You are currently browsing the tag archive for the ‘Ημερολόγιο Αποδημίας’ tag.

Παραλία «Κώστα». Ἐδῶ ἦταν τὸ τσαρδάκι τοῦ μπάρμπα Βαρσαμᾶ

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Μέχρι τὰ τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ 1960, ἴσως καὶ λίγο ἀργότερα, σώζονταν σὲ παραλίες τοῦ χωριοῦ μας Κλήμα, κάποια ταπεινά, πετρόχτιστα οἰκήματα, ποὺ ἦταν σκεπασμένα μὲ τσίγκους ἤ καὶ παλιοσανίδες.

Τὰ κτίσματα αὐτὰ οἱ παλιοὶ ψαράδες τὰ λέγανε «τσαρδάκια». Ἐκεῖ, λοιπόν, εἶχαν τὴ βάρκα τους φυλαγμένη ἀπὸ τὸ ἀνεμόβροχο καὶ τὸν ἥλιο, ἔτσι ὥστε νὰ μὴ «σκάσουν» ἡ μπογιά, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀρμοί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


ἤ, Μιὰ ξεχωριστὴ τιμὴ γιὰ τή Σκόπελο, ὡστόσο ἄγνωστη

π. Κων. Ν. Καλλιανός

Στὸ ἱερὸ Βῆμα τοῦ Καθολικοῦ τῆς Παναγίας τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς (Λιβαδιώτισσας) τῆς Σκοπέλου, σώζονται κάποιες ἐπιτύμβιες μαρμάρινες πλάκες, τὶς ὁποῖες χρησιμοποίησαν ὅταν πλακόστρωσαν τὸ ἱερό τοῦ ναοῦ.

Γιὰ τὴν ἱστορία ἀναφέρω ὅτι οἱ πλάκες αὐτὲς προέρχονται ἀπὸ τάφους κάποιων ἐπιφανῶν Σκοπελιτῶν (π.χ. τῶν οἰκογενειῶν, Ἀστεριάδη, Βαλσαμάκη) ἤ καὶ ἄλλων, τοὺς ὁποίους  ἔθαψαν ἐκεῖ  οἱ συγγενεῖς τους γιὰ τὸν ἑξῆς λόγο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

..τοῦ Αὐγούστου μὲ φεγγαρόφωτο οἱ νύχτες…

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Ζυγιάζονται ὅλα μέσα σου, τούτη τὴ θεσπέσια καὶ φωτεινὴ νύχτα τοῦ Αὐγούστου, μὲ τὸ φεγγάρι  ὁλόγιομο νὰ περιπολεῖ τὸν τόπο, κι ἐσὺ νὰ ψάχνεις μέσα στὶς θύμησες, ἕνα ἄλλο τοπίο, χωρὶς ἠλεκτρικὰ καὶ μηχανές.

Χωρὶς θόρυβο, ἀπὸ μεγάφωνα ποὺ μεταδίδουν «παραδοσιακοὺς» μουσικοὺς ἤχους, ποὺ πειράζουν ἀφάνταστα καὶ συντρίβουν τὸ κέλυφος τὸ λεπτὸ τῆς ἡσυχίας καὶ   ἡρεμίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Κων. Ν. Καλλιανς

Μνήμη ἱερὴ Σωφρονίου καὶ Προκοπίου, τῶν ἱερομονάχων

Ἀπό ἀνέκδοτες πηγές, ἀλλά καί ἀπό τήν ἴδια τήν ἱστορία, μᾶς εἶναι γνωστή ἡ παρουσία μοναζουσῶν σέ κάποια ἀπό τά μοναστήρια τοῦ νησιοῦ τῆς Σκοπέλου: ἑνός τόπου πλούσια εὐλογημένου ἀπό τό Θεό, ἀφοῦ παρά τήν μικρή του ἔκταση ἔχει ἔναν ἰκανό ἀριθμό ἱερῶν καθιδρυμάτων, μοναστηριῶν καί ἐκκλησιῶν, πού ὁ ἀριθμός τους φθάνει στίς δύο ἑκατοντάδες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


π. Κ.Ν. Καλλιανός

Ἀλήθεια, πώς οἱ πρόγονοί μας ἄφησαν ὅλα τοῦτα πού βλέπω γύρω μου, χτήματα δηλαδή, δέντρα, ἀβραγιές καλλιτεχνικά φτιαγμένες, καλύβια σεμνά καί λιτά, καί ρήμαξαν;

Ἐκεῖνοι ἔφυγαν ἀφήνοντάς τα ἕτοιμα ὅλα: σκαμμένα, κλαδεμένα, παστρικά καί νοικοκυρεμένα. Ὅλα ὀχυρωμένα μέσα στό ἰερό τό Κάστρο τῆς Δημιουργίας. Ἐμεῖς μόνο τόν καρπό ἔμελλε νά πάρουμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(ἤ, μιὰ  συνειδητὴ  μαρτυρία ἑνὸς ἀκόμα ἐπαρχιώτη παπᾶ μὲ 40-χρονη καὶ πλέον διακονία)

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Εἰλικρινὰ τὸ λέω: Δὲν ἔχω καμμία, μὰ ἀπολύτως καμμία ἀπαίτηση νὰ μὲ πιστέψουν ὅσοι μέσα τους  ἔχουν ἴχνη ἀμφιβολίας ἤ φόβου, ἀλλὰ καὶ «καλῆς ἀπιστίας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Μνμες Κληματιανς κα πάλι...

π. Κ.Ν. Καλλιανός

Καθὼς ἄρχισε ὁ Μάης καὶ σιμώνει τὸ ὑπέροχο ἑλληνικὸ καλοκαίρι, εἶναι ἀδύνατο ἡ νοσταλγία νὰ μὴν ἀγγίξει τὴν ψυχή, μέρες ποὺ εἶναι.

Κι αὐτό, γιατὶ οἱ λιτὲς οἱ εὐωδιὲς ἀπὸ τὰ μαγειρεμένα κουκιὰ μὲ τὶς «βυσινοβαφεῖς», κατὰ τὸν  ἀμίμητο Μωραϊτίδη ἀγκινάρες, ἀλλὰ καὶ ἀπό τὰ λαχταριστὰ «γιαπράκια», γίνονται ἀνάκλημα ἱερό, τρυφερὸ καὶ βελούδινο χάδι στὴν ψυχή, ποὺ περιμένει πάντα, τέτοιους νοσταλγικοὺς περίπατους στὸ χωριό μας, τὸ Κλήμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νώντας Σκοπετέας

Όσο ο καιρός της Αναστάσιμης χαράς, του κενού μνημείου και της τρανής Αγγελικής αναγγελίας κυλά, τόσο τα σημεία στίξης που την συνοδεύουν αρχίζουν να ατονούν και να παραμορφώνονται…

Εκείνο το υπέροχο θαυμαστικό που τόνιζε το χαρμόσυνο άγγελμα της Νίκης της ζωής αρχίζει και από εμφατικό της συντριβής του θανάτου, λίγο–λίγο ξεθωριάζει και την θέση του παίρνει ένα ερωτηματικό…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επειδή η ανθρωπότητα περνά αυτή την εποχή την τεράστια δοκιμασία με την πανδημία του κορωνοϊού, οι Γιατροί βρίσκονται στο προσκήνιο του παγκοσμίου ενδιαφέροντος, ως οι πρωταγωνιστές της μάχης που δίνει η ανθρωπότητα κατά της ασθένειας.

Για τούτο αξίζει να δούμε πως βλέπει η Αγία Γραφή, και συγκεκριμένα η Παλαιά Διαθήκη, το πρόσωπο, τη θέση και τον ρόλο του Γιατρού:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

… εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μήτηρ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου

Νομίζω πὼς οἱ στερνὲς μας λέξεις ποὺ προφέρουμε στὴν προσευχή μας, λίγο πρὶν μᾶς βυθίσει ὁ ὕπνος, εἶναι οἱ παραπάνω. Λέξεις τρυφερές, ντυμένες μὲ κατάνυξη καὶ ἄφατη συγκίνηση.

Γιατὶ ἀφηνόμαστε πιὰ ν’ ἀποκοιμηθοῦμε στὴ Μητρικὴ τὴν ἀγκαλιὰ τῆς Παναγιᾶς, τῆς Μάνας ὄλων μας, τῆς μοναδικῆς παραμυθίας μας, μέσα στὸ ἀδυσώπητο τέναγος τῆς καθημερινότητας, ποὺ περνᾶμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι