You are currently browsing the category archive for the ‘περιοδικό ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ’ category.

Λ. Δίλης

Ὑπάρχουν μερικοί οἱ ὁποῖοι ὅλως ἐσφαλμένως, ἀμφισβητοῦν τήν ἁγιότητα τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καί ἰσχυρίζονται ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά ἀνακηρυχθεῖ Ἅγιος ἕνας αὐτοκράτορας ὁ ὁποῖος κατά τήν στρατιωτική του σταδιοδρομία ἔγινε αἰτία νά σκοτωθοῦν τόσοι ἄνθρωποι καί πρό παντός ὁ ἴδιος ἐφόνευσε τήν δεύτερη γυναίκα του Φαύστα καί τόν γυιό του Κρῖσπο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γράφει ὁ Χρυσόστομος Σεκοῦνδος

Συχνά λέγουν ἤ γράφουν ὅτι οἱ κληρικοί εἶναι τεμπέληδες καί ὀκνηροί. Φυσικά μέ τίς αὐθαίρετες καί ἐπιπόλαιες αὐτές διατυπώσεις θέλουν νά κτυπήσουν ἤ νά μειώσουν τήν εἰκόνα τῆς Ἐκκλησίας.

Βεβαίως ἀνήκουν στήν μειοψηφία οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι καταφέρονται κατά τῶν ἱερέων σέ κάθε εὐκαιρία ὅπου ἔρχεται στό προσκήνιο ἕνα θρησκευτικό θέμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κλειώ-Σταυρούλα Κουράση

Χειμῶνα μου, δῶσε μου πίσω τίς ὧρες μέ τή γιαγιά στό τζάκι. Μέ τήν τσέπη τῆς ποδιᾶς της γεμάτη καλούδια, μελωμένα σύκα καί καρύδια.

Νά κρεμόμαστε ἀπό τά χείλη της γιά κεῖνα τά παραμύθια της πού δέν μᾶς τρόμαζαν ποτέ, γιατί ἀκόμα καί οἱ δράκοι της ἔκρυβαν στήν καρδιά τους μιά τόση δά σπίθα καλοσύνης.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κλειὼ Σταυρούλα Κουράση

Ἕξι ἡ ὥρα πού χαράζει, μέ ξυπνᾶ ἕνα γλυκό-γλυκό κελάηδημα ἔξω ἀπό τό παράθυρό μου. Εἶναι ἕνα κοτσύφι πού ψάλλει τόν ὄρθρο μελωδικά, σάν ὁ καλύτερος χορωδός.

Τί λέει ὁ μικρός μου φίλος; Φαντάζομαι θά ὑμνεῖ τό μεγαλεῖο τῆς Δημιουργίας καί τόν Πλαστουργό.

Ἔξω στόν κῆπο, στά δέντρα ὑπάρχουν τόσα καί τόσα πουλάκια, ἀλλά αὐτό τό κοτσύφι εἶναι δικό μου σᾶς λέω, καί μέ τό ξεροβόρι καί μέ τή ζέστη τοῦ καλοκαιριοῦ, ἐκεῖνο δέν ἔλειψε νά μοῦ πεῖ τήν καλημέρα του, εὐλογημένη ἀρχή τοῦ καθημερινοῦ ἀγώνα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κλειώ – Σταυρούλα Κουράση

Διαβάζουμε τή φράση κι αὐτόματα πάει ὁ νοῦς μας στούς στερούμενους ὑλικά ἀγαθά. Ὄχι, πώς κι ἐκεῖνοι δέν εἶναι ἄξιοι βοήθειας καί συμπαράστασης.

Ὑπάρχουν ὅμως, κι ἄλλα ἤδη πικρῆς ἀνυπόφορης στέρησης, κι αὐτούς τούς φτωχούς, θά ἤθελα νά σᾶς παρακαλέσω νά νοιαστοῦμε.

– Ἀσθενεῖς, μόνοι στά δωμάτια τῶν νοσοκομείων. Ἀνοίγει ἡ πόρτα, ἕνα σωρό ἐπισκέψεις γιά τόν διπλανό ἄρρωστο, γι’ αὐτούς κανείς, καί οἱ ὧρες δέν περνᾶνε…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἠλίας Κατσάνος

Ὁ χριστιανός, ὁ σωστός χριστιανός, εἶναι ἡ ἤρεμη δύναμη.

Φαίνεται ἀδύναμος, φοβισμένος, ἥσυχος, καλόβουλος, ἀφελής ἴσως, ὑπερβολικά ὑπάκουος καί ταπεινός, εὐγενής καί καλοσυνάτος, μέχρι τά ὅρια τοῦ «κορόϊδου».

Μέσα του ὅμως, κρύβει μιά καταπληκτική δύναμη κι ἕνα θάρρος μεγαλειῶδες. Μοιάζει μέ προβατάκι, ἀλλά μέσα του ἔχει καρδιά λιονταριοῦ. Δείχνει γιά νάνος, ἐνῶ εἶναι γίγαντας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΑΡΧΙΖΩ μέ ἕνα ἐνδιαφέρον περιστατικό πού διάβασα πρόσφατα:

«Στίς δώδεκα τά μεσάνυχτα χτύπησαν τήν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ. Ἦταν μιά γριούλα καί ζήτησε ἀπό τόν παπά νά πάει νά κοινωνήσει ἕναν ἄρρωστο.

Ὁ παπάς ἑτοιμάστηκε, πήρε τή Θεία Κοινωνία καί βγῆκε ἀμέσως μαζί της. Πλησιάζουν σ’ ἕνα φτωχό σπιτάκι. Ἡ γριούλα ἀνοίγει τήν πόρτα καί μπάζει τόν ἱερέα σ’ ἕνα δωμάτιο.

Καί νά, ξαφνικά ὁ παπάς βρίσκεται ἐκεῖ μόνος μέ τόν ἄρρωστο. Μόλις τόν βλέπει, αὐτός βάζει τίς φωνές:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

τῆς Εὔας Μοδινοῦ

Ὁ «Ἄγγελος πόνου» τοῦ Γιαννούλη Χαλεπᾶ εἶναι ἕνας μικρός γύψινος Ἄγγελος, ὕψους 25ἑκ., πού προσεύχεται γονατιστός.

Ἔχει τά χέρια του σταυρωμένα σφικτά στό στῆθος, τίς φτεροῦγες του μαζεμένες, κλειστές, τό κεφάλι του γερτό στό πλάι, τά μάτια του λυπημένα, ὑψωμένα στόν οὐρανό, τά χείλη του μισάνοιχτα, σάν νά ψελλίζει μία θερμή ἱκεσία. Μοιάζει νά προσεύχεται γιά κάποιον ζωντανό νεκρό.

Βλέποντας τήν ἔκφραση τῆς βαθιᾶς ὀδύνης πού ἀποπνέει ἡ στάση αὐτή, σκέφτεται κανείς τά χιλιάδες πρόσωπα τοῦ πόνου ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων πού ζοῦνε σ’ ἕναν ἐφιάλτη, χωρίς νά μποροῦν νά ξυπνήσουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γεώργιος Ἀν. Νίκας Ταξίαρχος ἐ.ἀ.

Σ’ αὐτό τό ὑπέροχο ἄγγελμα καταλήγει ἡ μεγάλη Τεσσαρακοστή καί ἡ ἑβδομάδα τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου.

Ὁ λαμπροφορεμένος ἄγγελος –μία ἀπαστράπτουσα παρουσία– εἶν’ ἐκεῖ, στό ἄνοιγμα τοῦ τάφου, γιά ν’ ἀναγγείλει στίς κατάπληκτες Μυροφόρες τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.

Κι’ ἔλαμψε ἡ οἰκουμένη καί τό φῶς τῆς ξαναγεννημένης ἐλπίδας ἔλουσε μέ Θεία Χάρη τίς ἀφανισμένες ἀπό τόν πόνο καρδιές. Αὐτό τό θεῖο ἄγγελμα ἄς ἔχουμε ὁδηγό σέ κάθε μας βῆμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μερόπη Ν. Σπυροπούλου Ὁμότιμη Καθ. Παν/μίου Ἀθηνῶν

Μέ ἀφορμή τήν ἀφήγηση μιᾶς φίλης, ἡ Μαρία ἀξιώθηκε νά παρακολουθήσει μιά μοναδική κι ἀξέχαστη – σέ νόημα καί μηνύματα – περιφορά Ἐπιταφίου. Αὐτήν πού γίνεται ἀπό ἕνα μικρό ἐκκλησάκι, κτισμένο στόν περίβολο ἑνός ἀπό τά μεγαλύτερα Νοσοκομεῖα τῆς Ἀθήνας.

Μετά ἀπό μιά κατανυκτική ἀκολουθία τῶν Παθῶν, ἐθελοντές ἀπό τό ἐκκλησίασμα προθυμοποιήθηκαν νά σηκώσουν τόν Σταυρό, τό μικρό ἀνθοστολισμένο κουβούκλιο καί τόν χρυσοκέντητο Ἐπιτάφιο.

Μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἱερέα καί μέ τούς ψάλτες καί ὅλο τό ἐκκλησίασμα νά ψάλλει τά ἐγκώμια, ἡ μικρή πομπή βγῆκε ἀπό τόν Ναό καί κατευθύνθηκε πρός τό Νοσοκομεῖο. Ὁ οὐρανός πού, ὅπως κάθε τέτοια μέρα, πενθοῦσε, συνόδευσε μέ λίγα δάκρυα τήν μικρή πορεία τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι