You are currently browsing the tag archive for the ‘Βήματα’ tag.


π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός 

«Αὐτοῦ γάρ ἐσμέν ποίημα, κτισθέντες έν Χριστῶ Ἰησοῦ ἐπί ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεός, ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν” (Ἐφεσ. 2, 10)

“Είμαστε δημιουργήματα του Θεού, ο οποίος διά του Ιησού Χριστού μάς έκανε καινούργιους ανθρώπους, για να μπορούμε να κάνουμε καλά έργα, που τα προετοίμασε ο Θεός για να είναι μ᾽ αυτά γεμάτη η ζωή μας”

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Δεν είναι τυχαία η επιμονή της Εκκλησίας μας στο να επιλέγει να διαβάζονται περικοπές από το Ευαγγέλιο που αναφέρονται στη διδασκαλία του Χριστού σε σχέση με τον πλούτο και το χρήμα. 

 Ο Κύριός μας δεν σκεφτόταν χρησιμοθηρικά. Δεν απευθυνόταν μόνο σ’  αυτούς που είχε απέναντί του, οι οποίοι, το πιο πιθανόν, ήταν φτωχοί, αλλά στόχευε να δείξει ποιος είναι ο δρόμος της Βασιλείας του Θεού και ποια τα εμπόδια σ’ αυτόν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ένας από τους λόγους διαζυγίου, παλαιότερα  και σήμερα, είναι η «ασυμφωνία χαρακτήρων» μεταξύ του ζευγαριού. Η σχέση βαδίζει προς μία ανεπιστρεπτί φθορά όταν ο καθένας σύζυγος συνειδητοποιεί  ότι ο χαρακτήρας του, οι απαιτήσεις του, οι ιδέες του δεν μπορούσαν να ταυτιστούν με τον χαρακτήρα και τις θέσεις του άλλου.

Οι άνθρωποι, παίρνοντας ως δεδομένο ότι μία σχέση για να οδηγήσει στη ευτυχία, προϋποθέτει την ταύτιση των χαρακτήρων, δυσκολεύονται όταν διαπιστώνουν ότι αυτό που ζητούν είναι ουτοπικό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Σημάδι των καιρών μας η απαισιοδοξία. Ένας φόβος ότι δεν υπάρχει καλή προοπτική για την ζωή μας, ότι δεν θα τα καταφέρουμε, μία απραξία διότι δεν μπορούμε να πετύχουμε αυτά που θέλουμε και καλύτερα να μην δοκιμάσουμε.

Αυτή η στάση ζωής χαρακτηρίζει πολλούς νέους. Κάποιοι που ετοιμάζονται για τις πανελλαδικές εξετάσεις, έχουν προεξοφλήσει ή την αποτυχία τους ή την δυσκολία να βρούνε εργασία στο μέλλον όποια σχολή κι αν διαλέξουν, με αποτέλεσμα να μην θέλουν να καταβάλουν τον απαιτούμενο κόπο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Όταν έρχεται ένα παιδί στον κόσμο, ιδίως όταν είναι το πρώτο, οι γονείς περνούν κρίση ταυτότητας. Δεν είναι μόνο η επιλόχειος κατάθλιψη της γυναίκας. Και ο άντρας συνειδητοποιεί, εκτός από την ανάγκη να αναλάβει την ευθύνη της πατρότητας, ότι έδωσε ζωή σε μία νέα γενιά, ότι έχει διάδοχο, αγόρι ή κορίτσι δεν έχει σημασία, και επομένως ο ίδιος έχει μπει στην τροχιά της φθοράς, ότι ο θάνατος δεν είναι ένα τόσο ξένο και μακρινό γεγονός, ότι η ύπαρξη αποκτά άγχος που πριν δεν υπήρχε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«΄Εγώ γάρ διά νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω» (Γαλ. 2, 19)

«Κι αληθινά, με κριτήριο τον νόμο, έχω πεθάνει για την θρησκεία του νόμου, για να βρω την ζωή κοντά στον Θεό»

Η πίστη μας προϋποθέτει μία συνεχή εναλλαγή ανάμεσα στον θάνατο και την ζωή. Γι’ αυτό και συνεχώς η Εκκλησία θέτει ενώπιόν μας το σημείο του Σταυρού. Πάνω στον Σταυρό, μαζί με τον Χριστό, πέθανε η ισχύς του θανάτου, η ισχύς της αμαρτίας, της αποκοπής δηλαδή του ανθρώπινου γένους από τον Θεό και το δικαίωμα της αυτοθέωσης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Ο Χριστός έγινε άνθρωπος για να ανέβει στο Σταυρό. Το είπε ο Ίδιος τις παραμονές του πάθους Του. Προσευχόμενος στον Πατέρα Του λέει: «Πάτερ, σώσόν με εκ της ώρας ταύτης . αλλά δια τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην» (Ιωάν. 12, 27). Ήρθε στον κόσμο για να περάσει την ώρα της οδύνης. Αυτή η ώρα όμως ήταν ταυτόχρονα και ώρα δόξας.

Γι’ αυτό και ο Χριστός λέει: «Πάτερ, δόξασόν σου το όνομα». Και έρχεται η φωνή από τον ουρανό: «Και εδόξασα και πάλιν δοξάσω» (Ιωάν. 12, 28). Ο Σταυρός του Κυρίου ήταν λοιπόν ο σκοπός της παρουσίας του Χριστού στον κόσμο, η γεύση της οδύνης ήταν το αποκορύφωμα της αγάπης Του προς τους ανθρώπους, και στον Σταυρό πάνω δοξάστηκε το όνομα του Θεού Πατρός.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Το εκκλησιαστικό έτος κλείνει στις 31 Αυγούστου κάθε χρόνο με την εορτή της καταθέσεως της Τιμίας ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου στο ναό των Χαλκοπρατείων στην Κωνσταντινούπολη.

Είναι γνωστή στην Εκκλησία η παράδοση που αναφέρει ότι η Υπεραγία Θεοτόκος, καθώς το σώμα της μεθίστατο στον ουρανό έδωσε στον Απόστολο Θωμά την ζώνη της και εκείνος τη άφησε στις δύο φτωχές Εβραίες που είχαν υπηρετήσει την Παναγία και που είχαν λάβει από τη Μητέρα του Θεού ως ευλογία τις εσθήτες της. Η μία εσθήτα υφαρπάσθη από δύο αξιωματούχους του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Λέοντος Α’ και κατετέθη στο ναό των Βλαχερνών. Η ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου κατά άλλους μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη στα χρόνια του αυτοκράτορα Αρκαδίου (395-408) και κατά άλλους στην βασιλεία του Ιουστινιανού (περί το 530).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός

«Καί ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τό πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος» Ματθ. 14, 32) «Και μόλις ανέβηκαν στο καΐκι κόπασε ο άνεμος».

Οι άνθρωποι βλέπουμε τον χρόνο στην προοπτική της αμεσότητας, του «εδώ και τώρα». Η επιθυμία μας, ο λογισμός μας,  ο στόχος μας πρέπει να εκπληρωθεί άμεσα,για να μην καθυστερήσει η ευχαρίστηση. Ό,τι παρατείνεται, ό,τι δεν εκπληρώνεται σύντομα, ό,τι αντιμετωπίζει εμπόδια μας κάνει ή να φοβόμαστε ή να απογοητευόμαστε. Φοβόμαστε την ήττα, την αδυναμία, την αποτυχία που παίρνουν την μορφή του θανάτου. Απογοητευόμαστε ότι δεν είμαστε ικανοί να οργανωθούμε, να πετύχουμε, να ξελογιάσουμε, να γίνουμε αποδεκτοί, να κάνουμε τις σωστές επιλογές στα πρόσωπα που επιλέγουμε σε κάθε δοκιμασία της ζωής μας. Ο φόβος φέρνει κριτική και απόρριψη. Η απελπισία φέρνει αυτο-απαξίωση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός 

«Ἐγένετο δέ ἐν τῷ λέγειν αὐτόν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνή φωνήν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ . μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καί μαστοί οὕς ἐθήλασας. Αὐτός δέ εἶπε . μενοῦν γε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί φυλάσσοντες αὐτόν» (Λουκ. 11, 27-28)

«Ενώ έλεγε αυτά ο Ιησούς, κάποια γυναίκα από το πλήθος έβγαλε μια δυνατή φωνή και του είπε: ‘χαρά στην μάνα που σε γέννησε και σε θήλασε’. Κι εκείνος είπε: ‘πιο πολύ χαρά σ’ εκείνους που ακούν τον λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουν!’».

Μία από τις μεγαλύτερες χαρές του ανθρώπου είναι να βλέπει τα παιδιά του να προοδεύουν! Να νιώθει ότι το δημιούργημα των σπλάχνων του, ο νέος που φέρει χαρακτηριστικά του μεγαλύτερου όχι μόνο είναι άξιος των όσων έλαβε, αλλά και προχωρά στην ζωή του υπερβαίνοντας τους γεννήτορές του. Όταν μάλιστα αυτή η αναγνώριση έρχεται και από τους άλλους ανθρώπους, η χαρά γίνεται απερίγραπτη!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι