You are currently browsing the category archive for the ‘Χωρίς σχόλια’ category.

Η μετεωρολογική υπηρεσία μας είχε προειδοποιήσει για έντονα καιρικά φαινόμενα που θα πλήξουν τη χώρα.

Κανένας δεν σκέφτηκε να καθαρίσει τα βουλωμένα από σκουπίδια φρεάτια και δεν θα αναφερθώ στα μπαζωμένα ρέματα και στα αντιπλημμυρικά έργα που καμία κυβέρνηση δεν φιλοτιμήθηκε να φτιάξει μέχρι σήμερα.

Κι άνοιξαν οι ουρανοί, το νερό δεν άφησε τίποτα όρθιο στο πέρασμα του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Όταν ήμουν μικρό παιδί, πάνε χρόνια πίσω βιαζόμουν να μεγαλώσω, να ψηλώσω…

Μια μέρα ρώτησα την καλή μου τη γιαγιά: «γιαγιά γιατί εσύ έχεις άσπρα μαλλιά;»

-«Γιατί μεγάλωσα παιδάκι μου» μου απάντησε τρυφερά.

-«Κι εγώ πότε θα μεγαλώσω;»

-«Σιγά σιγά μέρα με τη μέρα, μη βιάζεσαι».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Όλα τα δένδρα ᾿ναι παιδιά,
πώχουν την Γη μητέρα,
κ᾿ έχουν για χέρια τα κλαδιά,
που σειούνται στον αγέρα.

(Γεώργιος Βιζυηνός)

Λαμπάδιασε ο τόπος, γι’ ακόμα μια φορά. Η φωτιά κάλπαζε με σύμμαχο, τους ισχυρούς ανέμους και σάρωνε τα πάντα στο διάβα της.

Περιουσίες, κόποι και ιδρώτας μιας ζωής έγιναν στάχτες κι αποκαΐδια, καταπράσινα δέντρα ανήμπορα παραδόθηκαν στις αδάμαστες φλόγες και στέκονται τώρα σκελετωμένα… κάρβουνο.

Ματώνει η καρδιά σου, γιατί κάθε φορά που καίγεται ένα δέντρο, λιγοστεύουν και οι ανάσες μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το Καλλιμάρμαρο κατάμεστο από κόσμο που πήγε να παρακολουθήσει τη μεγάλη συναυλία. Τα εισιτήρια από 6 έως 12€ σε συνδυασμό πάντα με προσφορά σε τρόφιμα για ελεημοσύνη.

Διάβασα κάπου πως «οι σπουδαίοι καλλιτέχνες ένωσαν τις φωνές τους στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αλληλεγγύης και ευαισθησίας».

Αν σταθούμε λίγο στα ονόματα των «σπουδαίων» αυτών καλλιτεχνών και ανατρέξουμε στο παρελθόν θα διαπιστώσουμε ότι οι περισσότεροι ήταν παιδιά του ίδιου καλοταϊσμένου «πολιτιστικού» γίγνεσθαι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

αφιερωμένο στην μητέρα μου

Ήμουν ένα μικρό 5χρονο ανέμελο παιδί, τότε που έμαθα με λόγια απλά, τι είναι ο θάνατος.

Ήταν τότε που η καλή μου φίλη η Στέλλα, «έχασε» τον αγαπημένο της πατέρα. Χρόνια παιδευόταν αυτός ο καλός άνθρωπος με την αρρώστεια και ξεκουράστηκε..

Καθόμουν σε ένα πεζούλι μουτρωμένη και αμίλητη, είχα θυμώσει μαζί της γιατί δεν ήθελε να παίξουμε.

Δεν καταλάβαινα πως ένιωθε, δεν γνώριζα…. και έμαθα!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Είχα καιρό να μετακινηθώ με το μετρό. Τι το ’θελα και δεν πήγα με τα πόδια; Σε κάθε σταθμό αναρτημένη η ίδια εντυπωσιακή αφίσα με τη λεζάντα «υπάρχει παιδεία».

Στην αρχή δεν πολυκατάλαβα τι εννοούσε, κάτι περνούσε από το μυαλό μου και άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια….

Όταν κατέβηκα από το μετρό έψαξα να βρω την αφίσα για να μου λυθούν οι απορίες. Και τη βρήκα, μπροστά της στέκονταν μια μητέρα με το παιδάκι της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Ό,τι έκλεψες, δεν μπορεί ποτέ να είναι δικό σου»
Halldór Laxness, Ισλανδός συγγραφέας

Μεγάλο σχολείο το χαώδες διαδίκτυο, πανεπιστήμιο, έμαθα πολλά, έμαθα πως να ξεχωρίζω τους φίλους από τους θρασείς άρπαγες, που αλλάζουν ονόματα, προφίλ ακόμα και φύλο, για να ταΐσουν την ματαιοδοξία και το αχόρταγο εγώ τους.

Υπάρχει ένα πουλί η κίσσα, που ότι της γυαλίζει το κλέβει και μ’ αυτό στολίζει τη φωλιά της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πέρασαν πέντε χρόνια, και το «σπιτάκι» συνεχίζει το ταξίδι του στο πέλαγος του διαδικτύου.

Ποτέ μου δεν περίμενα ότι θα εισέπραττα τόση αγάπη.

Όσο περνούν τα χρόνια μαθαίνω όλο και περισσότερα και το πιο σημαντικό, γνώρισα, αντάμωσα και έκανα φίλους, αδέλφια.

Φίλους συνοδοιπόρους που εκτιμώ, αγαπώ και νοιάζομαι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Πάσα φυτεία την οποία δεν εφύτευσε ο Πατήρ Μου ο Ουράνιος θα εκριζωθεί» (Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον Ιε-13).

Μια είδηση «έπεσε» μπρος στα μάτια μου και μαύρισε η ψυχή μου. 56άχρονος, άστεγος από τα έξη του χρόνια, με σοβαρά προβλήματα υγείας από την «καλοπέραση» κοιμάται σε κενοτάφιο νεκροταφείου.

Το μόνο που ζητάει, μια δουλειά για να καλύψει τις ανάγκες του, που δυστυχώς στις μέρες μας η αναζήτηση και η εύρεση οποιασδήποτε εργασίας έστω και για ένα μεροκάματο της πείνας, είναι πολυτέλεια και άπιαστο όνειρο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

(αφιερωμένο στη μητέρα μου, καλή της ώρα, που «γιορτάζει» σήμερα)

Μεγάλη μέρα σήμερα, γιορτινή, το μυαλό μου τρέχει πίσω, στα χρόνια της ξενοιασιάς και της αθωότητας.

Τότε που ήμουν ένα μικρό ανέμελο κοριτσάκι με ροδοκόκκινα μάγουλα και σφιχτοπλεγμένες κοτσίδες και έσπαγα το κεφάλι μου, «τι δώρο να πάρω στη μαμά μου που γιορτάζει;».

Θα ρωτήσω την καλή μου τη γιαγιά σκέφτηκα, αυτή τα ξέρει όλα!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ