You are currently browsing the category archive for the ‘Ποίηση’ category.

Γεώργιος Μαρτινέλλης

Η μάνα

Είπαν του ήλιου «γιορτάζει η μάνα»
κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.

Είπαν της θάλασσας «γιορτάζει η μάνα»
κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

της Ευτυχίας Χατζηνικολάου

Μια αγκαλιά

Σιωπηλή παρηγοριά στις πίκρες μου
Αόρατο χέρι που σκουπίζει τα δάκρυα μου
Θησαυρός ατίμητος, ούσα αληθινή, ακτινοβολούσα όμορφα αισθήματα
Υπερπολύτιμη χαρά της ζωής
Σφιχτή υπόσχεση πως δεν είμαι μόνη
Φωτίζει τις πίκρες, διαλύει τις ανησυχίες, πληροφορεί μυστικά την καρδιά, την πλημμυρίζει απαντοχή

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο χιονάνθρωπος

Πιπεριά για μύτη κάρβουνα για μάτια
για τα δυο του χέρια ξύλα δυο κομμάτια.

Να, και για καπέλο μια παλιοκανάτα,
κοντοστρουμπουλάτος σαν χοντροπατάτα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ναπολέων Λαπαθιώτης

Τὰ καημένα τὰ πουλάκια

Κρύο βαρύ, χειμώνας ὄξω,
τρέμουν οἱ φωτιὲς στὰ τζάκια,
τώρα ποιὸς τὰ συλλογιέται
τὰ καημένα τὰ πουλάκια!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η βροχούλα

Βροχούλα τα ποτίζει
τα χόρτα, τα δεντράκια.
Βροχούλα τα γεμίζει
όλα τα ποταμάκια

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρωτοβρόχι

Η βροχή στον κάπο γράφει
αυλακιές από χρυσάφι.

Κι είναι πάνω στο χορτάρι
κάθε στάλα κεχριμπάρι.

Παίζουν σαν τρελά σπουργίτια
στα νερά τα πιτσιρίκια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Τὸ τσιριτρό

Σὲ μιὰ ρώγα ἀπὸ σταφύλι
ἔπεσαν ὀχτὼ σπουργῖτες
κι ἐτρωγόπιναν οἱ φίλοι.
τσίρι τίρι, τσιριτρό,
τσιριτρί, τσιριτρό!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ὁ Τρύγος

Καλῶς μᾶς ἦλθες, Αὔγουστε,
μὲ τὰ γλυκά σου δῶρα.

Τοῦ Τρυγητοῦ ἡ ὥρα
μᾶς κράζει ἡ χαρά!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δροσιὲς

Δροσιὲς καὶ μύρα φέρνει τ’ ἀγέρι, δροσοσταλίδες κυλοῦν στὴ φτέρι.
Κρούσταλλα, γῦρο νερά, ποὺ τρέχουν, κορνίζα πράσινη τὴν χλόη ἔχουν.

Δροσιὲς καὶ μύρα φέρνει τ’ ἀγέρι· σὰν τί νὰ λέγῃ, τάχα ποιός ξέρει;
Κάτι ἀκούω στὴν ἐξοχὴ νὰ ψιθυρίζῃ μιὰ προσευχή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Τὸ τραγούδι τοῦ ἥλιου

Ἥλιε μου, ἔβγα, ἥλιε μου,
ποὺ κάνεις τὸ χωράφι
καὶ γεμίζει ἀπὸ χρυσάφι.

Δῶσε μας, ἥλιε μου, ἥλιε μου,
τὸ ρόδο καὶ τ’ ἀγκάθι,
φέξε ὣς τοῦ γιαλοῦ τὰ βάθη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι