι. Μιά μυστική φωνή μοῦ λέει πώς δέν θά ἄντεχα νά δῶ τήν φωτογραφία μου αὐτή. Καί ἄν τήν ἔβλεπα πώς δέν θά μποροῦσα  νά ἀναγνωρίσω τόν ἑαυτό μου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι