You are currently browsing the tag archive for the ‘Εκδόσεις Χρυσοπηγή’ tag.

Αρχιμ. Παύλου Παπαδόπουλου

Τα έκανες, αλλά ο Θεός πλέον τα άφησε πίσω, τα έσβησε, γιατί μετανόησες γι’αυτά. Αυτό αρκεί για τον Θεό. Η μετάνοιά σου.

Οι άνθρωποι δυστυχώς δεν ξεχνούν. Κατηγορούν εύκολα. Δεν συγχωρούν κι ας ζήτησες συγχώρεση για κάποιο λάθος σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Της Στέλλας Αναγνώστου- Δάλλα

Ήταν σήμερα στην Εκκλησία μπροστά μου, μια μανούλα με το παιδάκι της. Ήταν ένα αγοράκι, μόλις δυόμισυ έως τριών ετών το πολύ.

Το κρατούσε αγκαλιά και το χάϊδευε, ενώ εκείνο έπαιζε με τα μαλλιά της. Κάθε τόσο την ρωτούσε με μια γλυκειά, σιγανή φωνούλα: «Χριστούλης;», κι εκείνη του έδειχνε το τέμπλο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Εφραίμ Παναούση

Πέφτουμε συνεχώς. Χιλιάδες φορές. Χίλιες φορές Του ορκιζόμαστε πως εμείς δεν θα τον προδώσουμε και εμείς σε μια νύχτα τον αρνιόμαστε τρεις.

Και ξανά πάλι.

Κι όλο αυτό αδρανοποιεί τα αντανακλαστικά μας και μας πείθει πως δεν το μπορούμε και μένουμε εκτεθειμένοι και μόνοι.

Και τότε η απελπισία είναι κοντά και ζητάει να μας καταπιεί.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Του Δημ.Καραβασίλη

Δεν είχε πολύ κόσμο το μεσημέρι στο σούπερ μάρκετ.

Τα ταμεία μπορούσαν να αναπνεύσουν λίγο.

Μπροστά μου ένα μεσήλικας.

Στην τσάντα είχε λιγοστά πράγματα. Τα απαραίτητα.

Λίγο γάλα, παξιμάδια, δυο τρία γιαουρτάκια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


της Χριστίνας Σεφερλή

Είμαι κι εγώ που ξεχνάω πως δεν χρειάζομαι παπούτσια για να ‘ρθω κοντά Σου…είσαι κι Εσύ που μου λες «αν μ’αγαπάς ακολούθα με»…κι εγώ που πριν Σε γνωρίσω με μια πανοπλία που μου ‘γινε δέρμα πρέπει να κατέβω απ’το άλογο του «εγωισμού» κ να περπατήσω με όλο αυτό το «βάρος»…κ μια φωτογραφία ξεχασμένη…μπορεί κ καταλάθος βγαλμένη ανάμεσα στις τόσες έρχεται κ μου φωνάζει…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

της Τρισεύγενης Καπράνου

Θυμάσαι εσύ;;θυμάσαι την πρώτη ημέρα στο σχολείο;;

Με τις καινούργιες ποδιές μας στο δημοτικό.  «Αιγαίον» η δική μου,«Τσεκλένης» η δική μου.Με τον ωραίο λευκό γιακά,ενίοτε με δαντέλα από τα χεράκια της γιαγιάς.

Ένα πισογύρισμα στο παρελθόν,απαραίτητο;;ίσως ναι.Έναρξις αγιασμού 9.πμ. Στο προαύλιο του δημοτικού ο κυρ-Βασίλης ο επιστάτης,με το κουδούνι στο χέρι.«Καλώς τα παιδιά,καλή χρονιά».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


της Γεωργίας Χαβατζόγλου*

Για μένα η Αφρική ξεκίνησε  ως  ένα όνειρο και ένα  ταξίδι ζωής που πάντα ήθελα να κάνω.

Καθώς όμως έφτασα στην Ουγκάντα και ιδιαίτερα την πρώτη εβδομάδα, όπου κοιτούσα γύρω μου, μου γεννιόντουσαν άπειρες απορίες, προβληματισμοί.

Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια φτώχεια.. πόνος.. μα πώς θεραπεύονται.. πώς… πώς..; αναρωτιόμουν….

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Της Τρισεύγενης Καπράνου

Θεία δίκη,ασύμμετρο φαινόμενο,πολιτικές σκοπιμότητες,λόγοι, αντίλογοι, έριδες, αντιπαραθέσεις. Ποιός φταίει για την καταστροφή;

Φταίει η αλόγιστη παρέμβαση του ανθρώπου στη φύση, φταίει ο πρωθυπουργός, φταίει το κακό το ριζικό μας;φταίει ο θεός που μας μισεί;(όπως λέει και ο Βάρναλης)..Λόγια,λόγια…Τα λόγια είναι έγκοπα.

Φέρνουν κόπο,κούραση, εξάντληση…Η Σφίγγα της ερήμου δε μιλά,μένει εκεί,φέρνει ελπίδα.Η Σφίγγα έξω από τη Θήβα μίλησε..Μίλησε και έπεσε και έγινε χίλια κομμάτια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

της Τρισεύγενης Καπράνου

Απόψε θαυμάζω τον άνθρωπο,που φορτωμένος με το βαρύ του χρέος ρίχνεται στην πύρινη λαίλαπα προκειμένου να φέρει σε πέρας μια αποστολή.Ο πυροσβέστης,ο άνθρωπος του χρέους.Είναι,όπως λέει ο Σοφοκλής δεινός.

Κάθε εποχή ζει τη δική του αγωνία.Ανά πάσα στιγμή πρέπει να αφήσει τις απολαύσεις του,την οικογένειά του και να τρέξει για το συνάνθρωπο.

Να τρέξει,να προλάβει να ριχτεί στη μάχη με τη φωτιά για να σώσει ζωές.Σταυρώνεται καθημερινά και δε λυγίζει, πέφτει στην πυρά με θάρρος αλλά υποστηρίζει την αλήθεια του,την πίστη του..

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι