You are currently browsing the category archive for the ‘περιοδικό Ο ΠΟΙΜΗΝ’ category.

Ή αγία μάρτυς Μαρίνα έζησε κατά τούς χρόνους του αυτοκράτορα Κλαυδίου (περί τό 270). Καταγόταν από τήν Αντιόχεια της Πισιδίας καί ήταν θυγατέρα ενός ειδωλολάτρη ιερέα, του Αιδεσίμου.

Καθώς η μητέρα της πέθανε όταν η Μαρίνα ήταν δώδεκα ετών, τήν έμπιστεύθηκαν σέ μιά τροφό πού διέμενε στήν έξοχή.

Ή συναναστροφή μέ τούς χριστιανούς τοϋ τόπου έκείνου σέ συνδυασμό μέ τίς φυσικές κλίσεις της κόρης πρός τό καλό, συνήργησαν ώστε νά δώσει σύντομα τούς καρπούς του ο σπόρος της αληθινής Πίστεως στήν καρδιά της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

από τό Μέγα Γεροντικόν

Είπε ό αββάς Ιωάννης ο Κολοβός…

«Εγώ θά ’θελα νά μετέχει ὁ άνθρωπος σ ’ όλες τίς άρετές.

Γι ’ αυτό κάθε μέρα, μόλις σηκωθείς τό πρωΐ, βάζε άρχή σέ κάθε άρετή καί εντολή τοϋ Θεοϋ· καί νά συνοδεύεται αυτή ή άρχή μέ τήν πιό μεγάλη υπομονή, μέ φόβο καί μακροθυμία, μέ άγάπη στόν Θεό καί μέ πολλή προθυμία ψυχής καί σώματος, μέ πολλή ταπείνωση, υπομένοντας τή θλίψη τής καρδιάς καί τήν επαγρύπνηση, μέ πολλή προσευχή καί ικεσίες μέ άναστεναγμούς, μέ καθαρότητα γλώσσας καί επιτήρηση ματιών.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κάποιος αδελφός ρώτησε έναν Γέροντα:

«Τι να κάνω, αββά, που,όταν δω κάποιον να αμαρτάνει, τον κατακρίνω, και όταν ακούσω για έναν αδελφό πως είναι αμελής, τον μισώ και θα χάσω έτσι την ψυχή μου;»

Και είπε ο Γέροντας:

«Όταν ακούσεις κάτι τέτοιο, απομακρύνσου αμέσως απ ’ τον λογισμό αυτό κάνοντας ένα άλμα και σπεύσε να θυμηθείς τη φοβερή ημέρα της Κρίσεως· αναλογίσου δίπλα σου το φρικτό βήμα, τον αδέκαστο δικαστή, τους πύρινους ποταμούς, που ρέουν μπροστά σ ’ εκείνο το βήμα κοχλάζοντας μέσα στη φοβερή φλόγα, τις άκονισμένες ρομφαίες, τις σκληρές τιμωρίες, την κόλαση που δεν έχει τέλος, τη νύχτα την άφεγγη, το σκοτάδι το εξώτερο, το φαρμακερό φίδι, τα άλυτα δεσμά, το τρίξιμο των δοντιών και τον οδυρμό που δεν έχει παρηγοριά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Του Σεβ. Μητροπολίτου Νικοπόλεως κ. Μελετίου

Είχε περάσει ένα εξάμηνο από την κοίμησή του και την ταφή του. Και έτέθη το ζήτημα: Να του φτιάξουν τον τάφο «όπως έπρεπε». Με μάρμαρα.

Αλλά η Ήγουμένη του μοναστηριού, η Γερόντισσα Ξένη, δεν δεχόταν. Έκανε την σκέψη:

— Έξι μήνες μετά την ταφή; Όχι. Θα βρωμάει! Και είχε δίκιο.

Αυτό ήταν φυσικό. Και γ ι’ αύτό επέμενε. Χωρίς να λέγει το «γιατί».

Και να, εμφανίζεται ο άγιος Νεκτάριος σε μία μοναχή, αδελφή της Μονής, και άρχίζει η συζήτηση:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ