You are currently browsing the tag archive for the ‘Γ. ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ’ tag.

Ὁ Κωνσταντῖνος ἐκάλεσεν ἀμέσως τοὺς καλυτέρους τεχνίτας, ποὺ ἠμποροῦσε νὰ εὕρῃ εἰς τὸ στρατόπεδον, παρέστησε πῶς ἦτο τὸ ὅραμα καὶ διέταξε νὰ τὸ κατασκευάσουν μὲ χρυσὸν καὶ πολυτίμους λίθους.

Τὸ πρῶτον τοῦτο λάβαρον, τὸ ὁποῖον εἶδεν ὁ ἱστοριογράφος ἐπίσκοπος Εὐσέβιος, ἦτο χρυσοῦν δόρυ, ἔχον είς τὴν κορυφὴν ἐπίσης χρυσοῦν στέφανον, φέροντα τὰ δύο στοιχεῖα Χ καὶ Ρ, δηλαδὴ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b7%cf%83-%ce%b4%ce%b5-%cf%86%ce%b5%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%b9

Η ἐπανάσταση τοῦ 1821 εἶχεν ἀρχίσει. Τὴ μέρα τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων φίλοι τοῦ Πατριάρχη κι ἐπίσημα πρόσωπα τὸν παρακαλοῦσαν,νὰ φύγη, νὰ σωθῆ.

Ἡ Ὀθωμανικὴ Κυβέρνηση μεταχειριζόταν τὰ πιὸ σκληρὰ μέσα καὶ ὁ καθένας μποροῦσε νὰ μαντέψη τί θὰ γινόταν. Παρακαλοῦσαν λοιπὸν τὸν Πατριάρχη νὰ φύγη κι ἐξασφάλισαν καὶ τὰ μέσα τῆς φυγῆς του.

―Μὴ μὲ παρακινῆτε νὰ φύγω, εἶπε ὁ Γρηγόριος στοὺς φίλους του. Μὴ θέλετε νὰ σωθῶ· ἡ ὥρα τῆς φυγῆς μου θὰ ἦταν ὥρα σφαγῆς γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη καί τὴν ἄλλη Χριστιανοσύνη. Ὡραῖο πρᾶγμα ζητᾶτε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Τραγούδια τοῦ σπιτιοῦ» 1901 Γεώργιος Στρατήγης

Σύ, τῆς καρδιᾶς κρυφὸ μαργαριτάρι

καὶ τῆς ζωῆς σεμνὸ προσκυνητάρι,

ὅπου ἔχτισεν ὁ ἄνθρωπος στὴ γῆ,

ὅταν σὲ αὐτὴ τὴν ἔρμη ἦλθε πλάση,

ἀντὶ γιὰ τὴν Ἐδὲμ ποὺ εἶχε χάσει,

τὴ θεϊκὴ νὰ μαλακώση ὀργή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περιοδικὸ «Παιδικὸς κόσμος» 1948 Ἄγγ. Σημηριώτης

.

Ἡ Ἑλλάδα εἶναι πατρίδα μας, Ἡλιόχαρ’ ἡλιογέννητη,

ξακουσμένη στὸν κόσμο· δὲν τὴ δέρνουν οἱ μπόρες,

θυμάρι βγάζ’ ἡ πέτρα της Γύρω της κι ἂν ὀργιάζουνται.

τὰ περιβόλια της δυόσμο. τὴ χαϊδεύουν οἱ ὧρες.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ2

.

Δεκέμβριος. Τὰ σπίτια ἔβαλαν τὰ χαλιά τους, στὰ παράθυρα μπῆκαν βαριὲς οἱ κουρτίνες. ᾽Εδῶ κι ἐκεῖ, ὅπου ὁ προβλεπτικὸς σπιτονοικοκύρης εἶχε φροντίσει γιὰ ξύλα, ἄναψε ἡ φωτιά, ἀλλοῦ μὲ δυὸ κάρβουνα ἢ πυρήνα ἑτοιμάστηκε τὸ μαγκάλι.

Τὸ βράδυ γέρνουν ἑρμητικὰ τὰ παραθυρόφυλλα, κλείνουν τὰ τζάμια, τὰ κρεβάτια ὁπλίζονται καὶ μὲ μιὰ ἀκόμη κουβέρτα, μπαίνει τὸ πάπλωμα καί, καμιὰ φορά, πέφτει ἐφεδρεία καὶ τὸ παλτό.

Στοὺς δοόμους τὸ βῆμα εἶναι ταχύ, ὁ γιακὰς τοῦ παλτοῦ σηκωμένος, ἡ μυτίτσα τῆς μικρῆς, ποὺ εἶναι ἀνεβασμένη στὸ τράμ, κατακόκκινη. Ὁ ἐπαίτης, ποὺ στέκεται στὴ γωνιὰ τοῦ μεγάλου δρόμου, ἔφερε τὰ χειμερινά του. ῞Εναν μποξά.

Τώρα στὶς ὁμιλίες τοῦ πολέμου μπῆκε, στερεότυπο, καὶ τὸ κρύο:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι