You are currently browsing the category archive for the ‘Πατρίδα μου!’ category.

28η Οκτωβρίου1
Σὲ κάθε σπίτι ἀνεμίζει σήμερα καὶ μιὰ σημαία. Μικροὶ καὶ μεγάλοι εἶναι ὅλο χαρά. Οἱ καμπάνες κτυποῦν. Ἑορτάζει ἡ πατρίδα μας.

Στὴν ἐκκλησία τοῦ μικροῦ χωριοῦ, εἶναι μαζεμμένος ὅλος ὁ κόσμος. Θὰ ψάλουν τὴ δοξολογία. Ἐκεῖ εἶναι καὶ τὸ σχολεῖο μὲ τὴ σημαία του. Τὴν κρατεῖ τὸ πιὸ ψηλὸ παιδί, ὁ Λιάκος. Αὐτὸς εἶναι ὁ σημαιοφόρος. Τραγουδοῦν καὶ τραγούδια ἡρωικά.

Ἐπάνω στὸ Δεσποτικὸ εἶναι γραμμένο ἕνα ΟΧΙ. Καὶ πιὸ κάτω μιὰ ἄλλη ἐπιγραφή:

28 Ὀκτωβρίου 1940

Ὁ παπᾶς φορεῖ τὰ ἱερὰ ἄμφια καὶ βάζει «εὐλογητός». Οἱ ψάλτες ψάλλουν. Τὸ ἐκκλησίασμα κάνει τὸ σταυρό του.

Ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα, ὁ δάσκαλος ἀνέβηκε στὸ Δεσποτικὸ νὰ βγάλῃ λόγο. Ἡ φωνή του εἶναι βροντερή. Τὰ μάτια του σὰν νὰ πετοῦν φλόγες. Μιλεῖ γιὰ τὴν πατρίδα. Γιὰ τὸν πόλεμο, ποὺ ἔγινε τὸ 1940. Σ’ αὐτὸν εἶχε πολεμήσει καὶ ὁ ἴδιος.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:orgismenoi.blogspot.com


Μη ξεχάσουμε επ΄ ουδενί και φέτος, από του Αγίου Δημητρίου και μετά, να υψώσουμε την Ελληνική Σημαία στο μπαλκόνι του σπιτιού μας, όχι κρεμασμένη σα πλυμένο ρούχο για στέγνωμα, αλλά σε ιστό (κοντάρι) και με Σταυρό στην κορυφή. Δεν είναι απλό καθήκον ενός πατριώτη αυτό, αλλά ένα Σύμβολο, το Σύμβολο, της Πατρίδας μας.

Όλα παίζουν ρόλο και έχουν το σκοπό τους. Το κοντάρι συμβολίζει τη ραχοκοκαλιά της Ελλάδος από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο. Ο Σταυρός είναι Σύμβολο Νίκης και Θυσίας.

Οι γαλάζιες και άσπρες λουρίδες είναι το Σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος» (ισάριθμη αντιστοίχιση). Το γαλάζιο χρώμα είναι ο ουρανός, αλλά και η δόξα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΚΟΡΩΝΑ

Είναι μια από αυτές τις παλιές διηγήσεις που χρωματίζουν τη ζωή και τη λατρεία. Λόγος λιτός, δωρικός.

Λεπτομέρειες λίγες, λες και ο συνομιλητής σου το κάνει επίτηδες για να συμπληρώσεις εσύ τα ελλείποντα, ανοίγοντας τα φτερά της φαντασίας.

Ήταν, λέει, ένας ναυτικός που ταξίδευε στις ακτές του Αποκόρωνα.

Φύσηξε άνεμος δυνατός, σηκώθηκε κύμα, κόντευε να βουλιάξει το μικρό του πλεούμενο.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΛΑΣΗΘΙΩΤΙΚΟ ΦΙΛΕΜΑ
Ένα πανέρι γεμάτο μήλα λασιθιώτικα.

Κι ένα βλέμμα καθαρό – είναι φορές που βλέπεις τα μάτια να χαμογελούν.

Τι άλλο θέλει κανείς για να καταλάβει ότι βρίσκεται στον τόπο που έκανε τη φιλοξενία νόμο και μετουσίωσε το εθιμικό δίκαιο σε θεότητα;

Φίλεμα το λέμε στην ελληνική γλώσσα. Θυμήθηκα την ωραία λέξη βλέποντας την κυρία από το Κάτω Μετόχι να μας προσφέρει τα μοσχομύριστα φρούτα που έκοψε από τη μηλιά της.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ένα όμορφο κείμενο για την Πατρίδα μας…τότε που τα παιδιά μάθαιναν μέσα από τα σχολικά βιβλία να αγαπούν την Ελλάδα και να μην “ζηλεύουν” τις ξένες χώρες…


Στον τοίχο της τάξεως ,που είναι πίσω από την έδρα, κρέμεται ο χάρτης της Ευρώπης. Ο δάσκαλος, δείχνοντας στα παιδιά την Ελλάδα, ακούει τον Κωστάκη να φωνάζει:

-Πόσο είναι μικρή, κύριε, εμπρός σε τόσες χώρες και τόσες θάλασσες!

-Είναι μικρή, όμως είναι όμορφη, απαντά η Ελενίτσα.

-Ναι, είναι πολύ όμορφη η Ελλάδα. Μου το είπε και ο θείος μου, που εταξίδεψε και εγύρισε όλη σχεδόν την Ελλάδα ,και πολλούς ξένους τόπους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τοῦ Φώτη Κόντογλου

Σήμερα νομίζεται καλὸς σὲ ὅλα, ὅποιος εἶναι ἀδιάφορος,  ὅποιος δὲν νοιάζεται γιὰ τίποτα, ὅποιος δὲν νιώθει καμιὰ εὐθύνη.  Ἀλλιῶς τὸν λένε σωβινιστή, τοπικιστή, μισαλλόδοξο, φανατικό.

Ὅποιος ἀγαπᾶ τὴν χώρα μας, τὰ ἤθη καὶ ἔθιμά μας,  τὴν παράδοσή μας, τὴν γλώσσα μας, θεωρεῖται ὀπισθοδρομικός.

Οἱ ἀδιάφοροι περνοῦν γιὰ φιλελεύθεροι ἄνθρωποι,  γιὰ ἄνθρωποι ποὺ ζοῦνε μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μας,  ποὺ ἔχουν γιὰ «πιστεύω» τὴν καλοπέραση, τὸ εὔκολο κέρδος, τὶς εὐκολίες, τὶς ἀναπαύσεις,  κι ἂς μὴν ἀπομείνῃ τίποτα ποὺ νὰ θυμίζῃ σὲ ποιὸ μέρος βρισκόμαστε,  ἀπὸ ποὺ κρατᾶμε, ποιοὶ ζήσανε πρὶν ἀπὸ μᾶς στὴν χώρα μας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γαλάτεια Σουρέλη


Μιλούσανε δυο νεράιδες:

– Τι σημαία να δώσουμε σ’ αυτή τη χώρα; είπαν κι έδειξαν την Ελλάδα.

– Ας ρωτήσουμε την ίδια, είπε η μια.

– Ας ρωτήσουμε, συμφώνησε και η άλλη.

Βρήκαν την Ελλάδα να λούζεται σε μια καταγάλανη θάλασσα και να στεγνώνει κάτω από έναν ολόλαμπρο ήλιο.

– Κυρά, κυρά αρχόντισσα, κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη, τι χρώμα θέλεις να ‘χει η σημαία σου;

– Να ρωτήσω τα παιδιά μου, είπε η Ελλάδα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Χρήστος Αργυράκος σε αναμνηστική φωτογραφία

Ο Χρήστος (Κίτσος) Αργυράκος ή καπετάν Μουρίκης (1876 – 1907) ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός γεννήθηκε το 1876 στο Μπλάτσι (Βλάστη) Εορδαίας της περ. εν. Κοζάνης. Το 1904 συγκρότησε ένοπλο σώμα, στο οποίο συμμετείχαν και οι αδερφοί του. Τάχθηκε κατά των Βούλγαρων κομιτατζήδων και των Οθωμανών. Το 1905 συνεργάστηκε με το σώμα του αξιωματικού Πέτρου Μάνου.

Στις 21 Απριλίου του 1905 έλαβε μέρος στη Μάχη Μουρικίου εναντίον Οθωμανικού στρατού, στην οποία και διακρίθηκε. Στη συνέχεια επιτέθηκε με το σώμα του κατά Βουλγαρικών στόχων στην περιοχή Καστανοχωρίων, στη Σταρίτσανη (Λακκώματα), στο Ζούζελτσι (Σπήλαια), στην Οσνίτσανη (Καστανόφυτο) και στη Μάρτσιστα (Κάτω Περιβόλι). Συνεργάστηκε επίσης, με τον αξιωματικό Γ. Φαληρέα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κρήτη μαγεύτρα που δεν αφήνει κανένα ασυγκίνητο. Ακόμη και οι πιο απαιτητικοί υποκλίνονται στα άγρια τοπία της, στις καταγάλανες θάλασσες της και στους αληθινούς ανθρώπους της. Ένας τόπος ευλογημένος, σταυροδρόμι πολιτισμών και τριών ηπείρων. Αφήστε το μάτι σας να χορτάσει τις εικόνες που περνούν από μπροστά σας και με μαγικό χαλί τη μουσική υπόκρουση, ταξιδέψτε στον πλανήτη Κρήτη:

  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εικόνα από:www.alfavita.gr

Εξαιρετικό βίντεο της Νίνας Γεωργιάδου

.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Kατηγορίες

Για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα, γράψτε εδώ το e-mail σας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

Υπέρ της ζωής

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 1899

ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΗΣ 1930

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛ.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Για πάντα φίλοι