You are currently browsing the tag archive for the ‘Έλαφος’ tag.

Διάβασα κάπου:

Μιά φορά κι ἕναν καιρό ὑπῆρχε ἕνα νησί στό ὁποῖο ζοῦσαν ὅλα τά συναισθήματα. Ἐκεῖ ζοῦσαν ἡ Εὐτυχία, ἡ Λύπη, ἡ Γνώση, ἡ Ἀγάπη καί ὅλα τά ἄλλα συναισθήματα.

Μιά μέρα ἔμαθαν ὅτι τό νησί τους θά βούλιαζε καί ἔτσι ὅλοι ἐπισκεύασαν τίς βάρκες τους καί ἄρχισαν νά φεύγουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ὁ ἱερός Χρυσόστομος δέν ἑρμηνεύει μόνο τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, κρατώντας τό ἀκροατήριό του σέ μιά ἀπόστασι. Ἀγωνιᾶ γιά αὐτό, νοιάζεται γιά τήν πνευματική του προκοπή.

Γι’ αὐτό καί μέ ἁπλότητα καί ἀμεσότητα ἀπευθύνεται στούς πιστούς, προσπαθώντας νά ἑλκύση τό ἐνδιαφέρον τους πρός τά πνευματικά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Κύριε,

Χρονιάρες μέρες, ἀλλά ἐγώ πάλι τόν πόνο μου σκύβω μπροστά Σου γιά νά πῶ. Πονῶ, Κύριε.

Κι ὅταν ὁ πόνος εἶναι δικός μου, στό σῶμα ἤ στήν ψυχή, δέν μέ πονάει τόσο. Τόν μετράω, τόν ζυγίζω, γυμνάζω τούς ὤμους, ὑπολογίζω τίς ἀντοχές… καί τόν σηκώνω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Σπύρου Μελᾶ

Ὅταν τό δῇς μπροστά σου ἀδύνατο, ζαρωμένο, ἀξύριστο, συφοριασμένο, ζαλωμένο τό σάκκο νά πηγαίνῃ μονοπάτια καί κουτσαίνοντας, δέ δίνεις οὔτε μιά δεκάρα:

― Αὐτός εἶναι ὁ ἥρωας;

― Ἔ, λοιπόν, ναί… αὐτός εἶναι!

Ὅλοι οἱ ξένοι ἔχουν τήν αὐτή ἔκπληξι στήν πρώτη ἐπαφή: «Ἐμένα, κύρ Φράγκο –σάν νά τούς λέῃ ἄφωνο τό στρατιωτάκι– δέν μπορεῖς νά μ’ ἐξηγήσῃς εὔκολα… Εἶμαι μεγάλο θέμα μελέτης».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Ἄφετε τά παιδία…». Παράκλησις καί ἐπιταγή τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στούς γονεῖς. Ἀφῆστε τα νά ’ρθοῦν κοντά μου.

Μήν βάζετε ἐμπόδιο τό χῶμα ἀνάμεσά μας. Κοντά μου θά βροῦν τόν ἀληθινό πλοῦτο.

Ἀφῆστε τα, μήν βάζετε ἐμπόδιο τήν μόρφωσι στό χτίσιμο τοῦ χαρακτῆρος τους. Κοντά μου θά βροῦν τήν ἀληθινή σοφία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κάποτε ὁ Θεός, κάλεσε ἕναν ἄγγελό Του καί τόν ἔστειλε κάτω στήν γῆ, ζητώντας του νά φέρη ὅ,τι πολυτιμότερο ὑπάρχει ἐκεῖ.

Φτερούγισε ὁ ἄγγελος κάτω στήν γῆ καί ἐκεῖ πού περπατοῦσε βλέπει μιά ἀπέραντη πεδιάδα. Ἦταν ἄνθρωποι πληγωμένοι, τραυματισμένοι, νεκροί. Τό αἷμα εἶχε ποτίσει τήν πεδιάδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Χωρίς ἀμφιβολία, τό θλιβερώτερο γεγονός τῆς ἱστορίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Τούρκους.

Ἡ ἀποφράς ἡμέρα τῆς 29ης Μαΐου τοῦ 1453 δέν σήμανε ἁπλῶς τήν πτῶσι μιᾶς πόλεως, ἀλλά τήν κατάλυσι τῆς δοξασμένης χιλιόχρονης Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Όσος Ηλίας ο Έκδικος

Σ’ εκείνον που επιδιώκει την άνεση, στερεύουν τα δάκρυα. Αναβλύζουν σ’ εκείνον που αγάπησε το στενό δρόμο.

* * *

Αν τα λόγια της προσευχής δεν εισχωρούν στο βάθος της ψυχής, δεν θα αφεθούν τα δάκρυα να ξεχυθούν στην επιφάνεια του προσώπου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κύριε,

Τώρα πού φτάνει στό τέλος της ἡ ἀποψινή μου ἐπικοινωνία μαζί Σου, κι ἀφοῦ Σοῦ εἶπα ὅ,τι μέ βάραινε, ὅ,τι μέ πονοῦσε, τώρα, Κύριε, νιώθω τήν ἀνάγκη νά πῶ τό ταπεινό μου εὐχαριστῶ.

Εὐχαριστῶ πού μοῦ ἐπιτρέπεις νά Σοῦ μιλῶ.

Εὐχαριστῶ πού δέν μέ ἀποστρέφεσαι…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στήν μυθολογία τῆς ἀρχαιότητος γίνεται λόγος γιά τόν Ἐπιμηθέα, ὁ ὁποῖος κατώρθωσε σέ ἕνα ἑπτασφράγιστο πιθάρι νά ἐγκλωβίση ὅλα τά δεινά τοῦ κόσμου καί ἔδωσε αὐστηρή ἐντολή κανείς νά μήν ἀνοίξη τό πιθάρι.

Ὅμως ἡ Πανδώρα, γεμάτη περιέργεια, τόλμησε νά ἀνοίξη τό κουτί, ὥστε νά ἐξέλθουν ὅλα τά κακά τοῦ κόσμου. Κατώρθωσε, βεβαίως, πάλι νά τό κλείση, ἀλλά νά φυλακίση μέσα μόνον τήν ἐλπίδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι