You are currently browsing the category archive for the ‘Χωρίς σχόλια’ category.

αφιερωμένο στην  μητέρα μου

Ποτέ μου δεν περίμενα ότι ένα τόσο δα μικρό συρτάρι κομοδίνου, θα έκρυβε την πορεία μιας ολάκερης ζωής. Να το ανοίγεις και να ξεπηδούν μνήμες ολοζώντανες, στιγμές νοσταλγικές, ένας κόμπος στο λαιμό και μια θολούρα στα μάτια.

Πεθύμησα τη μυρωδιά σου μαμά, μου έλειψες, έχεις καιρό να έρθεις στα όνειρά μου και να με κανακέψεις και σε αναζήτησα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Πόσο έχεις μεγαλώσει, μπέμπα, μπέμπα, κι έχεις γίνει άλλη τόση…» τραγουδούσε ο Νίκος Γούναρης με την βελούδινη φωνή του, πριν από πολλά πολλά χρόνια.

Έτσι και το «σπιτάκι» μεγάλωσε και έγινε δέκα χρονών!!

Το «σπιτάκι» το ξεκίνησα, έτσι για να περνώ την ώρα μου, για να ανεβάζω καμιά συνταγή που και που. Ήταν μέρες που λησμονούσα την ύπαρξή του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λένε πως όσο περνούν τα χρόνια το μυαλό θολώνει… λησμονεί.

Η καρδιά όμως με το πέρασμα του χρόνου πολλές φορές σε ξαφνιάζει, γιατί θυμάται και σου ξυπνά μνήμες που είχαν καταχωνιαστεί σε μια γωνιά του μυαλού σου.

Η μητέρα μου καλή της ώρα εκεί που βρίσκεται, δεν έμαθε γράμματα. O πόλεμος και η καταστροφή του χωριού της από τους γερμανούς την άφησε στην πρώτη τάξη  του δημοτικού. Και εκείνη υπομονετικά, από μόνη της, έμαθε να διαβάζει, να γράφει και να κάνει με το μολυβάκι της αριθμητικές πράξεις… μέχρι τα γεράματά της…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κακόμοιρε καναπέ μου έχεις αναστενάξει από τα βάρη και τις έννοιες μου. Μια ζωή το ίδιο πρόβλημα τι να μαγειρέψω σήμερα;

Που και που, αυτές τις δύσκολες ώρες, οι αναμνήσεις μου χτυπούν την πόρτα και χαμογελώ και μαλακώνει το μέσα μου. Ξεπηδούν απρόσμενα, όταν όλα μου πάνε στραβά ή όταν η θλίψη έχει καταλάβει το είναι μου και με αποδυναμώνουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πλησίαζαν οι μέρες της γιορτής της Μεγαλόχαρης. Εκείνο το ανέμελο καλοκαίρι στο χωριό έμελλε να μην το ξεχάσω ποτέ!

Η καλή μου η γιαγιά είχε ώρα να ακούσει τη φωνούλα μου και με αναζήτησε στην αυλή φωνάζοντας το όνομά μου, αλλά απάντηση δεν πήρε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αφιερωμένο στην  μητέρα μου

Σε είδα στον ύπνο μου μαμά. Καθόσουν στην άκρη του κρεβατιού και περίμενες καρτερικά να ξυπνήσω. Μου είπες «καλημέρα» και φώτισε το δωμάτιο. Θεέ μου πόσο γαλήνιο ήταν το πρόσωπό σου!

Σε καλημέρισα και μετά, με βαριά καρδιά σε μάλωσα.

-Αχ βρε μαμά με τέτοια ζέστη πήρες τους δρόμους. Γιατί δεν περίμενες να δροσίσει λιγάκι;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

5 Μαΐου 2012

Ένα Μαγιάτικο πρωινό ξεκίνησε αυτό το ταξίδι δειλά από μια τόση δα γωνίτσα του απέραντου διαδικτύου.

Την ήθελα αυτή τη γωνιά για να γαληνεύω και ένας δικός μου άνθρωπος έβαλε το χεράκι του και έτσι δημιουργήθηκε το ιστολόγιο το «σπιτάκι της Μέλιας».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αφιερωμένο στην  μητέρα μου

Με ένα ποτήρι γάλα στο χέρι, ένα μπλοκ ζωγραφικής κάτω από τη μασχάλη, και με το μολύβι μου στο στόμα, βγήκα στην αυλή του ολάνθιστου κήπου μας που μοσχομύριζε από τις ευωδιές των λουλουδιών που είχαν σκαρφαλώσει στον φράχτη.

Ο κυρ- Φώτης που έπιαναν τα χέρια του μόλις είχε τελειώσει τα μερεμέτια και το βάψιμο. Κάθε χρόνο την άνοιξη το σπίτι μας ομόρφαινε, λες και έδιωχνε από πάνω του το γκρίζο του χειμώνα. Η φρεσκοβαμμένη κάτασπρη ξύλινη πόρτα μας, τράβηξε την προσοχή μου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Λέμε πολλά για το διαδίκτυο, λέμε για τους κινδύνους που σε παραμονεύουν στα θολά νερά του και πρέπει να προσέχεις, για να μη «χαθείς», λέμε… λέμε και τι δε λέμε…

Δεν λέμε όμως τόσα πολλά και για τους ανθρώπους που στέλνει ο Θεός στο δρόμο σου, για τους ανθρώπους που μπαίνουν απρόσμενα στο σπιτικό σου και σε καλημερίζουν κι ομορφαίνει η μέρα σου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όταν ήμουν μια σταλιά παιδί οι απορίες μου τις περισσότερες φορές δεν είχαν απαντήσεις. Το πατρικό μου, από την άλλη πλευρά, είχε έναν κήπο χαρά Θεού με κάθε λογής λουλούδια και δέντρα, ένας Παράδεισος στη γη.

Εκεί έπαιζα με τις ώρες με τον σκύλο μου τον Έκτορα. Το τι είχαν ακούσει τα αυτιά του, τώρα που το σκέφτομαι… μεγάλη η υπομονή του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι