You are currently browsing the tag archive for the ‘Θεόδωρος Κολοκοτρώνης’ tag.

+ Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

Όταν η μάνα του Κολοκοτρώνη έφτιαχνε μνημόσυνο στον γιό της, ο Κολοκοτρώνης είχε καλέσει και τον φονιά, που είχε σκοτώσει τον αδερφό του.

Η μάνα τότε του λέει:

– Ε, όχι παιδί μου και ο φονιάς στο τραπέζι αυτό!

Αλλά ο Κολοκοτρώνης της είπε:

– Μάνα, αυτό είναι το καλύτερο μνημόσυνο!…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

 

Λίγο πρίν πέσει ἡ Τριπολιτσά, γίνηκε ἡ μάχη κι ἡ νίκη στό Βαλτέτσι.

Σπουδαῖος ἥρωας τῆς μάχης ὁ Κολοκοτρώνης. Ἀτσαλένια ψυχή καί γενναῖο κορμί. Εἶχε γίνει ὁ φόβος καί ὁ τρόμος τῶν Τούρκων.

Ὕστερα ἀπ’ τή μάχη καί τή νίκη οἱ Ἕλληνες τό ἔστησαν στό χορό καί τό γλέντι. Ἦταν καί ὁ Κολοκοτρώνης ἄνθρωπος τοῦ ἁγνοῦ ἑλληνικοῦ χοροῦ καί τῶν ὄμορφων παραδόσεων τῆς ὑπαίθρου.

Μά ἐκείνη τή μέρα ὄχι μόνο δέν πῆρε μέρος στό φαγοπότι, ἀλλά καί τόν εἶδαν θυμωμένο καί φουρτουνιασμένο. Σπάνια τόν εἶχαν δεῖ τόσο πολύ μανιασμένο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στην ψυχή του ήρωα της Ελληνικής μας Επανάστασεως, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ζούσαν γενιές ολόκληρες παλικαριών. Ο πατέρας του και οι πρόγονοί του ήταν ξακουστοί για τη γενναιότητά τους, και τα βουνά και οι λαγκαδιές αντιλαλούσαν τα κατορθώματα των Κολοκοτρωναίων:

« Του Λεωνίδα το σπαθί,

Κολοκοτρώνης το φορεί.

Τούρκος αν το ιδεί λαβώνει

και το αίμα του εχθρού παγώνει».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


( Ὁ λόγος τοῦ ἀγράμματου, μὰ σοφοῦ στρατηγοῦ πρὸς τὰ νιάτα τῆς Ἀθήνας τοῦ 1838.)


Παιδιά μου! Εἰς τὸν τόπον τοῦτον, ὁπού ἐγὼ πατῶ σήμερα, ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημηγοροῦσαν τὸν παλαιὸν καιρὸν ἄντρες σοφοὶ καὶ ἄντρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ συγκριθῶ, καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των….

Ἐγὼ ἐπιθυμοῦσα νὰ σᾶς ἰδῶ, παιδιά μου, στὴ μεγάλη δόξα τῶν προπατόρων μας κι ἔρχομαι νὰ σᾶς εἴπω ὅσα στὸν καιρὸ τοῦ ἀγώνα μας καὶ πρὶν ἀπ’ αὐτὸν κι ὕστερα ἀπ’ αὐτὸν ὁ ἴδιος παρατήρησα κι ἀπ’ αὐτὰ νὰ κάμωμεν συμπερασμοὺς καὶ γιὰ τὴν μέλλουσαν εὐτυχία σας, μολονότι ὁ Θεὸς μόνος ἠξεύρει τὰ μέλλοντα.

Καὶ διὰ τοὺς παλαιοὺς Ἕλληνας, ὁποίας γνώσεις εἶχαν καὶ ποία δόξα καὶ τιμὴν ἔχαιραν κοντὰ εἰς τὰ ἄλλα ἔθνη τοῦ καιροῦ των, ὁποίους ἥρωας στρατηγούς, πολιτικοὺς εἶχαν, διὰ ταῦτα σᾶς λέγουν καθ’ ἡμέραν οἱ διδάσκαλοί σας καὶ οἱ πεπαιδευμένοι σας.

Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀρκετός. Σᾶς λέγω μόνον πὼς ἦτον σοφοί, καὶ ἀπὸ ἐδῶ ἐπῆραν καὶ ἐδανείσθηκαν τὰ ἄλλα ἔθνη τὴν σοφίαν των… Αὐτοὶ διέφεραν ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὴν θρησκείαν, διότι ἐπροσκυνοῦσαν τὶς πέτρες καὶ τὰ ξύλα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μωριάς, 1827


Ο Ιμπραήμ λυσσασμένος ρήμαξε τον τόπο. Έκοψε όλα τα δέντρα και έκαψε τα χωριά. Και τους Έλληνες τους θέλει ραγιάδες, προσκυνημένους.

Ο Κολοκοτρώνης του έγραψε μια επιστολή μνημείο λόγου και στρατιωτικού ήθους…

«Αυτό οπού μας φοβερίζεις, να μας κόψεις, και κάψεις τα καρποφόρα δένδρα μας, δεν είναι της πολεμικής έργον, διότι τα άψυχα δεν εναντιώνονται εις κανένα, μόνον οι άνθρωποι όπου εναντιώνονται έχουνε στρατεύματα και σκλαβώνεις.

Και έτσι είναι το δίκαιο του πολέμου.

Με τους ανθρώπους και όχι με τα άψυχα δέντρα να τα βάνεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ1

Ἀμαλίας Δημητροπούλου,Θεολόγου,
ἀπὸ τὸ χωριὸ Τουρκολέκα Μεγαλοπόλεως

Γεννήθηκε τὸ 1782 στὸ χωριὸ Τουρκολέκα Μεγαλουπόλεως, στὴν Ἀρκαδία, καὶ ἦταν γιὸς – τὸ τέταρτο παιδὶ – τοῦ κλέφτη Σταματέλου Τουρκολέκα καὶ τῆς Σοφίας Καρούτσου, ἀδελφῆς τῆς γυναίκας τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Ὁ Νικηταρᾶς, λοιπόν, ἦταν ἀνιψιὸς τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ. Κατὰ μία ἄλλη ἐκδοχή, γεννήθηκε τὸ 1784, στὸ χωριὸ Νέδουσα (Μεγάλη Ἀναστάσοβα) Μεσσηνίας.

Τὰ παιδικά του χρόνια τὰ ἔζησε στὸ Τουρκολέκα. Ἑντεκάχρονος, βγῆκε στὸ ἀρματολίκι ἀκολουθώντας τὸν πατέρα του, κοντὰ ἤδη στὰ ἀδέλφια του Νικόλα καὶ Γιάννη.

Ἀργότερα, ἐντάχθηκε στὸ «μπουλούκι» τοῦ περίφημου κλέφτη Ζαχαριᾶ Μπαρμπιτσιώνη.
Παντρεύτηκε τὴν κόρη τοῦ Ζαχαριᾶ,τὴν Ἀγγελίνα, μὲ τὴν ὁποία ἀπέκτησαν τρία παιδιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:arcadia.ceid.upatras.gr

τοῦ ἀρχιμ. Ἰακώβου Κανάκη

Εἶναι γεγονός ὅτι μερικοί ἐκ τῶν ἀγωνιστῶν καί ἡρώων τοῦ ᾽21 δέν εἶναι τόσο γνωστοί στούς περισσότερους συμπολίτες μας καί ἰδίως στίς νέες γενεές. Εἶναι μεμονωμένα πρόσωπα ἤ καί οἰκογένειες πού πραγματικά ξεκληρίστηκαν στούς ἀγῶνες τοῦ γένους χωρίς κἄν νά τιμηθοῦν ἤ ἀντίθετα τιμωρήθηκαν ἀπό ἀρχές καί ἐξουσίες.[1]

Νομίζω ὅτι μιά τέτοια περίπτωση εἶναι καί ἡ οἰκογένεια τῶν Πλαπουταίων, τῶν κορυφαίων αὐτῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐπανάστασης.[2] Μάλιστα, κορυφαῖος ἐξ αὐτῶν εἶναι ὁμολογουμένως ὁ Δημητράκης Πλαποῦτας.

Γιά τήν ἔρευνα τοῦ θέματός μας δέν βρήκαμε ἄπειρες πληροφορίες ἀλλά ὅσες ἐντοπίσαμε ἦταν ἱκανές γιά νά θίξουμε τήν ἱστορική γορτυνιακή μορφή τῆς Ἐπανάστασης ἀπό τό χωριό Παλούμπα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το άγαλμα του Κολοκοτρώνη και το ηρώο στην κορυφή της Δραμπάλας. Εικόνα από:akovos.gr

Ο Ιμπραήμ, όπως πάντα, αιφνιδίασε τούς Έλληνες. Οδηγούμενος από ντόπιους Τούρκους, βρέθηκε ξαφνικά, τά χαράματα τής 5ης Ιουνίου 1825, κοντά στό ελληνικό στρατόπεδο, στό οροπέδιο τής Πολιανής, μέ τούς 10000 άνδρες του νά πλημμυρίζουν τούς κάμπους καί νά καίνε τήν Μπολιανή, όπως τήν αποκαλούσε ο Γέρος τού Μοριά.

Τά γυναικόπαιδα έφευγαν κυνηγημένα μέ κατεύθυνση τά μοναστήρια καί τίς σπηλιές, παίρνοντας μαζί τους τά γιδοπρόβατά τους, γιά νά μπορέσουν νά επιβιώσουν.

Μόλις πού πρόλαβε ο Κολοκοτρώνης νά οργανώσει τήν άμυνά του. Ο ίδιος βρισκόταν στό χωριό Άκοβο τής Φαλαισίας, εκεί πού είχε περάσει τά παιδικά του χρόνια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:www.youtube.com

Η νικηφόρα μάχη των Δολιανών στις 18 Μαΐου 1821 υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μάχες κατά την έναρξη της ελληνικής εθνικοαπελευθερωτικής επανάστασης του 1821.

Όπως είναι γνωστό, η Τρίπολη το 1821 ήταν για τους Τούρκους το διοικητικό, στρατιωτικό και οικονομικό κέντρο ολόκληρου του Μοριά (Πελοποννήσου) και επομένως η κατάληψή της είχε μεγάλη στρατηγική σημασία για την εξέλιξη της ελληνικής επανάστασης.

Με απώτερο στόχο την άλωση της Τριπολιτσάς ο Γέρος του Μοριά, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, συνέλαβε το σχέδιο του αποκλεισμού της πόλης με την οργάνωση τεσσάρων στρατοπέδων σε στρατηγικά σημεία στα βουνά γύρω από την πόλη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Γεώργιος Τερτσέτης εν ετη 1836 καταγράφει τα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη.

Ο ίδιος αγάπησε το Γέρο σαν πατέρα του, αντιστάθηκε στο φιάσκο της δίκης και καταδίκης του και πρόσφερε την πένα του για την καταγραφή της «Διήγησις» όταν ο Κολοκοτρώνης βγήκε από τη φυλακή.

Στην εισαγωγή της «Διήγησις» αυτής, ο Τερτσέτης προσπαθεί να σκιαγραφήσει την προσωπικότητα του Κολοκοτρώνη. Ανάμεσα σε άλλα διαβάζουμε:

«…..Εχόρευε καλά κατά την συνήθειαν των Ελλήνων. Ετραγουδούσε νόστιμα τα λεγόμενα κλέφτικα τραγούδια. Εις τα τραπέζια ήθελε να μεθά τους άλλους, να γίνωνται γέλια, άνω κάτω έκαμνε τον τόπο να μεθύση άνθρωπο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι