You are currently browsing the category archive for the ‘περιοδικό ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ’ category.

Τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου

Ἡμεῖς, παιδιά μου, παραδεχόμεθα ὅτι αὐτὴ ἐδῶ ἡ ἀνθρωπίνη ζωὴ δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν καὶ γενικὰ δὲν θεωροῦμεν οὔτε ὀνομάζομεν ἀγαθὸν κάθε τι ποὺ μᾶς εἶναι ὠφέλιμον μόνον εἰς αὐτήν.

Δὲν θεωροῦμεν λοιπὸν μεγάλο πράγμα, ἀλλ’ οὔτε κρίνομεν ἄξιον δι’ εὐχὴν τὴν προγονικὴν περιφάνειαν, οὔτε τὴν σωματικὴν δύναμιν, οὔτε τὴν ὀμορφιάν, οὔτε τὸ μεγαλεῖον, οὔτε τὰς τιμὰς ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, οὔτε αὐτὴν τὴν βασιλείαν, οὔτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο σπουδαῖον ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα θὰ ἠμποροῦσε κάποιος νὰ ἀναφέρῃ·

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Σταύρου Ἐμμανουήλ

Μιὰ καλοκαιρινὴ μέρα τοῦ Γενάρη, ἐπῆρα τὸ μονοπάτι ἀπ’ τὴν Μονὴ Διονυσίου, πρὸς τὴν γειτονικὴ Γρηγορίου, γιὰ μία σύντομη ἐπίσκεψη.

Ὅσοι ἔχουν περπατήσει τὸ Ὄρος, ἔχουν γευθεῖ βέβαια τὴν μοναδικὴ ψυχικὴ εὐχαρίστηση ποὺ προσφέρει ἡ πορεία ἀπὸ τὸ ἕνα προσκύνημα στὸ ἄλλο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Μακαριστοῦ Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

Πολὺ μὲ πειράζει ἡ συνείδησή μου, ποὺ δὲν κράτησα σημειώσεις μὲ λεπτομέρειες γιὰ τοὺς ἐνάρετους Πατέρες, ποὺ ἔζησαν τώρα τὰ τελευταῖα χρόνια, γιὰ τοὺς ὁποίους μοῦ διηγοῦνταν οἱ εὐλαβεῖς Γεροντάδες, ὅταν ἤμουν ἀρχάριος Μοναχός· ὅπως ἐπίσης καὶ στὴν συνέχεια, γιὰ τὴν μεγάλη μου ἀμέλεια, ποὺ δὲν κράτησα, ἔστω στὴν μνήμη μου, ὅλα τὰ θεῖα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔζησαν ἐκεῖνα τὰ ἅγια Γεροντάκια καὶ μοῦ τὰ διηγοῦνταν μὲ πολλὴ ἁπλότητα, γιὰ νὰ μὲ βοηθήσουν πνευματικά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Φώτη Κόντογλου

Τί ἤτανε, ἀληθινά, ἐκεῖνο τὸ Βυζάντιο, ἐκείνη ἡ Κωνσταντινούπολη; Παραμυθένιος κόσμος! Ὄχι μοναχὰ ἡ ἀρχαία πολιτεία, μὰ κι ἡ καινούρια, ὣς τοῦ σουλτάν-Χαμὶτ τὰ χρόνια.

Εἶχα γνωρίσει ἕναν χριστιανὸ Ἀνατολίτη κοσμογυρισμένον, ποὺ ἔζησε πολλὰ χρόνια στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν Ἀμερική, στὴ Λόντρα, στὸ Παρίσι, στὴ Ρώμη, στὴ Νέα Ὑόρκη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης φωτογραφημένος ἀπὸ τὸν Γεώργιο Χατζόπουλο, τὸ 1908

Τοῦ Ἀθανάσιου Γιαλούρη

– Γιὰ ποῦ τόσο βιαστικὸς κύρ-Ἀλέξανδρε;

Προχωρεῖ μὲ βῆμα γοργό, σκυφτός, μὲ τὰ χέρια σταυρωμένα μπροστά. Τὰ γένια του ἁπλώνονται ἄταχτα, τὸ ντύσιμό του εἶναι ἁπλό, μᾶλλον φτωχικό, οἱ ἄκρες τῶν μανικιῶν του ξεφτισμένες.

Εἶναι τέτοια ἡ ἀντίθεση μὲ τὸν καλοντυμένο κύριο ποὺ τοῦ ἀπευθύνει τὸ λόγο ὥστε θὰ μποροῦσε κανείς, ἂν δὲν τὸν ἤξερε, νὰ τὸν περάσει γιὰ ὑπηρέτη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἕνας ἀδελφὸς πολεμήθηκε ἀπὸ τὸν δαίμονα τῆς πορνείας, καὶ κάποτε ποὺ περνοῦσε ἀπὸ κάποια κωμόπολη τῆς Αἰγύπτου, ἔτυχε νὰ δεῖ μία γυναίκα ὄμορφη, θυγατέρα τοῦ ἱερέα τῶν εἰδωλολατρῶν, καὶ ἀμέσως τὴν ἐρωτεύτηκε.

Πῆγε λοιπὸν στὸν πατέρα της καὶ τοῦ εἶπε: «Δῶσε μου τὴν κόρη σου γιὰ γυναίκα».

Ἐκεῖνος τοῦ ἀποκρίθηκε: «Δὲν μπορῶ νὰ σοῦ τὴ δώσω, πρὶν συμβουλευτῶ τὸν θεό μου».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Ἰ. Ἀ. Βερνάρδου

Ὁ Κωνσταντίνος Δαβάκης ἦταν Ἕλληνας στρατιωτικός, συνταγματάρχης πεζικοῦ καὶ ἥρωας τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου τοῦ 1940. Γεννήθηκε στὰ Κεχριάνικα Λακωνίας τὸ 1897 καὶ πέθανε στὴν Ἀδριατικὴ θάλασσα τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1943.

Γιὸς δασκάλου, γεννήθηκε τὸ 1897 στὰ Κεχριάνικα Λακωνίας καὶ σπούδασε στὴ Σχολὴ Εὐελπίδων (ἀπὸ τὴν ὁποία ἀποφοίτησε ὡς ἀνθυπολοχαγὸς πεζικοῦ, τὴν 1η Ὀκτωβρίου τοῦ 1916) ἀλλὰ καὶ στὴν Ἀνωτάτη Σχολὴ Πολέμου τῆς Ἀθήνας, καὶ στὸ Παρίσι (γαλλικὴ Σχολὴ Ἁρμάτων).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Προκοπίου τοῦ Καισαρέως

Ἡ ὀμορφιά της εἶναι ἀπερίγραπτη.

Συνδυάζει ἄψογα τὸ μέγεθος μὲ τὴν ἁρμονία τῶν ἀναλογιῶν, χωρὶς καμιὰ ὑπερβολὴ καὶ χωρὶς καμιὰ ἔλλειψη, ὥστε νὰ ξεπερνᾶ τὸ κοινὸ μέτρο στὴ μεγαλοπρέπεια, χωρὶς ὅμως νὰ θυσιάζει τὴν ἰσορροπία στὴν ὑπερβολὴ καὶ εἶναι λουσμένη στὸ φῶς καὶ στὶς ἀνταύγειες τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Γιώργου Ἀσλανίδη

Ἀνήμερα τῆς Πεντηκοστῆς, στὶς 8 Ἰουνίου 2014, ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ δέχθηκε μὲ πολὺ πόνο τὴν εἴδηση τῆς ἐκδημίας εἰς Κύριον τοῦ π. Γεωργίου Καψάνη, Προηγουμένου τῆς Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους, τὴν ὁποία ἐπὶ σαράντα ἔτη ἐποίμανε θεοφιλῶς.

Καὶ τοῦτο διότι, γιὰ τὰ χιλιάδες πνευματικά του τέκνα στὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικό, ἀλλὰ καὶ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας γενικότερα, τὸ ὄνομά του ταυτίστηκε μὲ τὴν Ἱ. Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου καὶ τὴ φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ ἀντιπροσωπεύει τὸ Ἅγιον Ὄρος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

ᾨδὴ α΄

Ἄχραντε Θεοτόκε, Παρθένε παναγία
Ἁγνὴ εὐλογημένη, Θεόνυμφε Μαρία
Ἀνύμφευτε Παρθένε Θεῷ κεχαρισμένη,
Κόρη δεδοξασμένη καὶ κεχαριτωμένη,
Προσπίπτω Σοι κραυγάζων, Δέσποινα, φύλαξόν με,
Τῶν ὀδυνῶν μου ῥῦσαι, πυρὸς ἐξάρπασόν με,
Ἡ τὸν Θεὸν ἀφράστως, Παρθένε, συλλαβοῦσα
Καὶ ὡς υἱὸν ἐν χρόνῳ τὸν ἄχρονον τεκοῦσα,
Αὐτὸν, ἐκδυσωπῶ Σε, δυσώπει Σαῖς πρεσβείαις
Καὶ λύτρωσαί με, Κόρη, ἐκ πάσης δυσμενείας.
Ἀντιλαβοῦ μου, Κόρη, ἀντιβολῶ Σε, ῥῦσαι
Ἐν δεξιοῖς τῆς δόξης τοῦ δικαστοῦ μου στῆσον.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι