You are currently browsing the category archive for the ‘Ποίηση’ category.

Η βροχούλα

Βροχούλα τα ποτίζει
τα χόρτα, τα δεντράκια.
Βροχούλα τα γεμίζει
όλα τα ποταμάκια

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πρωτοβρόχι

Η βροχή στον κάπο γράφει
αυλακιές από χρυσάφι.

Κι είναι πάνω στο χορτάρι
κάθε στάλα κεχριμπάρι.

Παίζουν σαν τρελά σπουργίτια
στα νερά τα πιτσιρίκια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Τὸ τσιριτρό

Σὲ μιὰ ρώγα ἀπὸ σταφύλι
ἔπεσαν ὀχτὼ σπουργῖτες
κι ἐτρωγόπιναν οἱ φίλοι.
τσίρι τίρι, τσιριτρό,
τσιριτρί, τσιριτρό!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ὁ Τρύγος

Καλῶς μᾶς ἦλθες, Αὔγουστε,
μὲ τὰ γλυκά σου δῶρα.

Τοῦ Τρυγητοῦ ἡ ὥρα
μᾶς κράζει ἡ χαρά!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δροσιὲς

Δροσιὲς καὶ μύρα φέρνει τ’ ἀγέρι, δροσοσταλίδες κυλοῦν στὴ φτέρι.
Κρούσταλλα, γῦρο νερά, ποὺ τρέχουν, κορνίζα πράσινη τὴν χλόη ἔχουν.

Δροσιὲς καὶ μύρα φέρνει τ’ ἀγέρι· σὰν τί νὰ λέγῃ, τάχα ποιός ξέρει;
Κάτι ἀκούω στὴν ἐξοχὴ νὰ ψιθυρίζῃ μιὰ προσευχή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ζαχαρίας Παπαντωνίου

Τὸ τραγούδι τοῦ ἥλιου

Ἥλιε μου, ἔβγα, ἥλιε μου,
ποὺ κάνεις τὸ χωράφι
καὶ γεμίζει ἀπὸ χρυσάφι.

Δῶσε μας, ἥλιε μου, ἥλιε μου,
τὸ ρόδο καὶ τ’ ἀγκάθι,
φέξε ὣς τοῦ γιαλοῦ τὰ βάθη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κωνσταντίνου Μάνου (1869 –1913) « Λόγια της καρδιάς »

Η σκλάβα η Πόλη

Η σκλάβα η Πόλη κάθεται στο Βόσπορο και κλαίει
Κι ο φιδωτός ο Βόσπορος την συμπονεί και λέει :

«Πες μου κυρά μου ζηλευτή, πεντάμορφη κυρά μου,
Γιατί ποτίζεις δάκρυα τα γαλανά νερά μου;
Σαν τι είναι που μου ζήτησες κι εγώ να μη στο φέρω
Μήπως σ ελύπησα ο φτωχός και δίχως να το ξέρω;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διονύσιος Σολωμός

Πρωτομαγιά

Τοῦ Μαγιοῦ ροδοφαίνεται η μέρα,
ποὺ ὡραιότερη ἡ φύση ξυπνάει,
καὶ τὴν κάνουν λαμπρὰ καὶ γελάει
πρασινάδες, ἀχτίνες, νερά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἦλθε ἡ Ἄνοιξι!
Ὅλα εἶναι χαρούμενα τώρα.
Ὁ οὐρανὸς εἶναι γαλανός.
Δὲν ἔχει πιὰ σύννεφα.
Τὰ χιόνια ἔχουν λυώσει.
Οἱ βοσκοὶ ἔφυγαν.
Ἔφυγαν μὲ τ’ ἀρνιά των
κι ἐπῆγαν στὰ ψηλὰ βουνά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γεώργιος Δροσίνης

Λαμπρή τρανή, φωτόλουστη πρόβαλλε η ημέρα,
ουράνιο μύρο χύθηκε στη γη πέρα ως πέρα·
του Ιορδάνη τα νερά τρέχουν αγνά καθάρια,
και γέρνουνε στις όχθες του της δάφνης τα κλωνάρια.

Ήρθε ο Χριστός να βαπτιστεί, σταμάτησε τ’ αγέρι,
μ’ άφθαστο τρόμο άπλωσε ο Πρόδρομος το χέρι·
και η φωνή ακούστηκε του άναρχου Πατέρα,
για την πιστότητα του Γιού, απ’ τα ουράνια πέρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι