You are currently browsing the tag archive for the ‘Άλωση της Πόλης’ tag.

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ0

(Το παραδοσιακό αυτό τραγούδι – θρήνο, ερμηνεύει συγκλονιστικά ο Χρόνης Αηδονίδης)

Γιατί πουλίμ δεν κελαηδείς,

πως κελαηδούσες πρώτα; 

Αχ πως μπορώ να κελαηδώ

πως κελαηδούσα πρώτα;

Με κόψαν τα φτερούδια μου,

με πήραν τη λαλιά μου,

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ 14534

«Ήταν χαράματα. Δίπλα του μαχόταν ο Ιουστινιάνης. Ο Κωνσταντίνος φώναζε: «Ας πεθάνουμε για την πίστη και για την πατρίδα! Αδελφοί, η νίκη είναι δική μας! Ο Θεός πολεμάει μαζί μας!»

Κι όταν ακούστηκε η απαίσια κραυγή: « -Την πήρανε την Πόλη! -Την πήρανε την Πόλη!» ο Κωνσταντίνος ξεπέζεψε από το λαβωμένο άλογό του και προχώρησε να σταθεί κοντά στους στρατιώτες.

Κι ήταν εκείνη την ώρα η ανακάτωση φοβερή, γιατί οι τούρκοι είχαν πηδήσει τα τείχη, κι είχαν βρει πόρτα ανοιχτή κι είχαν ξεχυθεί από παντού, και οι δικοί μας είχαν έρθει στα χέρια με τους τούρκους.

Μέσα στη φονική μέθη της μάχης, ο Κωνσταντίνος είδε πως ήταν κυκλωμένος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἁλεξάνδρα Παπαδοπούλου

(Στὶς 20 Ἀπριλίου τοῦ 1453, τέσσερα πλοῖα μὲ ἐπικεφαλῆς ἕνα βασιλικὸ σκάφος, ἐπιστρέφουν στὴν πολιορκημένη βασιλεύουσα, φορτωμένα ἐφόδια ἀπὸ διάφορες χριστιανικὲς χῶρες. ῾Ο Μωάμεθ διατάσσει τότε τὸ στόλο του νὰ συλλάβη ἢ νὰ βυθίση τὰ πλοῖα, ποὺ τόλμησαν νὰ παραβιάσουν τὸν ἀποκλεισμὸ τῆς πρωτεύουσας. Κυβερνήτης τοῦ βασιλικοῦ σκάφους, ἦταν ὁ γενναῖος Φλαντανελάς).

῾Η γριὰ τυφλή. Στὰ τείχη ἔφεραν μὲ εὐλάβεια τὶς ἅγιες εἰκόνες· καὶ μιὰ γριὰ τυφλή, ἀκολουθώντας μὲ λαχτάρα τὴν ἀνθρωποπλημμύρα, ἦρθε κι εκείνη να δῆ με τὰ ξένα μάτια. Ὁ αὐτοκράτορας τῆς ἔκαμε τόπο, χωρὶς νὰ σηκώση τὰ μάτια του ἀπὸ τὴ θάλασσα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ο Κωνσταντίνος παρά την συγκινητική ομιλία προς τους πολεμιστές του, γνωρίζει ότι η πτώση της Πόλεως είναι αναπόφευκτη. Σηκώνεται χαράματα, ανεβαίνει στα τείχη για να επιθεωρήσει το στρατό του και να αποχαιρετήσει για τελευταία φορά την Βασιλεύουσα που χάνεται.

Βλέπει απέναντί του τα στίφη των αιμοδιψών απίστων και αντιλαμβάνεται με ευκολία τα επερχόμενα.

Προσεύχεται για τελευταία φορά, ενώ εικόνες άγριων συγκρούσεων, σφαγών, φρίκης και ανείπωτου πόνου περνάνε μπροστά από τα μάτια του. Αναλογίζεται τη μοίρα της Ρωμιοσύνης μετά από εκείνη την ημέρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:www.youtube.com


1404 μ.Χ. Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος από τον Μανουήλ Παλαιολόγο και την Ελένη Δραγάζη, που άγιασε αργότερα (Οσία Υπομονή).

1430 μ.Χ. 29 Μαρτίου. Άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Τούρκους!

1437 μ.Χ. 27 Νοεμβρίου. Ο βασιλιάς Ιωάννης Παλαιολόγος – αδερφός του Κωνσταντίνου – πηγαίνει στην Ιταλία για να ζητήσει βοήθεια για τον Τουρκικό Κίνδυνο. Στη θέση του στην Πόλη, μένει ο Κωνσταντίνος.

1439 μ.Χ. 6 Ιουλίου. «Άλωση της Ορθοδοξίας» επιχειρείται στην Ιταλία, αφού «υπογράφεται» στη Φλωρεντία η «Ψευδοένωση των εκκλησιών«, από τον αδελφό του Κωνσταντίνου, βασιλέα Ιωάννη Παλαιολόγο…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(από το ημερολόγιο μιας μητέρας)

29 Μαΐου 2014

Μέρα πένθιμη, μέρα θλιβερή η 29 Μαΐου. Πολλή συγκίνηση νιώθω κάθε χρόνο αυτές τις μέρες….

Να ΄ναι τυχαίο που φέτος συνέπεσε η θλιβερή επέτειος της Αλώσεως της Πόλης μας με την Ανάληψη του Κυρίου μας;… Πέρσι είχε συμπέσει με την εορτή της Μεσοπεντηκοστής, την ημέρα που πανηγύριζε τότε, στα ένδοξα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορία ο Ναός της του Θεού Σοφίας, η αγια- Σοφιά.

«Σημαδιακή» την χαρακτήρισε μια καλή φίλη αυτή την σύμπτωση. …Ίσως ο Θεός να θέλει να μας ενισχύσει, να μην αποκάμουμε με τις δυσκολίες που περνάμε σαν Έθνος και σαν κράτος, να ελπίζουμε και να περιμένουμε… Ίσως να μην είμαστε ακόμα άξιοι για να επιστρέψουμε στην Πόλη μας… Ίσως η επόμενη γενιά, ίσως τα παιδιά μας να αξιωθούν…
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι