You are currently browsing the tag archive for the ‘Θεόδωρος Κολοκοτρώνης’ tag.

Γεώργιος Ἀν. Νίκας Ταξίαρχος ἐ.ἀ.

Δέν ἦταν μόνο μαχητές, ἡρωϊκοί ἀγωνιστές, παλληκάρια σωστά, ἀλλά εἶχαν δύναμη στή καρδιά καί στή ψυχή, γεμάτη ἀπό μεγάλα ἰδανικά καί ἀγάπη πρό τόν Θεό καί τήν Ἑλλάδα καί ἀκόμη ἐμπνευσμένους Ἀρχηγούς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἦταν σὰν νὰ τοὺς ἔκοψε κάποιος ἀπὸ τοὺς βράχους τοῦ Ὀλύμ­που, ἢ σὰν νὰ ξέμειναν ἀπὸ τὴ μυθικὴ ἐκείνη Τιτανομαχία. Ἢ μήπως ξέφυγαν τάχα μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τῆς Ὁμηρικῆς Ἰλιάδας καὶ ἐμφανίστηκαν χιλιάδες χρόνια ἀργότερα;

Ὁ Μακρυγιάννης θὰ ἔλεγε: «Τοὺς ἔστειλες ἐσύ, Λεωνίδα»!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

+ Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας

Όταν η μάνα του Κολοκοτρώνη έφτιαχνε μνημόσυνο στον γιό της, ο Κολοκοτρώνης είχε καλέσει και τον φονιά, που είχε σκοτώσει τον αδερφό του.

Η μάνα τότε του λέει:

– Ε, όχι παιδί μου και ο φονιάς στο τραπέζι αυτό!

Αλλά ο Κολοκοτρώνης της είπε:

– Μάνα, αυτό είναι το καλύτερο μνημόσυνο!…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

 

Λίγο πρίν πέσει ἡ Τριπολιτσά, γίνηκε ἡ μάχη κι ἡ νίκη στό Βαλτέτσι.

Σπουδαῖος ἥρωας τῆς μάχης ὁ Κολοκοτρώνης. Ἀτσαλένια ψυχή καί γενναῖο κορμί. Εἶχε γίνει ὁ φόβος καί ὁ τρόμος τῶν Τούρκων.

Ὕστερα ἀπ’ τή μάχη καί τή νίκη οἱ Ἕλληνες τό ἔστησαν στό χορό καί τό γλέντι. Ἦταν καί ὁ Κολοκοτρώνης ἄνθρωπος τοῦ ἁγνοῦ ἑλληνικοῦ χοροῦ καί τῶν ὄμορφων παραδόσεων τῆς ὑπαίθρου.

Μά ἐκείνη τή μέρα ὄχι μόνο δέν πῆρε μέρος στό φαγοπότι, ἀλλά καί τόν εἶδαν θυμωμένο καί φουρτουνιασμένο. Σπάνια τόν εἶχαν δεῖ τόσο πολύ μανιασμένο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στην ψυχή του ήρωα της Ελληνικής μας Επανάστασεως, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ζούσαν γενιές ολόκληρες παλικαριών. Ο πατέρας του και οι πρόγονοί του ήταν ξακουστοί για τη γενναιότητά τους, και τα βουνά και οι λαγκαδιές αντιλαλούσαν τα κατορθώματα των Κολοκοτρωναίων:

« Του Λεωνίδα το σπαθί,

Κολοκοτρώνης το φορεί.

Τούρκος αν το ιδεί λαβώνει

και το αίμα του εχθρού παγώνει».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


( Ὁ λόγος τοῦ ἀγράμματου, μὰ σοφοῦ στρατηγοῦ πρὸς τὰ νιάτα τῆς Ἀθήνας τοῦ 1838.)


Παιδιά μου! Εἰς τὸν τόπον τοῦτον, ὁπού ἐγὼ πατῶ σήμερα, ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημηγοροῦσαν τὸν παλαιὸν καιρὸν ἄντρες σοφοὶ καὶ ἄντρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ συγκριθῶ, καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των….

Ἐγὼ ἐπιθυμοῦσα νὰ σᾶς ἰδῶ, παιδιά μου, στὴ μεγάλη δόξα τῶν προπατόρων μας κι ἔρχομαι νὰ σᾶς εἴπω ὅσα στὸν καιρὸ τοῦ ἀγώνα μας καὶ πρὶν ἀπ’ αὐτὸν κι ὕστερα ἀπ’ αὐτὸν ὁ ἴδιος παρατήρησα κι ἀπ’ αὐτὰ νὰ κάμωμεν συμπερασμοὺς καὶ γιὰ τὴν μέλλουσαν εὐτυχία σας, μολονότι ὁ Θεὸς μόνος ἠξεύρει τὰ μέλλοντα.

Καὶ διὰ τοὺς παλαιοὺς Ἕλληνας, ὁποίας γνώσεις εἶχαν καὶ ποία δόξα καὶ τιμὴν ἔχαιραν κοντὰ εἰς τὰ ἄλλα ἔθνη τοῦ καιροῦ των, ὁποίους ἥρωας στρατηγούς, πολιτικοὺς εἶχαν, διὰ ταῦτα σᾶς λέγουν καθ’ ἡμέραν οἱ διδάσκαλοί σας καὶ οἱ πεπαιδευμένοι σας.

Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀρκετός. Σᾶς λέγω μόνον πὼς ἦτον σοφοί, καὶ ἀπὸ ἐδῶ ἐπῆραν καὶ ἐδανείσθηκαν τὰ ἄλλα ἔθνη τὴν σοφίαν των… Αὐτοὶ διέφεραν ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὴν θρησκείαν, διότι ἐπροσκυνοῦσαν τὶς πέτρες καὶ τὰ ξύλα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μωριάς, 1827


Ο Ιμπραήμ λυσσασμένος ρήμαξε τον τόπο. Έκοψε όλα τα δέντρα και έκαψε τα χωριά. Και τους Έλληνες τους θέλει ραγιάδες, προσκυνημένους.

Ο Κολοκοτρώνης του έγραψε μια επιστολή μνημείο λόγου και στρατιωτικού ήθους…

«Αυτό οπού μας φοβερίζεις, να μας κόψεις, και κάψεις τα καρποφόρα δένδρα μας, δεν είναι της πολεμικής έργον, διότι τα άψυχα δεν εναντιώνονται εις κανένα, μόνον οι άνθρωποι όπου εναντιώνονται έχουνε στρατεύματα και σκλαβώνεις.

Και έτσι είναι το δίκαιο του πολέμου.

Με τους ανθρώπους και όχι με τα άψυχα δέντρα να τα βάνεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ1

Ἀμαλίας Δημητροπούλου,Θεολόγου,
ἀπὸ τὸ χωριὸ Τουρκολέκα Μεγαλοπόλεως

Γεννήθηκε τὸ 1782 στὸ χωριὸ Τουρκολέκα Μεγαλουπόλεως, στὴν Ἀρκαδία, καὶ ἦταν γιὸς – τὸ τέταρτο παιδὶ – τοῦ κλέφτη Σταματέλου Τουρκολέκα καὶ τῆς Σοφίας Καρούτσου, ἀδελφῆς τῆς γυναίκας τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Ὁ Νικηταρᾶς, λοιπόν, ἦταν ἀνιψιὸς τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ. Κατὰ μία ἄλλη ἐκδοχή, γεννήθηκε τὸ 1784, στὸ χωριὸ Νέδουσα (Μεγάλη Ἀναστάσοβα) Μεσσηνίας.

Τὰ παιδικά του χρόνια τὰ ἔζησε στὸ Τουρκολέκα. Ἑντεκάχρονος, βγῆκε στὸ ἀρματολίκι ἀκολουθώντας τὸν πατέρα του, κοντὰ ἤδη στὰ ἀδέλφια του Νικόλα καὶ Γιάννη.

Ἀργότερα, ἐντάχθηκε στὸ «μπουλούκι» τοῦ περίφημου κλέφτη Ζαχαριᾶ Μπαρμπιτσιώνη.
Παντρεύτηκε τὴν κόρη τοῦ Ζαχαριᾶ,τὴν Ἀγγελίνα, μὲ τὴν ὁποία ἀπέκτησαν τρία παιδιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:arcadia.ceid.upatras.gr

τοῦ ἀρχιμ. Ἰακώβου Κανάκη

Εἶναι γεγονός ὅτι μερικοί ἐκ τῶν ἀγωνιστῶν καί ἡρώων τοῦ ᾽21 δέν εἶναι τόσο γνωστοί στούς περισσότερους συμπολίτες μας καί ἰδίως στίς νέες γενεές. Εἶναι μεμονωμένα πρόσωπα ἤ καί οἰκογένειες πού πραγματικά ξεκληρίστηκαν στούς ἀγῶνες τοῦ γένους χωρίς κἄν νά τιμηθοῦν ἤ ἀντίθετα τιμωρήθηκαν ἀπό ἀρχές καί ἐξουσίες.[1]

Νομίζω ὅτι μιά τέτοια περίπτωση εἶναι καί ἡ οἰκογένεια τῶν Πλαπουταίων, τῶν κορυφαίων αὐτῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐπανάστασης.[2] Μάλιστα, κορυφαῖος ἐξ αὐτῶν εἶναι ὁμολογουμένως ὁ Δημητράκης Πλαποῦτας.

Γιά τήν ἔρευνα τοῦ θέματός μας δέν βρήκαμε ἄπειρες πληροφορίες ἀλλά ὅσες ἐντοπίσαμε ἦταν ἱκανές γιά νά θίξουμε τήν ἱστορική γορτυνιακή μορφή τῆς Ἐπανάστασης ἀπό τό χωριό Παλούμπα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Ιμπραήμ, όπως πάντα, αιφνιδίασε τούς Έλληνες. Οδηγούμενος από ντόπιους Τούρκους, βρέθηκε ξαφνικά, τά χαράματα τής 5ης Ιουνίου 1825, κοντά στό ελληνικό στρατόπεδο, στό οροπέδιο τής Πολιανής, μέ τούς 10000 άνδρες του νά πλημμυρίζουν τούς κάμπους καί νά καίνε τήν Μπολιανή, όπως τήν αποκαλούσε ο Γέρος τού Μοριά.

Τά γυναικόπαιδα έφευγαν κυνηγημένα μέ κατεύθυνση τά μοναστήρια καί τίς σπηλιές, παίρνοντας μαζί τους τά γιδοπρόβατά τους, γιά νά μπορέσουν νά επιβιώσουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι