You are currently browsing the category archive for the ‘περιοδικό Οἰκοδομὴ καὶ Παραμυθία’ category.

Ἡ προσευχὴ χωρὶς ὑπομονὴ καὶ ἀγάπη

Ἡ Ἡγουμένη Σεραφεῖμα συμπαθοῦσε τὴν Ἀναστασία**. Τὴν ἐκτιμοῦσε τόσο γιὰ τὴν ἀσκητικὴ ζωή της ὅσο καὶ γιὰ τὴν βοήθεια ποὺ ἔδινε μὲ τὶς προσευχές της σὲ ἐκείνους ποὺ εἶχαν ἀνάγκη καὶ κατέφευγαν σὲ αὐτήν.

Ἔτσι μὲ προθυμία τῆς παραχώρησε μία κοπέλλα, τὴν δόκιμη Βέρα, ποὺ εἶχε στὴν πλάτη της καμπούρα. Ἡ κοπέλλα αὐτὴ ὅμως ἀποδείχθηκε πὼς ἦταν πολὺ θεληματάρα καὶ πεισματάρα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οἱ δαίμονες ὑπενθυμίζουν τὶς ἀνεξομολόγητες ἁμαρτίες*

Ὁ μπαρμπα-Θεόδωρος ζοῦσε σ᾿ ἕνα χωριὸ τοῦ Ξηρομέρου τῆς Αἰτωλοακαρνανίας. Ἦταν περίπου 52 ἐτῶν καὶ δὲν εἶχε ποτὲ ἐξομολογηθῆ. Πήγαινε ὅμως στὴν Ἐκκλησία καὶ εἶχε καλὴ προαίρεση.

Κάποτε, ὅταν βρέθηκε στὸν Ἀστακὸ (κωμόπολη) γιὰ μία ὑπόθεσή του, πῆγε στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, βρῆκε τὸν ἐφημέριο π. Ἱερόθεο, ποὺ ἦταν καὶ Πνευματικός, καὶ ἐξωμολογήθηκε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

῞Ενα παιδαγωγικὸ θαυμαστὸ γεγονὸς συνέβη κάποτε στοὺς Πατέρες τῆς Μονῆς, ποὺ ἔγινε γνωστὸ καὶ στοὺς περιοίκους, οἱ ὁποῖοι καὶ τὸ διηγοῦνται.

Οἱ Μοναχοὶ πήγαιναν κι ἔσπερναν στὰ πεδινὰ Μετόχια τῆς Μονῆς σιτάρι, γιὰ νὰ ἐξοικονομοῦν τὸ ψωμὶ τῆς χρονιᾶς καὶ γιὰ νὰ ἔχουν νὰ φιλοξενοῦν καὶ νὰ βοηθοῦν τοὺς φτωχούς.

Κάποτε ἐπῆγαν κι ἔσπειραν σιτάρι στὸν «Ἅη-Θανάση», ἕνα Μετόχι τῆς Μονῆς. Ἦρθε τὸ Σάββατο τὸ ἀπόγευμα καὶ τοὺς ἔμεινε ἄσπαρτη μιὰ λωρίδα ἀπὸ τὸ κτῆμα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στὸ Γηροκομεῖο τῆς Ἁγιορειτικῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Παύλου ἦταν ἕνας Παρανοσοκόμος, ὁ Πατέρας Γρηγόριος, λίγο ἀφελὴς μέν, ἀλλὰ πολὺ καλοκάγαθος.

Μοῦ εἶχε διηγηθῆ ὁ ἴδιος, πρὶν ἀπὸ σαράντα χρόνια περίπου, ὅτι ὅταν ὑπηρετοῦσε στὸ Γηροκομεῖο τῆς Μονῆς, τοῦ εἶχε δώσει ἕνας ἀδελφὸς ἕνα σταφύλι εὐλογία.

Ἐκεῖνος ἀπὸ τὴν καλωσύνη του δὲν τὸ ἔφαγε, ἀλλὰ τὸ ἔκοψε μικρὰ τσαμπάκια καὶ τὸ μοίρασε στὰ Γεροντάκια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Ἡ Ἀγάπη πάντα στέγει»

῏Ηταν ἡμέρες Μεγάλης Σαρακοστῆς, ὅταν ὁ Γέροντας εἶδε ἀπὸ μακρυὰ ἕναν κλέφτη, ποὺ παραβίαζε τὴν πόρτα τοῦ κελλιοῦ του.

Ἦταν ὁ ἴδιος, ποὺ τὸν εἶχε κλέψει καὶ πέρυσι.

Μέριασε ὁ Γέροντας καὶ κρύφτηκε στὴ μάντρα ὥσπου ὁ κλέφτης νὰ τελειώσει τὸ ἔργο του…

Ὅταν τὰ διηγήθηκε στὸν ὑποτακτικό του ἐκεῖνος ὀργισμένος τὸν ἐρώτησε.

– Γιατί, Γέροντα, δὲν μοῦ φώναζες νὰ τὸν πιάσουμε; Ὁ ἴδιος μᾶς ἔκλεψε καὶ πέρυσι καὶ μένει ἀμετανόητος…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Ἅγιος Νήφων Ἐπίσκοπος Κωνσταντιανῆς

Οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι ἀγαποῦν τὸ γένος τῶν Χριστιανῶν*

Μιὰν ἄλλη φορὰ ποὺ ὁ Ἅγιος Νήφων, Ἐπίσκοπος Κωνσταντιανῆς, βρισκόταν πάλι στὴν ἐξοχή, ὕψωσε τὰ χέρια του νὰ προσευχηθῆ.

Ξαφνικά, ἀνοίγουν τὰ Οὐράνια καὶ βλέπει τὸν Κύριο νὰ κάθεται σ’ ἔνδοξο Θρόνο, περιστοιχισμένος ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους καὶ πλῆθος Ἀγγέλων.

Ἀπόμεινε νὰ τοὺς ἀτενίζη ἔκθαμβος… Ἤθελε νὰ πετάξη σὰν πουλί, ἂν μποροῦσε, γιατὶ φλεγόταν ἀπ’ τὸν πόθο νὰ βρεθῆ κοντά τους.

Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι τὸν παρατηροῦσαν μὲ εὐχαρίστηση, λέγοντας ἀναμεταξύ τους:

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ὁ Φτωχὸς Χριστὸς

Mοῦ εἶχε διηγηθῆ ὁ Γερο -Σάββας, ὁ Φιλοθεΐτης, ὅτι μὲ τὴν μεγάλη πεῖνα τοῦ 1917 οἱ Ἰβηρίτες, βλέποντας τὶς ἀποθῆκες τῆς Μονῆς νὰ ἀδειάζουν, εἶχαν ἐλαττώσει τὴν φιλοξενία.

Μάλιστα, ἕνας Προϊστάμενος τσιγκούνης ἐπέμενε, καὶ τὴν ἔκοψαν τελείως.

πόμενο ἦταν καὶ ὁ Χριστὸς νὰ σταματήση κάθε εὐλογία Του.

Τότε ἄρχισαν νὰ πεινᾶνε οἱ Πατέρες καὶ νὰ παραπονιοῦνται στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Παναγία, ποὺ δὲν φρόντιζαν τὴν Μονή τους. Δυστυχῶς, δὲν εἶχαν καταλάβει τὸ σφάλμα τους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νουθεσίες τοῦ Ἁγίου Ἱερωνύμου Αἰγίνης

Γέροντα, σᾶς παρακαλῶ πολύ, πῆτε μου,ὅταν βρεθῶ σὲ δύσκολες στιγμές, σὲ στιγμὲς σκοτίσεως τοῦ λογισμοῦ ἢ μεγάλης λύπης, γιὰ νὰ ὑπομείνω, νὰ μὴν πάθῃ τίποτα τὸ μυαλό μου, τί προσευχὴ πρέπει νὰ κάνω γιὰ νὰ βοηθηθῶ;

Τὸ «Πιστεύω» νὰ λές, κόρη. Ἀλλά, ἀργὰ καὶ νὰ τὸ αἰσθάνεσαι.

Κάθε μιὰ λέξι του νὰ φθάνῃ βαθιὰ στὴν καρδιά σου, ὄχι τυπικὰ καὶ ξηρά…

Ἐγὼ τὸ λέγω πολλὲς φορὲς τὴν ἡμέρα, 5-6 καὶ περισσότερες.

Στὸν δρόμο, παντοῦ ὅταν περπατῶ, λέγω τὸ «Πιστεύω».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Mᾶς διηγήθηκε κάποιος ἀπὸ τοὺς Γέροντες, ὅτι ἔλεγε ὁ ἀββᾶς Θεόδωρος ὁ Ἠλιώτης πὼς ἦταν κάποιος Ἔγκλειστος στὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν στὰ Ἱεροσόλυμα, πολὺ ἀγωνιστής, τὸν ὁποῖο πολεμοῦσε ὁ δαίμονας τῆς πορνείας.

Μιὰ ἡμέρα λοιπόν, καθὼς τοῦ ἔκανε σφοδρὴ ἐπίθεση, ἄρχισε ὁ Γέροντας νὰ χάνει τὸ κουράγιο του καὶ νὰ λέει στὸν δαίμονα:

«Ὥς πότε δὲν ὑποχωρεῖς; Φύγε λοιπόν, γέρασες μαζί μου».

Τοῦ φαίνεται τότε ὀφθαλμοφανῶς ὁ δαίμονας καὶ τοῦ λέει:

«Ὁρκίσου ὅτι δὲν θὰ πεῖς σὲ κανέναν ὅσα θὰ σοῦ πῶ καὶ δὲν σὲ ξαναπολεμῶ ἄλλο».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

.

Ἐρώτησε κάποιος τὸν Στάρετς Ἀμβρόσιο τῆς Ὄπτινα:

Πάτερ, ὅταν, χωρὶς νὰ τὸ θέλω, περνοῦν ἀπὸ τὸν νοῦ μου αἰσχροὶ λογισμοί, ἁμαρτάνω;…

κουσε, παιδί μου,… τοῦ ἀπάντησε ὁ Στάρετς.

Κάποια ἀσκήτρια, ἡ Αἰκατερίνη Σενέϊσκαγια, ἐταλαιπωρεῖτο πολὺ καιρὸ ἀπὸ ἀκάθαρτες σκέψεις. Στὸ τέλος τὴν ἐπισκέφθηκε ὁ Χριστὸς καὶ ἀμέσως τὶς ἀπεμάκρυνε.

οῦ ἤσουν τόσο καιρό, γλυκύτατε Ἰησοῦ μου;… Τὸν ἐρώτησε.

-Ἤμουν μέσα στὴν καρδιά σου,… τῆς ἀπάντησε.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι