You are currently browsing the tag archive for the ‘Διδώ Σωτηρίου’ tag.

τῆς Διδοῦς Σωτηρίου (ἀποσπάσματα)

(Ἡ ὑπόθεση τοῦ πρώτου αὐτοῦ μυθιστορήματος τῆς Διδοῦς Σωτηρίου ἀναφέρεται στά θύματα τῆς μικρασιατικῆς καταστροφῆς, τόν ξεριζωμό τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν καί τίς σκληρές δοκιμασίες πού ἀντιμετώπισαν οἱ πρόσφυγες κατά τήν ἐγκατάστασή τους στήν Ἑλλάδα).

Ἀρχίσαμε νὰ βαδίζουμε πιασμένοι ἀπ ᾽τὸ χέρι, κοντὰ ὁ ἕνας στὸν ἄλλον, χαμένοι, μουδιασμένοι, δισταχτικοί, σὰν νὰ ᾽ μαστε τυφλοὶ καὶ δὲν ξέρουμε ποὺ θὰ μᾶς φέρει τὸ κάθε βῆμα ποὺ ἀποτολμούσαμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ

Διδώ Σωτηρίου

Τό ἄλλο πρωί μᾶς ξυπνήσανε χλιμιντρίσματα καί καλπασμός ἀλόγων. Πεταχτήκαμε μεμιᾶς ὀρθοί κι ἀνοίξαμε τά μάτια μας.

Τό τούρκικο ἱππικό περνοῦσε καμαρωτό ἀπό τήν παραλία. Κανείς δέν ἔβγαλε τσιμουδιά. Καί τά μωρά κερώσανε. Μόνο μιά πολύ ψιλή παιδική φωνούλα ρώτηξε:

– Τί θά μᾶς κάνουνε οἱ Τούρκοι; Τί θά μᾶς κάνουνε;

Αὐτή ’ταν ὁλουνῶν ἡ ἀγωνία, μά κανείς δέν τήνε ξεστόμιζε. Ἀπό μερικά μπαλκόνια ξένων σπιτιῶν ἀκούστηκαν ἀδύναμα παλαμάκια καί «γιασασίν». Σάν τέλειωσε ἡ παρέλαση, ἔγινε νεκρική ἡσυχία. Ἡ δικιά μας μαούνα ἦταν ἡ τελευταία ἀπ’ τίς ἑξήντα καί βρισκότανε σιμά στήν ξηρά.

Σέ λίγο ἀκούστηκε τελάλης:

– Μπρέ ’σεῖς, τί λέει;

– Λέει, νά βγεῖ ὁ κόσμος καί νά πάει στίς δουλειές του δίχως νά φοβᾶται. Κανένας δέ θά κακοπάθει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι