You are currently browsing the category archive for the ‘π.Δημήτριος Μπόκος’ category.

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Πώς πείστηκαν οι απόστολοι με μια κουβέντα του Χριστού και τον ακολούθησαν;

Για να μην είναι αναπάντητη η πρώτη του κλήση, ο Χριστός φρόντισε να προετοιμάσει το έδαφος. Είχε μια πρώτη γνωριμία μαζί τους. Μερικοί ήταν ήδη μαθητές του Προδρόμου. Ο ίδιος ο Ιωάννης τους είχε σπρώξει προς τον Χριστό. Τον βρήκαν, του μίλησαν, πήγαν στο σπίτι του, έμειναν και λίγο μαζί του.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Μετά την τριπλή σταυροειδή σφράγιση του αμνού, της μερίδας δηλαδή του Χριστού που φέρει τα γράμματα ΙΣ ΧΡ ΝΙ ΚΑ (βλ. και ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, αρ. φ. 446, Σεπτ. 2020), ο ιερεύς κόπτει με την αγία λόγχη τον αμνό από το πρόσφορο, σταυροειδώς και πάλι, απαγγέλλοντας τα λόγια του προφήτη Ησαΐα που αναφέρονται στον σταυρικό θάνατο του Χριστού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Η βαριά καταδίκη, πέλεκυς βαρύς, έπεσε στους ώμους του ανελέητα. Ισόβιος καταναγκασμός στα κάτεργα. Το έγκλημά του; Η απαγορευμένη αγάπη.

Πώς τόλμησε να πιστέψει, ασήμαντος ανθρωπάκος αυτός, πως είχε το δικαίωμα να ρίξει το βλέμμα του ψηλά; Να σηκώσει τα μάτια του πάνω στην πριγκίπισσα; Ανεπίτρεπτα πράγματα. Ασυγχώρητα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Γιατί ο κόσμος δεν έγινε ακόμα χριστιανικός; Πέρασαν 2.000 χρόνια από την εποχή του Χριστού και μόλις και μετά βίας Χριστιανοί είναι μόνο το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Πού οφείλεται αυτό;

Σε μας τους Χριστιανούς. Αν και έχουμε επιφορτιστεί να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο «εις πάντα τα έθνη», το κάνουμε με λάθος τρόπο. Βάζοντας τις δικές μας προϋποθέσεις και όχι αυτές που θέλει ο Χριστός. Πώς ενήργησε ο Χριστός και πώς ενεργούμε εμείς;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Ένας πλούσιος νεαρός νοιαζόταν για την αιώνια ζωή. Και από μικρό παιδί τηρούσε τις εντολές του Θεού: «Ου φονεύσεις, ου μοιχεύσεις, ου κλέψεις, ου ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, και αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν».

Στην ερώτησή του τί άλλο περισσότερο θα μπορούσε να κάνει, ο Χριστός του είπε να πουλήσει, αν θέλει, τα υπάρχοντά του, να τα μοιράσει στους φτωχούς και να τον ακολουθήσει. Ακούγοντάς το όμως αυτό ο πλούσιος «απήλθε λυπούμενος. Ην γαρ έχων κτήματα πολλά» (Κυριακή ΙΒ΄ Ματθαίου).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Είμαστε πολύ παράξενοι εμείς οι άνθρωποι. Το κακό που θα μας κάνει κάποιος, το θεωρούμε πολύ μεγάλο. Το κακό που κάνουμε εμείς μια ολόκληρη ζωή καταφρονώντας το θέλημα του Θεού, το θεωρούμε ένα τίποτε. Όμως ο Χριστός στην παραβολή των μυρίων ταλάντων (Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου) αντιστρέφει τα πράγματα.

Την οφειλή των άλλων προς εμάς τη λογαριάζει μικρή: 100 δηνάρια (90 χρυσές δραχμές της εποχής εκείνης). Τη δική μας οφειλή προς τον Θεό και τους άλλους, πολύ μεγάλη: 10.000 τάλαντα (60 εκατομμύρια χρυσές δραχμές).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός έβγαλε κάποτε ένα δαιμόνιο από ένα νεαρό παιδί (Κυριακή Ι΄ Ματθαίου) . Νωρίτερα είχαν δοκιμάσει και οι μαθητές του, αλλά χωρίς επιτυχία. Στην απορία τους γιατί αυτοί δεν τα κατάφεραν, ο Χριστός απάντησε: Τέτοια δαιμόνια δεν βγαίνουν παρά μόνο «εν προσευχή και νηστεία».

Γιατί άραγε η προσευχή και η νηστεία είναι πράγματα τόσο σημαντικά, που νικάνε τον διάβολο; Η αλήθεια είναι ότι δεν συμβαίνει αυτό με κάθε προσευχή και νηστεία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Η Κοίμηση της Παναγίας είναι γεγονός που αντιπαρατίθεται οξύτατα προς την αντίληψη που είχαν μέχρι τότε οι άνθρωποι για τον θάνατο. Προ Χριστού, ακόμα και οι δίκαιοι,εν όψει της προοπτικής του θανάτου, εκφράζονται πολύ απαισιόδοξα.

Ευρισκόμενος ο Ιώβ σε δεινή δοκιμασία, έχοντας χάσει τα πλούτη, τα τέκνα και την υγεία του, περιγράφει με πολύ πόνο το εφήμερο της ζωής του και την αναμενόμενη κατάληξή της: «Η ζωή μου φεύγει και χάνεται πιο γρήγορα και από την ομιλία του ανθρώπου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Προπαραμονὴ τῆς Παναγίας ἀπόγευμα ξεκινοῦσαν οἱ συντροφιές μας γιὰ τὸ μεγάλο προσκύνημα στὴν Παναγία τῆς Σπηλιᾶς.

Ἀπρόσιτη ἀετοφωλιὰ στὴν καρδιὰ τῶν Ἀγράφων, ἡ ἱστορικὴ μονὴ τῆς Σπηλιᾶς ἀποτελεῖ, αἰῶνες τώρα, πνευματικὸ φάρο μιᾶς εὐρύτερης περιοχῆς, ποὺ συνενώνει γύρω ἀπὸ ἕναν ὀρεινό, μοναδικὰ μεγαλειώδη ὄγκο τέσσερα γειτονικὰ γεωγραφικὰ συγκροτήματα: Τὴ βορεινὴ Εὐρυτανία, τὴν ὀρεινὴ Ἀργιθέα τῆς Καρδίτσας, τὸ Ἄνω καὶ Κάτω Ραδοβύζι τῆς Ἄρτας (δῆμος Τετραφυλλίας παλιότερα) καὶ τὸν θρυλικὸ Βάλτο τῆς Ἀκαρνανίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

του πατρός Δημητρίου Μπόκου

Η κατακλείδα του γεγονότος του χορτασμού των πεντακισχιλίων με πέντε άρτους και δύο ψάρια (Κυριακή Η΄ Ματθαίου) ήταν το πλήθος των περισσευμάτων. «Ήραν το περισσεύον των κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις». Τί να θαυμάσει κανείς;

Το παράδοξο της τόσης αφθονίας, ώστε τα περισσεύματα να είναι περισσότερα από τους πέντε αρχικούς άρτους; Ή την ιδιαίτερη φροντίδα του Χριστού να μην πεταχτεί τίποτε;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι