You are currently browsing the category archive for the ‘περιοδικό Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ’ category.

Ἕνα πρᾶγμα θέ νά σᾶς φανερώσω, χριστιανοί μου. Τό ἠξεύρω πώς θέ νά σᾶς καύσω τήν καρδίαν, φοβερόν εἶναι καί λυπηρόν, τρέμει ἡ καρδία μου νά τό εἰπῶ, μά τί νά κάμω ὁπού μέ λέγει ὁ Χριστός μας πώς, ἀνίσως καί δέν τό φανερώσω, μέ θανατώνει καί μέ βάνει εἰς τήν Κόλασιν.

Μᾶς φανερώνει ἡ θεία Γραφή, τό ἅγιον Εὐαγγέλιον πώς εἰς τόν ὄγδοον αἰῶνα θέ νά γένη τό τέλος τοῦ κόσμου καί μέλλει νά χαλάση ἐτοῦτος ὁ κόσμος καί θέ νά στείλη ὁ Θεός τόν προφήτην Ἠλίαν νά διδάξη τούς χριστιανούς νά φυλάγουν τήν πίστιν τους καί τό πρόσταγμα τοῦ Θεοῦ καί ὕστερα μέλλει νά ἔλθη ὁ Ἀντίχριστος νά διδάξη τούς χριστιανούς νά ἀρνηθοῦν τήν πίστιν τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ φιλολόγου Γεωργίου Μπακιρτζῆ

Ἀπερίγραπτες ἦσαν οἱ δυσκολίες πού εἶχε νά ἀντιμετωπίσει ὁ Ἕλληνας φαντάρος στόν πόλεμο τοῦ 1940. Γιά νά νικήσει ὁ ἑλληνικός στρατός στήν Πίνδο ἔπρεπε νά δαμάσει τέσσερεις ἐχθρούς:

Τόν ἰταλικό στρατό πού ἦταν πάνοπλος, τήν πείνα, γιατί ἡ ἐπιμελητεία ἦταν ἀφάνταστα δύσκολη μέ τά χιόνια καί τίς κακοτοπιές, τήν κούραση, γιατί ἔπρεπε ὁ Ἕλληνας φαντάρος νά πολεμᾶ συνέχεια, ἀφοῦ δέν ὑπῆρχαν ἄφθονες ἐφεδρεῖες, καί τά χιονισμένα καί δύσβατα βουνά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κοντά στά Ἑλληνοαλβανικά σύνορα, σέ μιά βουνοπλαγιά, ἦταν ἡ μικρή κωμόπολη πού ὁ Θεός καί ἡ Πατρίδα ὅρισαν νά ὑπηρετεῖ.

Ἔμεινε σέ ἕνα μικρό σπιτάκι μέ μιά μεγάλη αὐλή μέ πολλά δένδρα, κῆπο μέ ὁλόφρεσκα λαχανικά, ὁλάνθιστες τριανταφυλλιές πού αὐτόν τόν καιρό σέ μεθοῦσαν μέ τό ἄρωμά τους.

Στήν ἴδια αὐλή ἦταν τό μεγάλο σπίτι τοῦ κ. Νίκου, τοῦ νοικοκύρη της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ κ. Κων/ντίνου Β. Χιώλου
Διδάκτορος Νομικῆς-Προέδρου Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Βορείων Ἑλλήνων

Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι,οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ τῇ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν μή φειδόμενοι τῆς ζωῆς ἡμῶν.

Τό πρωΐ τῆς Τρίτης 29 Μαΐου 1453, ἤτοι πρίν ἀπό 562 (566) ἔτη ἀπό σήμερα, «ἑάλω ἡ Πόλις» καί τό Βυζάντιο εἶχε παύσει πλέον νά ὑπάρχει.

Ὅ,τι ἀπέμεινε ἐντός ὀλίγου περιῆλθε ὁλοκληρωτικῶς στούς τούρκους, οἱ ὁποῖοι γενόμενοι κύριοι τῆς Πόλεως ἄρχισαν τήν καταστροφή καί τήν λεηλασία αὐτῆς, καταστρέψαντες τελείως τό Μέγα Παλάτιον, πλήν τοῦ πλησίον αὐτοῦ εὑρισκομένου Ναοῦ τῆς Ἁγίας Σοφίας, τόν ὁποῖον, καθώς καί ὅλες τίς ἄλλες Ἐκκλησίες, μετέτρεψαν σέ τζαμιά, ἐνῶ πολλοί τῶν κατοίκων ἐσφάγησαν ἤ ἐξανδραποδίσθηκαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Χιώλου
Διδάκτορος Νομικῆς – Προέδρου Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Βορείων Ἑλλήνων

Η πόλις τῶν Σερρῶν, τήν ὁποίαν ὁ Ἡρόδοτος ἀναφέρει μέ τό ὄνομα ΣΙΡΡΙΣ ἡ Παιονική, ἐπανειλημμένως κατεστράφη ἀπό τούς ἐχθρούς τῆς Πατρίδος μας, ἀλλά πάντοτε ἀνεσυγκροτεῖτο, ἀνελάμβανε καί συνέχιζε τήν ἀνοδικήν της πορείαν.

Καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τῆς μακραίωνης δουλείας της, ἀπό τῆς ἁλώσεώς της ὑπό τῶν Τούρων τό 1383 μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεώς της τήν 29ην Ἰουνίου 1913 ὑπό τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ὕστερα, δηλαδή, ἀπό συνεχῆ κατοχήν 530 ἐτῶν, ὑπῆρξεν ἐθνική ἔπαλξις τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τό μεγαλύτερον πνευματικόν κέντρον εἰς ὁλόκληρον τήν Ἀνατολικήν Μακεδονίαν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μαλαματή Χαριζανοπούλου – Ἀμπελίδου

Δῶσ’ μου Κύριε νά πιῶ
ἀπ’ τήν ἀέναη πηγή τοῦ ἐλέους Σου,
νά δροσίσει τή φλογισμένη ἀπό τά πάθη ψυχή μου.

Στήριξε Κύριε, τούς καθημερινούς μου ἀγῶνες.
Φύλαξέ τους ἀπ’ τίς τρικλοποδιές
τοῦ ἀόρατου ἐχθροῦ.

Συγχώρησε Κύριε, τό τόλμημά μου αὐτό.
Ταπεινά λαχταρῶ τήν παρουσία Σου νά νιώσω.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κείμενο*

«Κατά μίαν Σαββάτων, φησίν, ἕκαστος ὑμῶν παρ’ ἑαυτῷ τιθέτω θησαυρίζων ὅ,τι ἄν εὐοδῶται, ἵνα μή, ὅταν ἔλθω, τότε λογίαι γίνωνται» (Α΄ Κορ.16,2).

Μίαν Σαββάτων, τήν Κυριακήν ἐκάλεσε. Καί τίνος ἕνεκεν ταύτην ἐπέταξε τῇ εἰσφορᾷ τήν ἡμέραν; διά τί μή εἶπε, τῇ δευτέρᾳ τῶν Σαββάτων, τῇ τρίτῃ τῶν Σαββάτων, ἤ αὐτοῖς τοῖς Σάββασιν;

Οὐχ ἁπλῶς, οὐδέ εἰκῇ ἀλλά βουλόμενός τινα καί ἀπό τοῦ καιροῦ λαβεῖν συμμαχίαν εἰς τό προθυμοτέρους ποιῆσαι τούς εἰσφέροντας. Οὐ μικρόν δέ ἐπιτηδειότης καιροῦ ἐν ἅπασι πράγμασιν. Καί τί, φησίν, ὁ καιρός ἐπιτήδειον ἔχει πρός τό πεῖσαι διδόναι ἐλεημοσύνην;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στ. Δήμου 

Ἄτεχνη, ποὖναι, Θεέ μου,
ἡ καλοσύνη μας….

Χαηδεύουμε ἄτσαλα ἕνα λουλούδι
καί τό μαραίνουμε.

Ἀγγίζουμε τυραννικά μιά πεταλούδα
καί τῆς τσακίζουμε τά φτερά.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Μαλαματή Χαριζανοπούλου – Ἀμπελίδου

Τώρα πού ὁ χρόνος ἄρχισε
νά ρυτιδώνεται,
τό βρεφικό μου λίκνο ἀναπολῶ,
πού πάνω του
τό ἀνέμελό μου μικρό σῶμα
κείτονταν.

Γέμιζε κλάματα τό δωμάτιο,
ὅταν ἡ πείνα ἔνιωθα νά πλησιάζει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στ. Δήμου

Κι ἄν ζῶ στό σήμερα, στό τώρα, στό παρόν,
ἔχω – χιλιόχρονο δεντρί –
βαθειές τίς ρίζες μου στό χτές
καί τά ψηλότερα κλαδιά μου ἀγγίζουν τ’ ἄστρα.

Κι ἄν εἶναι ἡ ζήση μου κρινάκι τῶν ἀγρῶν
εἶναι ἀπό κῆπο εὐωδιαστό
μέ βρυσομάνες ἀνοιχτές
καί κάποτε θά φυτευτεῖ
σέ χρυσαφένια γλάστρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι