You are currently browsing the category archive for the ‘περιοδικό ΚΙΒΩΤΟΣ’ category.

Ὑπάρχει μιά ἀρετή ἡ ὁποία ἀνοίγει τήν πόρτα τοῦ οὐρανοῦ, ἡ ὁποία ὑψώνει τόν ἄνθρωπο, ἡ ὁποία ἑλκύει τό ἔλεος καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἀρετή αὐτή εἶναι ἡ ταπείνωση, ἡ τόσο καταφρονεμένη ἀπό τούς σημερινούς ἀνθρώπους.

Οἱ πατέρες ὅμως τῆς Ἐκκλησίας, τά μυρίπνοα αὐτά ἄνθη τοῦ παραδείσου, ἀγωνίστηκαν γιά τήν ταπείνωση, κατενόησαν τή μεγάλη ἀξία της καί ἄφησαν σέ ἐμᾶς διδακτικές ρήσεις γιά αὐτή τή μεγάλη ἀρετή…

Ἄς γλυκαθοῦμε πνευματικά ἀπό τά λεκτικά μαργαριτάρια τῆς ἁγνῆς & ταπεινῆς ζωῆς τῶν πατέρων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

…

­…Αυτή η υπέροχη φράση ανήκει στον Ντοστογιέφσκι, που αναφέρεται όμως; Αναφέρεται στην ομορφιά της παιδικής ψυχής.

Ο συγγραφέας ποτισμένος από τα νάματα της πίστης βλέπει πίσω από την ομορφιά της παιδικής ψυχής τη φανέρωση της αγάπης του Θεού, τη σφραγίδα του θεϊκού μεγαλείου.

Όσο υπάρχουν παιδιά με αγνά και καθαρά βλέμματα, χωρίς πονηρία ή κακία η ελπίδα δε θα σβήσει.

Όμως κάποιοι βάλθηκαν να σβήσουν την ομορφιά να αμαυρώσουν το ωραίο, να ευτελίσουν καθετί το αγνό και ηθικό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

%ce%b7%cf%84%ce%b1ζωή εἶναι ὄμορφη.Πόσα θαυμαστά πράγματα δημιούργησε ὁ καλός Θεός μας γιά νά ζήσουμε ἐμεῖς!

Ἄς κοιτάξουμε γύρω μας γιά λίγο καί ἄς ἀναλογιστοῦμε ὅτι καί τό πιό μικρό λουλουδάκι πού ὑπάρχει εἶναι τόσο δυνατό ὅσο καί ἡ καρδιά ἑνός ἀνθρώπου.

Ὁ ἄνθρωπος ὅμως, πληγώνει τήν καρδιά του καί τήν κάνει νά πονᾶ, μέσα ἀπό τό ἄγχος, τή μοναξιά, τούς γρήγορους ρυθμούς, καί τήν ἁμαρτία.

Ὅλοι πλέον ζητᾶμε τήν καταξίωση καί τήν δόξα γιά τά ἐπιτεύγματά μας στά ὑλικά ἀγαθά, χάνοντας τό βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς, τήν πνευματική ζωή, δηλαδή, τήν ἀπόδραση ἀπό τόν κακό μας ἑαυτό, τίς κακές μας συνήθειες καί ἀπ’ ὅ,τι μᾶς κρατᾶ δεμένους στήν χαμοζωή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἄν σέ ἀγαπῶ Κύριε, δέν τό κάνω γιά τόν Παράδεισο πού ὑποσχέθηκες.

Ἄν φοβᾶμαι τήν ἁμαρτία ὁ λόγος δέν εἶναι ἡ κόλαση πού μέ ἀπειλεῖ.

Ὅ,τι μέ ἑλκύει κοντά Σου εἶσαι μονάχα Ἐσύ!

Ἐσύ πού μέ ἀγάπησες, ὥς τό Σταυρό Σου καί ὥς τή δόξα Σου!

Κι ἄν δέν ὑπῆρχε Κόλαση δέ θά ’θελα ποτέ νά Σέ λυπήσω… νά παραβῶ τό Θέλημά Σου…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένα χειμωνιάτικο πρωινό ξύπνησα καί ἔτρεξα κοντά στό παράθυρό μου. Μιά ζεστή ἡλιαχτίδα μέ εἶχε ξυπνήσει καί ἔξω, παντοῦ ἔβλεπες στρωμένο χιόνι.

Τά σύννεφα ἔκρυβαν τόν ἥλιο καί ἄφηναν μονάχα μερικές του ἡλιαχτίδες νά χρυσαφίζουν τό χιόνι.

Δέν ἔχασα χρόνο καί ἀμέσως, ἔτρεξα ἔξω ἀπ’ τό σπίτι μου. Ἡ πρώτη μου κίνηση ἦταν νά γεμίσω τίς χοῦφτες μου μέ χιόνι ἁπαλό.

Τό κρύο δέν μέ ἄγγιξε, γιατί ἡ χαρά εἶχε ζεστάνει τήν καρδιά μου.

Ἔπεσα κάτω –πάνω στό χιόνι– κοιτάζοντας πρός τόν μελαγχολικό οὐρανό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μιά γιαγιά μπῆκε ξυπόλυτη στό λεωφορεῖο καί βρῆκε βοήθεια ἀπό αὐτόν πού κανείς δέν περίμενε…

Μέ τήν πρώτη ματιά ἔβλεπε κανείς ἁπλῶς μιά γριούλα…

Ἔσερνε τά βήματά της στό χιόνι,μόνη, παρατημένη, μέ σκυμμένο κεφάλι. Ὅσοι περνοῦσαν ἀπό τό πεζοδρόμιο τῆς πόλης ἀποτραβοῦσαν τό βλέμμα τους, γιά νά μή… θυμηθοῦν ὅτι τά βάσανα καί οἱ πόνοι δέ σταματοῦν, ὅταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.

Ἕνα νέο ζευγάρι μιλοῦσε καί γελοῦσε μέ τά χέρια γεμάτα ἀπό ψώνια καί δῶρα καί δέν πρόσεξαν τή γριούλα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Σοφία Σπυράτου

Γλυκό ’ναι τό φθινόπωρο,σάν μαραζών’ ἡ φύση
καί σάν ὁ ἥλιος ὁ ζεστός,νωρίς νωρίς θά δύσει.

Ὁ γαλανός ὁ οὐρανός,σύννεφα θά γεμίσει
καί ἡ βροχή δειλά δειλά,σάν δάκρυ θά κυλήσει.

Δροσοσταλιά θά γίνεται,στά φύλλα σάν θά πέσει
καί μέ τ’ ἀνθοῦ τήν εὐωδιά,σάν τό γλυκό θά δέσει.

Συστάδες δέντρων μυστικά,θά σιγοψιθυρίσουν
καί ὅταν φυσᾶ ὁ ἄνεμος,γλυκά θά τραγουδήσουν.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μακρίνα

Καλοκαίρι. Οἱ ἀποδράσεις ἀπό τήν καθημερινότητα πιό πολλές. Ἐπιδιώκουμε νά εἶναι περισσότερες οἱ εὐκαιρίες στήν ἐξοχή. Εἴτε βουνό, εἴτε θάλασσα.

Θαυμάζεις τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ. Κατά τή διαδρομή συναντᾶς παρθενικά καί πυκνότατα δάση ἤ δρόμους μακρεῖς, πού θά σέ ὁδηγήσουν στόν προορισμό σου.

Συναντᾶς ἀκόμη, ἐκκλησάκια μικρά,προσκυνηταράκια, πού τό καθ’ ἕνα κρύβει μιά ἱστορία. Ἱστορία πού θά τήν μαρτυρεῖ στό πέρασμα τῶν χρόνων. Ἀτενίζοντας ψηλά σέ λοφίσκους ἀπόμερους βλέπεις σάν ἄσπρες κουκίδες ρημοκκλησάκια.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ἀχιλλέας Παράσχος

Χριστέ, σέ τοῦτα τ’ ἄπιστα καταραμένα χρόνια

πού δέν πιστεύουν τίποτε, οὔτ’ ἀγαποῦν κανένα,

πού φῶς μᾶς ὁδηγεῖ τυφλό καί μᾶς παγώνουν χιόνια,

ἐγώ πιστεύω κι ἀγαπῶ ὁλόψυχα Ἐσένα.

Πιστεύω σάν τή μάννα μου, πιστεύω σάν παιδάκι.

Πίνω τ’ ἀθάνατο νερό κι ἀφήνω τό φαρμάκι.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μιά φορά, μετά ἀπό μία πολύωρη καί κουραστική ἡμέρα ἐργασίας, γύρναγα γιά τό σπίτι μου μέ τά πόδια. Ἐκεῖ πού περπάταγα ὅλο κούραση καί μέ μυαλό βυθισμένο σέ σκέψεις, ξαφνικά σβήνουν τά φῶτα!

Ὁλική διακοπή ρεύματος! Δέν ἔβλεπες τίποτα! Οὔτε φεγγάρι εἶχε οὔτε ἀστέρια. Ἀμέσως ἄρχισα νά πνίγομαι, σκοτάδι παντοῦ!

Νύχτα καί φόβος ἄρχισαν νά μέ κυριεύουν! Τί θά κάνω; Τώρα; Δέν βλέπω τίποτα! Τό φοβᾶμαι τό σκοτάδι! Ποῦ θά πάω;

Πῶς θά φτάσω σπίτι μου; Πῶς ἄργησα ἔτσι ἐγώ; Ὁ δρόμος ἦταν μοναχικός καί ἔρημος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Για πάντα φίλοι

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΙΣΤΟΤΟΠΩΝ

ραμμένα και πλεγμένα… εργόχειρα!

Αντέχουμε… για την Ορθοδοξία και την Ελλάδα μας!

momyof6

Αγοράζω Ελληνικά

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ