You are currently browsing the category archive for the ‘Χριστούγεννα’ category.


Το παιδί προχώρησε για λίγο μόνο του και δεν άργησε να δει το προσκυνητάρι.. Εκεί όμως που το αγνάντεψε από μακριά, του φάνηκε πως κάποιος ήτανε εκεί.

Παραξενεύτηκε, και σταμάτησε για να δει καλύτερα. Οι σκιές του δάσους που κρύβονταν και φανερώνονταν συνεχώς μπροστά του τον έκαναν για να πιστέψει πως κάποιο καινούριο παιχνίδι τού παίξανε, γι’ αυτό και προχώρησε ξανά άφοβα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένα μπισκότο βουτύρου, ο κουραμπιές, εμπλουτίζεται με αμύγδαλα και καλύπτεται με ζάχαρη άχνη, για να συνδέσει το όνομά του με τα Χριστούγεννα και να γίνει ένα από τα πιο αγαπημένα παραδοσιακά ελληνικά γλυκίσματα.

Όσο πιο αφράτο γίνεται το μείγμα του βουτύρου, τόσο πιο αφράτος θα γίνει και ο κουραμπιές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Κύριε,

Χρονιάρες μέρες, ἀλλά ἐγώ πάλι τόν πόνο μου σκύβω μπροστά Σου γιά νά πῶ. Πονῶ, Κύριε.

Κι ὅταν ὁ πόνος εἶναι δικός μου, στό σῶμα ἤ στήν ψυχή, δέν μέ πονάει τόσο. Τόν μετράω, τόν ζυγίζω, γυμνάζω τούς ὤμους, ὑπολογίζω τίς ἀντοχές… καί τόν σηκώνω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Γιώργος Μπάρλας

Νηστεύω σημαίνει δεν τρώω. Δεν τρώω προσπαθώντας να κατευθύνω την επιθυμία μου προς Εκείνον στον οποίο θα βρει το πλήρωμά της. Στο εν ου έστι χρεία. Ξέρουμε ότι αυτό δεν είναι εύκολο.

Η επιθυμία μας δεν ορίζεται από μας τους ίδιους. Δεν είμαστε οι κύριοι της επιθυμίας μας. Δεν την κουμαντάρουμε εμείς.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μ᾽ ἀγγελικὰ στοχάσματα καὶ μ᾽ ἅγια καρδιοχτύπια,
τὴν παιδικὴ τὴ λύρα,
ἐσᾶς νὰ ψάλλω, πῆρα,
βρέφη ἱερὰ τῆς Βηθλεέμ, ἁγνὰ κι ἄδολα νήπια1
.
Φριχτὴ τοῦ Ἡρώδ᾽ ἡ προσταγὴ καὶ τῆς κακῆς βουλῆς του,
τὰ βρέφη ἀπ᾽ τὴν ἀγκάλη
τὴ μιά, περνοῦν στὴν ἄλλη,
ἀπὸ τὴ μητρικὴ ἀγκαλιά, στὴν ἀγκαλιὰ τοῦ Ὑψίστου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιάννης Πεγειώτης

Ήταν Χριστούγεννα του 1958.

Μια ομάδα ανταρτών τριμελής ανέβηκε πρώί λίγο μετα την Λειτουργία των Χριστουγέννων σε ένα ξωκκλήσι της ημιορεινής Λεμεσού. Κάπου ανάμεσα Παραμύθας Φασούλλας Ακαπνους Γεράσας. Ποιος να ξέρει. Μονάχα ένας απέμεινέ εν ζωή.

Έφτασε ο ιερέας κοντινού χωρκού. Έφερε με χίλιες προφυλάξεις την Θεία Κοινωνία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Υπό βροχήν ο νεαρός στρατιώτης Μανουήλ βάδισε όλη την ημέρα στα παγωμένα καταράχια.Έφτασε κατάκοπος, νηστικός, μουσκεμένος στη δυσπρόσιτη γραμμή εφόδου.

Το άγριο χιονισμένο τοπίο, υπό κανονικές συνθήκες άβατο, δυσκόλεψε την πορεία του, τον εμπόδισε να είναι στον στόχο του την ώρα που πρόβλεπε το επιχειρησιακό σχέδιο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαρία Μουρζᾶ

Ναί, ὁ Χριστός γεννήθηκε! «Ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ…». Ὅμως σήμερα, 2020 χρόνια μετά, περιμένουνε ξανά Χριστούγεννα καί ξανά οἱ Ἄγγελοι κλαῖνε, ἀφοῦ ἐπέστη καιρός ὁ τῆς Γεννήσεως καί ἡ καρδιά μας εἶναι ἀλλοῦ. Δέν ἔχουμε χρόνο γιά τή Γιορτή…

Χριστούγεννα ξανά καί οἱ Ἄγγελοι κλαῖνε, ἀφοῦ χιλιάδες ἄνθρωποι σάν κι ἐμᾶς, περιμένουν τή λύτρωση ἀπό ἄλλο Θεό…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοιχογραφία του Φώτη Κόντογλου 

Φώτης Κόντογλου

Ὁ τύπος τῆς Γεννήσεως στοὺς βυζαντινοὺς εἶναι τοῦτος: Στὴ μέση στέκεται ἕνα σπήλαιο σὰν ἀπὸ κρουστάλινα βράχια περισκεπασμένο.

Μέσα στὸ μαῦρο ἄνοιγμά του εἶναι μία φάτνη καὶ μέσα βρίσκεται ἕνα μωρὸ φασκιωμένο, ὁ Χριστός, κι᾿ ἀπό-πάνω του τὸν ἀχνίζουνε μὲ τὸ χνῶτο τους ἕνα βόδι κ᾿ ἕνα γαϊδούρι εἴτε ἄλογο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Έλεγε κάποιος στον π. Ιωήλ Γιαννακόπουλο τους λόγους, που τον εμπόδιζαν να συμφιλιωθεί με τον αδελφό του:

–  Δεν μπορώ, πάτερ μου, να μιλήσω εγώ πρώτος. Ο αδελφός μου πρέπει να μου μιλήσει πρώτος! Αυτός έφταιξε κι όχι εγώ! Κι έπειτα αυτός είναι μικρότερος κι εγώ μεγαλύτερος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι