You are currently browsing the category archive for the ‘Ποίηση’ category.

Γεώργιος Στρατήγης (Περιοδικόν «Παναθήναια»)

῏Ω θεῖα μελτεμάκια μου,

Ἀπ’ τά νέφη τ’ ἀπαλὰ
Τὰ καράβια σας τὰ αἰθέρια
ἁρμενίστε χαμηλά,
γιὰ νὰ παίξετε τρελὰ
σὰ μυριάδες περιστέρια,
ἀπ’ τὰ νέφη τ’ ἀπαλά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νίκος Καρούζος

Γλυκό που είναι το σκοτάδι στις εικόνες των προγόνων,
άμωμα χέρια μεταληπτικά,
ρούχα που τ’ άδραξεν η γαλήνη και δε γνωρίζουν άνεμο,
βαθιά το ελέησον απ’ τους άυλους βράχους,
τα μάτια σαν καρποί ευωδάτοι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


O Λάμπρος Πορφύρας παρουσιάζει με παραμυθικό τρόπο το τέλος του πιο συμπαθητικού και πιο γλυκού προσώπου της οικογένειας, της γιαγιάς.

Έτσι, η τόσο συνδυασμένη με τα παραμύθια και τα εγγονάκια γιαγιά συναντά τον Αρχάγγελο και τον ακολουθεί στους ουρανούς μέσα σε ένα πραγματικό παραμύθι-ποίημα, που αυτήν τη φορά δεν το διηγείται η ίδια, αλλά το εγγονάκι της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το καλοκαίρι (Ιούνιος – Ιούλιος – Αύγουστος)

Μπήκε ο Ιούνιος. Ήρθε το Καλοκαίρι.

Σε λίγο θ’ αρχίσουν οι μεγάλες ζέστες.

Όλοι θα τρέχομε στη θάλασσα για λίγη δροσιά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

της Ευτυχίας Χατζηνικολάου

Ελλάδα μου
μικρή κουκίδα στο χάρτη
Μεγάλη λαβωματιά στην καρδιά μου
Ανατολή μου αψεγάδιαστη και δύση μου λαμπροστόλιστη
Κόρη σεμνή στεμμένη με δάφνες τιμής
Αιδώ ανδρείας φεγγοβολάς
Μυριόπνοες ιαχές πολέμου κορδέλες στα μαλλιά σου πλεγμένες

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

της Ευτυχίας Χατζηνικολάου

Στάθηκα στο κατώφλι της ζωής μου
περαστική
Ό,τι αναζήτησα διαπέρασε τα σωθικά μου ολούθε
Με ό,τι πάλεψα αναμετρήθηκα
Η παγωνιά της ματαίωσης, ο φόβος της αποτυχίας
στην ανατολή της ελπίδας έσβησαν
Αναρρίγησα

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γεώργιος Μαρτινέλλης

Η μάνα

Είπαν του ήλιου «γιορτάζει η μάνα»
κι εκείνος βάλθηκε με φως τη γη να ντύνει.

Είπαν της θάλασσας «γιορτάζει η μάνα»
κι αμέσως έγινε η φουρτούνα γαλήνη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

της Ευτυχίας Χατζηνικολάου

Μια αγκαλιά

Σιωπηλή παρηγοριά στις πίκρες μου
Αόρατο χέρι που σκουπίζει τα δάκρυα μου
Θησαυρός ατίμητος, ούσα αληθινή, ακτινοβολούσα όμορφα αισθήματα
Υπερπολύτιμη χαρά της ζωής
Σφιχτή υπόσχεση πως δεν είμαι μόνη
Φωτίζει τις πίκρες, διαλύει τις ανησυχίες, πληροφορεί μυστικά την καρδιά, την πλημμυρίζει απαντοχή

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο χιονάνθρωπος

Πιπεριά για μύτη κάρβουνα για μάτια
για τα δυο του χέρια ξύλα δυο κομμάτια.

Να, και για καπέλο μια παλιοκανάτα,
κοντοστρουμπουλάτος σαν χοντροπατάτα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ναπολέων Λαπαθιώτης

Τὰ καημένα τὰ πουλάκια

Κρύο βαρύ, χειμώνας ὄξω,
τρέμουν οἱ φωτιὲς στὰ τζάκια,
τώρα ποιὸς τὰ συλλογιέται
τὰ καημένα τὰ πουλάκια!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι