You are currently browsing the tag archive for the ‘Γ. ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΥ’ tag.

ΤΟ ΚΤΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

1. ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ ΦΡΟΥΡΕΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

Ὄταν ἐκτίζετο ἡ ῾Αγία Σοφία, ἕνα Σάββατο, τὸ μεσημέρι,ὁ αὐτοκράτωρ ᾽Ιουστινιανὸς ἐκάλεσε τὸν πρωτομάστορα, τοὺς τεχνῖτες καὶ τοὺς ἐργάτες σὲ τραπέζι.

῾Ο πρωτομάστορας εἶχε ἕνα παιδὶ δεκατεσσάρων χρόνων,ποὺ τοῦ ἀνέθεσε νὰ φυλάῃ τὰ ἐργαλεῖά του ὅση ὥρα θα’ ἀπουσίαζε.

᾽Εκεῖ ποὺ ἐκάθητο τὸ παιδὶ κοντὰ στὰ ἐργαλεῖα, νά σου ξαφνικὰ καὶ τοῦ παρουσιάζεται ἓνας ἄρχοντας μὲ λαμπρὰ λευκὰ φορέματα καὶ μὲ πρόσωπο ποὺ ἄστραφτε σὰν ἥλιος.

Ἐφαίνετο σὰν ἀπεσταλμένος ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα κι ἔδειχνε πὼς ἦτο θυμωμένος.

– Γιατί οἱ τεχνῖτες ἄφησαν τὸ ἔργο τοῦ Θεοῦ κι ἐπῆγαν νὰ τρώγουν καὶ νὰ πίνουν; ἐρώτησε τὸ παιδὶ ὁ ἄγνωστος ἄρχοντας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:www.sakketosaggelos.gr

.

ΤΟΝ Μιαούλην βαρέως ἀσθενοῦντα ἐπεσκέφθη ὁ Βασιλεὺς Ὄθων.

Ὁ ψυχορραγῶν θαλασσομάχος ἀνακαθίσας ἐπὶ τῆς κλίνης εἶπε πρὸς τὸν Βασιλέα:

«Δὲν μοῦ μένουν πλέον εἰμὴ μόνον ὀλίγαι στιγμαὶ ζωῆς.

Βλέπω τὸν θάνατον ἔμπροσθέν μου, ἀλλὰ τὸν βλἑπω μὲ πλήρη ἀταραξίαν ψυχῆς καὶ ἀποχαιρετῶ τὸν κόσμον εὐχαριστημένος.

Ὅσα ἐπεθύμησα εἰς τὴν ζωήν μου τὰ ἀπέλαυσα.

Εἶδον τὴν πατρίδα ἐλευθερωμένην ἀπὸ τὴν δουλείαν καὶ τὴν βαρβαρότητα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝ ΤΗ, ΑΓΙΑ, ΣΟΦΙΑ, ΤΕΛΕΤΗ


῾Η πληκτικωτέρα* σκηνή, ἐξ ὅσων τὰ χρονικὰ τῆς ὀρθοδόξου ῾Ελλάδος μνημονεύουσιν, ἔλαβε χώραν ἐντὸς τοῦ τεμένους* τῆς Ἁγίας Σοφίας, ὀλίγας ὥρας πρὶν ἤ τὸ γένος τῶν Γραικῶν* παραδοθῆ εἰς τὸ τετρακοσιετὲς μαρτύριον.

Ὁ βασιλεὺς δυσελπιστῶν* ἤδη περὶ σωτηρίας, ὅμως αποφασισμένος νὰ κυρώσῃ μὲ το ἴδιον του αἷμα τὴν μέλλουσαν τῆς ελληνικῆς φυλῆς ἐξαγόρασιν*, ἀφοῦ περιῆλθε τὰς ἐπάλξεις καὶ τὰ φρούρια καὶ ἐβεβαιώθη, ὅτί πάντα εἶχον ἐν τάξει, εἰσέρχεται εἰς τὴν ἐκκλησίαν συνοδευόμενος ἀπὸ πολλοὺς στρατηγοὺς καὶ ἱερεῖς, καὶ ἀναρίθμητον πλῆθος λαοῦ, φωνάζοντος τὸ «Κύριε ἐλέησον!».

Ἦτο ὄρθρος τῆς Κυριακῆς 27ης Μαΐου 1453, ἡ ἀποφράς* ἡμέρα τῶν Ἁγίων Πάντων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Των Ὑψηλάντηδων τ’ ἀρχοντικό, στὸ Κισνόβι τῆς Ρωσίας, δεκάξη τοῦ Φλεβάρη 1821.

Γύρω στὸ τραπέζι, ἀπ’ τὰ πέντε ἀδέρφια οἱ τέσσερες, Ἀλέξανδρος, Δημήτρης, Νικόλας καὶ Γιώργης· κι ἀντικρύ τους οἱ δυὸ γραμματικοί, Λασσάνης καὶ Τυπάλδος,  γράφουν τὴν προκήρυξη. Ἡ ἀπόφαση πιὰ ἡ τρανὴ εἶναι παρμένη.

Μένει νὰ δοθῆ τὸ σύνθημα τοῦ ἀγώνα καὶ στὶς καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων τὸ σάλπισμα ν’ ἀντιλαλήση κι ἀπὸ  τὰ θεμέλια της νὰ σείση τὴν Τουρκιά.

Μέσα στὴν ἐπίσημη σιωπή, τοῦ Ἀλέξανδρου ἡ φωνὴ ἀργὴ καὶ γαλήνια χύνεται τριγύρω:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ο υμνος

Διονύσιος Σολωμός (8 Ἀπριλίου 1798 – 9 Φεβρουαρίου 1857) – Ὁ ἐθνικὸς ποιητὴς τῆς Ἑλλάδος

.

Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψη
τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψη,
ποὺ μὲ βία μετράει τὴ γῆ.

Ἀπ’ τὰ κόκκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερὰ
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὤ, χαῖρε, Ἐλευθεριά!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ


Ὁ Κολοκοτρώνης εἶχε φτάσει μὲ τὸ στρατό του τὸ Ζαράκοβα* μεσημέρι. Ἅμα φάγανε, πῆρε τοὺς ἀξιωματικούς του καὶ πῆγαν στὰ Τρίκορφα – μισὴ ὤρα ἀπὸ τὴν Τρίπολη κι ἀγνάντια* της. Τοὺς ἔδειξε μιὰ γραμμή, σκεπασμένη, που δὲν μποροῦσαν νὰ τὴ βλέπουν οἱ Τοῦρκοι ἀπὸ τὴν πολιτεία:

– Νά, ἐδῶ θὰ πᾶτε νὰ φέρετε τὰ παλληκάρια σας, νὰ φτιάξετε ταμπούρια*.

Ἔφεραν τὸ στρατό· ἄρχισαν τὸ ἔργο μὲ ζῆλο μεγάλο.

Ὁ Κολοκοτρώνης φώναξε ὕστερα τὸν ὑπασπιστή του:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΠΡΩΤΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ1


ΕΙΣ τὸ ταπεινὸν χωῥίον Πιάδα, παρὰ τὴν ἀρχαίαν Ἐπίδαυρον, ἔγινεν ἡ πρώτη Ἐθνικὴ Συνέλευσις τῶν Ἑλλήνων.

Αἰ ἐργασίαι της ἤρχισαν τὴν 20ὴν Δεκεμβρίου 1821. Ἀπὸ ὅλην τὴν ἐπαναστατημένην Ἑλλάδα εἶχον ἔλθει ἀντιπρόσωποι, οἱ ὁποῖοι ἐλέγοντο «παραστάται».

Ἡ συνάθροισις αὐτὴ τόσων ἐκλεκτῶν πατριωτῶν ἀπὸ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, πρώτην φορὰν μετὰ τόσους αἰῶνας
δουλείας, ἐπροκάλει βαθὺ αἴσθημα συγκινήσεως.

Δάκρυα χαρᾶς ἔρρεον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν πάντων, ἀντηλλάσσοντο δὲ χαρμόσυνοι ἀσπασμοὶ ὅπως κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Ἀναστάσεως.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η μητέρα και το παιδί

Θυμοῦμαι συχνὰ τὶς φροντίδες τῆς μανούλας μου στὰ παιδικά μου χρόνια. Σὰν ἀπόκανα πιὰ στὰ παιχνίδια, μαζευόμουν στὸ σπίτι, ἀνέβαινα στὴν ψηλή μου καρέκλα, κοντὰ στὸ τραπέζι καὶ ξεκουραζόμουν. Ἀκίνητος, ἥσυχος,ἄκουα τὴ μελωδικὴ φωνὴ τῆς μάνας μου, τὴ φωνὴ τὴν ἀξέχαστη.

Σιγὰ σιγὰ ἀπὸ τὴν κούραση τὰ μάτια μου ἔκλειναν.

Γλιστροῦσα ἥσυχα-ἥσυχα στὸ πάτωμα, πήγαινα σὲ μιὰ πολυθρόνα καὶ ξαπλωνόμουν ἀναπαυτικά.

– Κοιμᾶσαι, μικρό μου; μοῦ ἔλεγε ἡ μητέρα μου. Πήγαινε, χρυσό μου, στὸ κρεβατάκι σου νὰ κοιμηθῆς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΕ ΜΟΥ

Από το παλιό αναγνωστικό της Ε’ τάξης του δημοτικού 

῞Οταν τριγῦρο βλέπω τῆς φύσεως τὰ κάλλη,
τὸν ἥλιο, τὴ σελήνη, τ’ ἄστρα
τὰ φωτεινά,
τὴ θάλασσα, π’ ἀφρίζει κι ἁπλώνεται μεγάλη,
τοὺς ποταμούς, τὰ δένδρα, τοὺς κάμπους, τὰ βουνὰ
καὶ τ’ ἄνθη, ποὺ στολίζουν ἀγροὺς καὶ μονοπάτια,
Σ’ εὐχαριστῶ, Θεέ μου, ποὺ μοῦ ᾽δωκες τὰ μάτια.

***

Κι ὅταν ἀκούω τὸ φλοῖσβο στὴν ἥσυχη ἀμμουδιὰ
κι ὅταν ἀκούω στὸ δάσος τὸ ζηλεμμένο ἀηδόνι
κι ὃταν ἀκούω τ’ ἀγέρι στοῦ δέντρου τὰ κλαδιὰ
κι ὅταν ἀκούω ἀκόμη τοὺς στεναγμοὺς τοῦ γκιώνη
καὶ τὴ φωνὴ τοῦ γρύλλου στὴ σκοτεινὴ νυχτιά,
Σ’ εὐχαριστῶ, Θεέ μου, ποὺ
  μοῦ δωκες τ’ αὐτιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Εικόνα από:www.osiaefxi.com

Περιοδικὸν «Διάπλασις», 1911 Γρηγ. Ξενόπουλος

Μὲ ἰδιαιτέραν βέβαια εὐχαρίστησιν θ’ ἀκούετε, ὅσοι συχνάζετε κατ᾽ αὐτὰς εἰς τὴν ἐκκλησίαν, τὸ ὡραῖον ἐκεῖνο τροπάριον, τὸ ὁποῖον ψάλλεται εἰς τὴν ἀκολουθίαν τοῦ Ὄρθρου κατὰ τὴν περίοδον τοῦ Πάσχα:

Mαγδαληνὴ Μαρία προσέδραμε τῷ τάφῳ καὶ τὸν Χριστὸν ἰδοῦσα, ὡς κηπουρὸν ἠρώτα:

«Κύριε, εἰ Σὺ ἐβάστασας αὐτόν,

εἰπέ μοι, ποῦ ἔθηκας αὐτόν,

κἀγὼ αὐτὸν ἀρῶ».

Καὶ παρ’ αὐτοῦ ἀκούει:

«Μαρία, μή μου ἅπτου!»

Ἐνθυμοῦμαι ἀκόμη τὴν ἐντύπωσιν, ποὺ μοῦ ἔκαμνεν, ὅταν ἤμουν παιδί. Τὸ ἄκουα συνήθως εἰς ἓν ἐξοχικὸν ὲκκλησάκι τῆς πατρίδος μου, ὅπου τὰς Κυριακὰς τῆς ἀνοίξεως, λίαν πρωί, ὅπως αἱ Μυροφόροι, ἐπήγαινα μὲ τὸν πατέρα μου. Ὁ ψάλτης εἶχε γλυκυτάτην φωνὴν ὑψιφώνου, καὶ εὶς τὸ τροπάριον αὐτὸ ἐξήντλει ὅλην του τὴν τέχνην, τὴν προσπάθειαν καὶ τὴν τρυφερότητα. ᾽Ημπορῶ μάλιστα νὰ εἴπω, ὅτι ψάλλω παρίστανεν, ὅπως οἱ μεγάλοι καλλιτέχναι τοῦ ᾄσματος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι