You are currently browsing the tag archive for the ‘Γ. ΜΕΓΑ’ tag.

Δροσιὲς

Δροσιὲς καὶ μύρα φέρνει τ’ ἀγέρι, δροσοσταλίδες κυλοῦν στὴ φτέρι.
Κρούσταλλα, γῦρο νερά, ποὺ τρέχουν, κορνίζα πράσινη τὴν χλόη ἔχουν.

Δροσιὲς καὶ μύρα φέρνει τ’ ἀγέρι· σὰν τί νὰ λέγῃ, τάχα ποιός ξέρει;
Κάτι ἀκούω στὴν ἐξοχὴ νὰ ψιθυρίζῃ μιὰ προσευχή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Τὸ τραγούδι τοῦ ἥλιου

Ἥλιε μου, ἔβγα, ἥλιε μου,
ποὺ κάνεις τὸ χωράφι
καὶ γεμίζει ἀπὸ χρυσάφι.

Δῶσε μας, ἥλιε μου, ἥλιε μου,
τὸ ρόδο καὶ τ’ ἀγκάθι,
φέξε ὣς τοῦ γιαλοῦ τὰ βάθη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Ἡ Πατρίδα μας» Ἀνδρέας Καρκαβίτσας (Διασκευὴ)

Ἤμην δώδεκα ἐτῶν, ὅταν ἠσθένησα ἀπὸ βαρεῖαν ἀσθένειαν. Ἀφοῦ ἐθεραπεύθην, ὁ πατήρ μου μὲ ἔστειλεν εἰς ἓν χωρίον τῆς Χαλκιδικῆς, ὅπου ἔμενε μία θεία μου, διὰ νὰ ἀναλάβω.

Ἦτο Ἀπρίλιος. Ἐντύπωσιν μοῦ ἔκαμεν, ὅτι τὸ χωρίον εἶχε πολλὰς μορέας, περισσοτέρας ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα δένδρα

Τὴν πρωΐαν, ὅταν ἐξύπνησα, ἤκουσα τὴν θείαν μου νὰ λέγῃ:

-Πηγαίνετε τώρα νὰ μαζέψετε μουρόφυλλα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἄγγελος Βλάχος

Ἤλθε πάλιν ἄνοιξις,
ἦλθαν τὰ λουλούδια,
Πράσινα ἡ γῆ φορεῖ
καὶ ἀνθίζει τὸ κλαρὶ
καὶ παντοῦ χαρᾶς χοροὶ
καὶ χαρᾶς τραγούδια.

Ἔλειωσαν στὶς κορυφὲς
τῶν βουνῶν τὰ χιόνια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μιχ. Δ. Στασινόπουλος

ΧΕΙΜΩΝΙΑ
Στὸ χωριὸ μὲ τ’ ἄσπρα σπίτια ἦρθε ἡ χειμωνιά,

μαζευθῆκαν τὰ σπουργίτια καὶ ζητοῦν ζεστὴ γωνιά.

Ἔξω ἀπ’ τοῦ χωριοῦ τὰ σπίτια ἦρθε ἡ παγωνιά.

Τὰ κλαριὰ δὲν ἔχουν φύλλα, σπόρος πουθενά,

μέσ’ στό τζάκι ἀνάψαν ξύλα κι ἔξω τὸ πουλὶ πεινᾷ.

Τὰ κλαριὰ γυμνὰ ἀπὸ φύλλα, σπόρος πουθενά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γεώργιος Δροσίνης «Φευγᾶτα χελιδόνια»

Πρωτοβρόχι 

Τὸ καλοκαίρι ἔχει τὶς χάρες του·

ποιός τὶς ἀρνιέται, ποιός λέγει «ὄχι»;

Μὰ κάποιες χάρες ἔχει ξέχωρες

τοῦ Ἁϊ Δημητριοῦ τὸ πρωτοβρόχι.

***

Τὰ πεῦκα ἀπ’ τὴν βροχὴ δροσόλουστα

μοσκοβολοῦν σὰ θυμιατήρια.

Νερὸ γεμᾶτα τὰ χλωράγκαθα

γίνονται τῶν πουλιῶν ποτήρια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΛΑΜΠΕΙ1

Κωστῆς Παλαμᾶς

Ὁ κόσμος λάμπει τὴν ὥρα τούτη

σὰν ἕνα ἀστέρι σκορπᾷ ἕνα χέρι.

Βουνὰ καὶ κάμποι, χάδια καὶ πλούτη

δένδρα, νερὰ κι ἡ γῆ φορᾷ

γιορτάζουν πάλι, σὰ μιὰ πορφύρα.

καθὼς προβάλλει Ζωῆς πλημμύρα

τὸ καλοκαίρι, τὸ καλοκαίρι,

Θεοῦ χαρά!, Θεοῦ χαρά!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΕΛΙΑ

Εὐλογημένο νά ᾽ναι, ἐλιά, τὸ χῶμα, ποὺ σὲ τρέφει,

κι εὐλογημένο τὸ νερό, ποὺ πίνεις ἀπ’ τὰ νέφη,

κι εὐλογημένος τρεῖς φορὲς αὐτός, ποὺ σ’ ἔχει στείλει

γιὰ τὸ λυχνάρι τοῦ φτωχοῦ, γιὰ τ’ ἅγιου τὸ καντήλι.

.

Δὲν εἶσαι σὺ περήφανη σὰν τ ἄλλα καρποφόρα,

ποὺ βιαστικά, ἀνυπόμονα, δὲν βλέπουνε τὴν ὥρα

πότε μὲ τ’ ἀνθολούλουδα τοὺς κλώνους νὰ σκεπάσουν

καὶ μὲ μιὰ πρόσκαιρη ὀμορφιὰ τὰ μάτια νὰ ξυπάσουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΜΑΝΑ ΜΑΡΚΟΡΑΣ

Μάννα! Δὲν βρίσκεται
λέξι καμμία
νά ᾽χη στὸν ἦχό της
τόση ἁρμονία.
Σὰν ποιὸς νὰ σ’ ἄκουσε
μὲ στῆθος κρύο,
ὄνομα θεῖο;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ

Flower 3 emoticon (Flower emoticons)

«Πασχαλινὰ Διηγήματα» Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης

.

Εἶναι Μεγάλη Πέμπτη πρωΐ.

Μόλις ἐγύρισαν ἀπὸ τὴν ἐκκλησίαν, ὅπου ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ καπετὰν Κομνηνοῦ ἐκοινώνησαν. Ἡ καλὴ μητέρα ἀνασκουμπώνεται καὶ ἀρχίζει νὰ βάφῃ τὰ αὐγά.

Ἔπειτα ἔρχονται εἰς τὴν θύραν δύο – δύο τὰ παιδιὰ τοῦ χωρίου. Κρατοῦν ὑψηλὸν καλάμινον σταυρόν, στεφανωμένον μὲ τριαντάφυλλα, μὲ δενδρολίβανον καὶ μὲ πολύχρωμα ἀγριολούλουδα· ψάλλουν δὲ τὸ ᾆσμα:

Βλέπεις ἐκεῖνο τὸ βουνό, ποὺ φαίνεται ἀπὸ πέρα;

Ἐκεῖ σταυρῶσαν τὸ Χριστό, τῶν πάντων βασιλέα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι