You are currently browsing the tag archive for the ‘ΒΑΣΙΛ. Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ’ tag.

Ὁ χειμῶνας

Ὁ χειμῶνας ἧλθε πάλι κι ὅλοι γύρω στὸ μαγκάλι ἔχουν μαζεὑτῆ.
Ρίχτε κάστανα στὴ θράκα, παραμύθια ἡ γιαγιάκα θἄρθῃ, νὰ μᾶς ᾽πῆ.

Ἔξω πέφτει τὸ χαλάζι καὶ τὴ θύρα μας τραντάζει τώρα ὁ Βοριᾶς.
Μέσ’ τὴν κρύα ἀνατριχίλα σκορπισθήκανε τὰ φύλλα τῆς κληματαριᾶς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χάρης Σακελλαρίου

Στο Συννεφάκι

Καλό μου συννεφάκι
σταμάτα και λιγάκι!
Μας έκανες παπιά,
μη βρέχεις άλλο πια!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἡ βροχούλα.

Τίκ! τάκ! στὸ πλακόστρωτο. Τίκ! τάκ! ἐπάνω στὰ κεραμίδια. Εἶναι ἡ βροχούλα, ποὺ πέφτει σιγανή, τραγουδιστή. Πολλὲς σταλαγματιὲς κτυποῦν τὸ παράθυρο, ποὺ εἶναι ἡ Φωτούλα.

– Ἤλθαμε, Φωτούλα, νὰ σὲ χαιρετίσωμε. Πᾶνε πιὰ οἱ ζέστες τοῦ καλοκαιριοῦ. Ἔφθασε τὸ φθινόπωρο. Θὰ φυσᾷ ἀέρας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γεώργιος Βιζυηνός

Γιατί προσεύχομαι

Ἄν ἤμουν φτερωτὸ πουλί,
μὲ τὴ λαλιὰ τὴν πιὸ καλὴ
τὸ Σύμπαν θὰ ξυπνοῦσα.
Ἄν ἤμουνα μιὰ λουλουδιά,
τὴν πιὸ γλυκειά μου μυρωδιὰ
στὸ Σύμπαν θὰ σκορποῦσα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἄγγελος Βλάχος

Ὀ Μάιος.

Ὁ Μάιος μᾶς ἔφθασε, ἐμπρός, βῆμα ταχύ,
νὰ τὸν προϋπαντήσωμε, παιδιά, στὴν ἐξοχή.

Δῶρα στὰ χέρια του πολλὰ και ὄμορφα κρατεῖ
καὶ τὰ μοιράζει γελαστὸς σὲ ὅποιον τοῦ ζητεῖ.

Φέρνει τραγούδια καὶ χαρές, λουλούδια καὶ δροσιὰ
καὶ μυρωδάτη φόρεσε ὡραία φορεσιά…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τὰ παιδιὰ στὸ διπλανὸ δωμάτιο ἐσχεδίασαν τὸ Σπήλαιο καὶ τὴ Φάτνη. Μέσα ἐτοποθέτησαν μιὰ μεγάλη καὶ ὡραία εἰκόνα μὲ τὴν Γέννησι τοῦ Χριστοῦ.

Ὅλα ἔλαβον μέρος στὴ Χριστουγεννιάτικη αὐτὴ ἑορτή, γιὰ νὰ εὐχαριστήσουν τὸν παππού. Τὸ Σπήλαιο ἐφωτιζόταν μὲ ἀναμμένα κεράκια. Ἔχυναν τέτοιο φῶς, ποὺ ἐνόμιζε κανένας, πὼς εὑρίσκεται σὲ σπήλαιο ἀληθινό.

Ὁ παπποὺς κοιτάζει καὶ δὲν μπορεῖ νὰ κρατήσῃ τὴν συγκίνησί του. Σηκώνει τὸ χέρι καὶ κάνει τὸν σταυρό του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἰωσὴφ Κυπριανὸς

Ψιχαλίζει! ψιχαλίζει στὴ μικρή μας τὴν αὐλή…

Τὸ φθινόπωρο ἀρχίζει, τ’ ἀγαπῶ πολύ, πολύ.

Τό ᾽χω μέσα στὴν καρδιά μου καὶ πετάω ἀπ’ τὴ χαρά,

νὰ μαζεύω στὴν ποδιά μου φύλλα κίτρινα, ξερά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εἶναι πρωΐ. Ὁ Θανασάκης κοιμᾶται ακόμα. ῾Η μητερούλα τὸν σκουντᾷ ἁπαλά.

– Ξύπνα, τοῦ λέγει, παιδάκι μου.Σήμερα τὸ σχολεῖο ἀνοίγει. Πρέπει νὰ ἑτοιμασθῇς, γιὰ νὰ πᾶμε.

Ὁ Θανασάκης ἐξυπνᾷ. Βλέπει τὴν μητερούλα του καὶ χαμογελᾷ. Ἔπειτα σηκώνεται καὶ ἑτοιμάζεται.

Σὲ λίγο εὑρίσκετᾳι ἐμπρὸς στὸ εἰκόνισμα. Κάνει τὴν προσευχή του:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἁπὸ ἡμέρες ἑτοιμάζεται τὸ σχολεῖο γιὰ τὴν Ἐθνικὴ Ἑορτή. Πολλὰ παιδιὰ ἐργάζονται καὶ κατασκευάζουν σημαῖες. Ἄλλα ψαλιδίζουν τὸ χαρτόνι καὶ φτειάνουν γράμματα γιὰ τὶς ἐπιγραφές. Ἄλλα πλέκουν στεφάνια.

Ἡ Τασία θὰ φτειάσῃ τὸ φωτοστέφανο γιὰ τὴν Παναγία. Αὐτὸν θὰ τὸν φορέσῃ ἡ Θυμιούλα. Αὐτὴ θὰ παραστήσῃ τὴν Παναγία. Εἶναι τὸ πιὸ φρόνιμο καὶ ταπεινὸ κορίτσι. Ὅλο τὸ σχολεῖο τὴν ἀγαπᾷ..

– Παιδιά! ἡ ἑορτή μας πρέπει νὰ ἐπιτύχῃ, λέγει ὁ δάσκαλος. Θὰ προσκαλέσῶμε καὶ κόσμο. Νὰ προσέξωμε νὰ μὴν παραλείψωμε τίποτε. Νὰ μὴ ντροπιασθοῦμε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στέλιος Σπεράντσας

Τραγούδι θαλασσινό.

Στὸν οὐρανὸ φεγγάρι κι ἡ θάλασσα γυαλί.

Κι ἡ βάρκα μας μὲ χάρι τὴν ἀμμουδιὰ φιλεῖ.

Παιδιά, πηδᾶτε μέσα, καιρὸς γιὰ γλέντι πιά!

Γιὰ μόλα καὶ γιὰ λέσα, νὰ πᾶμε μὲ κουπιά.

Φύσα δροσᾶτο ἀγέρι, ν’ ἀνοίξω με πανὶ

κι’ ἡ θάλασσα μᾶς ξέρει, νεράιδα γαλανή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι